A Scandal in Bohemia

The Man in the Mask

Mężczyzna w masce

To Sherlock Holmes, Irene Adler is always the woman. He almost never uses her real name. For him, she is better than every other woman in the world.

Dla Sherlocka Holmesa Irene Adler to zawsze ta kobieta. Prawie nigdy nie używa jej prawdziwego imienia. Dla niego jest lepsza niż każda inna kobieta na świecie.

But Holmes did not love her. He did not like feelings at all, and love least of all. His mind was cold and exact, like a perfect machine for seeing and thinking. But in his own life, a strong feeling was like sand in a fine clock. And still there was one woman for him, and she was Irene Adler.

Ale Holmes jej nie kochał. Zupełnie nie lubił uczuć, a miłości najbardziej ze wszystkich. Jego umysł był chłodny i dokładny, niczym doskonała maszyna do patrzenia i myślenia. Jednak w jego własnym życiu silne uczucie było jak piasek w precyzyjnym zegarze. Mimo to istniała dla niego jedna kobieta i była nią Irene Adler.

Let me tell you about Holmes and me. I am Dr John Watson, a doctor. For some years I lived with Holmes in his rooms at 221B Baker Street, in London. Holmes is a private detective. He finds his answers in very small facts.

Opowiem wam o Holmesie i o sobie. Nazywam się doktor John Watson, jestem lekarzem. Przez kilka lat mieszkałem z Holmesem w jego pokojach przy Baker Street 221B w Londynie. Holmes jest prywatnym detektywem. Znajduje odpowiedzi w bardzo drobnych faktach.

That spring I did not see Holmes much. I was married now, and I was very happy in my own home. Holmes did not like to meet people. He stayed alone in Baker Street with his old books. Some weeks he took cocaine and dreamed. Other weeks he worked hard on difficult crimes. Sometimes I read about his cases in the newspapers, but that was all.

Tamtej wiosny rzadko widywałem Holmesa. Ożeniłem się i byłem bardzo szczęśliwy we własnym domu. Holmes nie lubił spotykać się z ludźmi. Zostawał sam na Baker Street ze swoimi starymi książkami. Przez niektóre tygodnie brał kokainę i marzył. W inne ciężko pracował nad trudnymi zbrodniami. Czasami czytałem o jego sprawach w gazetach, ale to było wszystko.

One night, on the twentieth of March, 1888, I was coming home from a patient. I was working as a doctor again. My way took me through Baker Street. I passed the door that I knew so well, and suddenly I wanted to see Holmes again.

Pewnej nocy, dwudziestego marca 1888 roku, wracałem od pacjenta. Znowu pracowałem jako lekarz. Moja droga prowadziła przez Baker Street. Minąłem drzwi, które tak dobrze znałem, i nagle zachciałem znowu zobaczyć Holmesa.

His rooms were full of light. I looked up and saw his tall, thin shadow on the blind. The shadow passed once, then twice. Holmes was walking quickly up and down the room. His head was down on his chest, and his hands were behind his back. I knew his habits well, so I understood at once. He was working again. He had a new problem. I rang the bell, and the maid took me up to the room that was once partly mine.

W jego pokojach paliło się światło. Spojrzałem w górę i zobaczyłem jego wysoki, chudy cień na żaluzji. Cień przeszedł raz, potem drugi raz. Holmes chodził szybko tam i z powrotem po pokoju. Miał głowę spuszczoną na piersi, a ręce trzymał za plecami. Znałem dobrze jego zwyczaje, więc od razu zrozumiałem. Znowu pracował. Miał nowy problem. Zadzwoniłem dzwonkiem, a służąca zaprowadziła mnie na górę do pokoju, który kiedyś był częściowo mój.

Holmes did not say much. He never did. But I think he was glad to see me. He waved me to an armchair with a kind look. Then he stood in front of the fire and looked at me carefully, in his strange, quiet way.

Holmes niewiele powiedział. Nigdy dużo nie mówił. Myślę jednak, że ucieszył się na mój widok. Przyjaznym gestem wskazał mi fotel. Potem stanął przed ogniem i przyglądał mi się uważnie w swój dziwny, cichy sposób.

“Marriage is good for you,” he said. “I think, Watson, that you are seven and a half pounds heavier than before.”

„Małżeństwo ci służy” – powiedział. – „Myślę, Watsonie, że jesteś o siedem i pół funta cięższy niż dawniej”.

“Seven!” I answered.

„O siedem!” – odpowiedziałem.

“Really? I think a little more. Just a little more, Watson. And you are working as a doctor again, I see. You didn’t tell me about that.”

„Naprawdę? Myślę, że trochę więcej. Tylko odrobinę więcej, Watsonie. I widzę, że znowu pracujesz jako lekarz. Nic mi o tym nie mówiłeś”.

“Then how do you know?”

„Skąd więc wiesz?”

Holmes smiled. “I see it, and I deduce it,” he said. “How do I know that you got very wet a few days ago? And that you have a very careless servant girl?”

Holmes uśmiechnął się. „Widzę to i wyciągam wnioski” – rzekł. – „Skąd wiem, że bardzo zmokłeś kilka dni temu? I że masz bardzo nieuważną służącą?”