Περιστατικό στη Γέφυρα του Όουλ Κρικ

I

I

Ένας άνδρας στεκόταν πάνω σε μια σιδηροδρομική γέφυρα στη βόρεια Αλαμπάμα, κοιτάζοντας κάτω, στα ορμητικά νερά, είκοσι πόδια χαμηλότερα. Τα χέρια του άνδρα βρίσκονταν πίσω από την πλάτη του, με τους καρπούς δεμένους με ένα κορδόνι. Ένα σχοινί περιέβαλλε σφιχτά τον λαιμό του.

A man stood upon a railroad bridge in northern Alabama, looking down into the swift water twenty feet below. The man’s hands were behind his back, the wrists bound with a cord. A rope closely encircled his neck.

Ήταν δεμένο σε μια στιβαρή εγκάρσια δοκό πάνω από το κεφάλι του, και το χαλαρό μέρος του έπεφτε ώς το ύψος των γονάτων του.

It was attached to a stout cross-timber above his head and the slack fell to the level of his knees.

Μερικές ασύνδετες σανίδες, τοποθετημένες πάνω στους στρωτήρες που στήριζαν τις ράγες του σιδηροδρόμου, παρείχαν πάτημα σε εκείνον και στους εκτελεστές του—δύο οπλίτες του Ομοσπονδιακού στρατού, υπό τις διαταγές ενός λοχία ο οποίος στην πολιτική ζωή ίσως να είχε διατελέσει βοηθός σερίφη.

Some loose boards laid upon the ties supporting the rails of the railway supplied a footing for him and his executioners—two private soldiers of the Federal army, directed by a sergeant who in civil life may have been a deputy sheriff.

Σε μικρή απόσταση, πάνω στην ίδια προσωρινή πλατφόρμα, βρισκόταν ένας ένοπλος αξιωματικός με τη στολή του βαθμού του. Ήταν λοχαγός.

At a short remove upon the same temporary platform was an officer in the uniform of his rank, armed. He was a captain.

Ένας σκοπός σε κάθε άκρο της γέφυρας στεκόταν με το τουφέκι του στη θέση που είναι γνωστή ως «επί των όπλων», δηλαδή κατακόρυφα μπροστά από τον αριστερό ώμο, με τη σφύρα να στηρίζεται στον πήχη που εκτεινόταν ευθεία κατά μήκος του στήθους—μια τυπική και αφύσικη στάση, η οποία επέβαλλε αγέρωχη παράσταση του σώματος.

A sentinel at each end of the bridge stood with his rifle in the position known as “support,” that is to say, vertical in front of the left shoulder, the hammer resting on the forearm thrown straight across the chest—a formal and unnatural position, enforcing an erect carriage of the body.

Δεν φαινόταν να ανήκει στα καθήκοντα αυτών των δύο ανδρών να γνωρίζουν τι συνέβαινε στο κέντρο της γέφυρας· απλώς απέκλειαν τα δύο άκρα της πεζογέφυρας που τη διέσχιζε.

It did not appear to be the duty of these two men to know what was occurring at the center of the bridge; they merely blockaded the two ends of the foot planking that traversed it.

Πέρα από τον έναν σκοπό δεν φαινόταν ψυχή· ο σιδηρόδρομος εκτεινόταν σε ευθεία γραμμή μέσα σε ένα δάσος για εκατό γιάρδες, και στη συνέχεια, καμπυλώνοντας, χανόταν από το οπτικό πεδίο. Αναμφίβολα υπήρχε ένα φυλάκιο πιο κάτω.

Beyond one of the sentinels nobody was in sight; the railroad ran straight away into a forest for a hundred yards, then, curving, was lost to view. Doubtless there was an outpost farther along.

Η άλλη όχθη του ποταμού ήταν ανοιχτό πεδίο—μια ήπια πλαγιά στην κορυφή της οποίας δέσποζε ένα χαράκωμα από κάθετους κορμούς δέντρων, με πολεμίστρες για τουφέκια και μία μοναδική θυρίδα από την οποία προεξείχε το στόμιο ενός ορειχάλκινου κανονιού που έλεγχε τη γέφυρα.

The other bank of the stream was open ground—a gentle slope topped with a stockade of vertical tree trunks, loopholed for rifles, with a single embrasure through which protruded the muzzle of a brass cannon commanding the bridge.

Στο μέσον της πλαγιάς, μεταξύ της γέφυρας και του οχυρού, βρίσκονταν οι θεατές—ένας μόνον λόχος πεζικού σε παράταξη, σε στάση «ανάπαυσης παρέλασης», με τα κοντάκια των τουφεκιών τους στο έδαφος, τις κάννες να γέρνουν ελαφρά προς τα πίσω πάνω στον δεξιό ώμο και τα χέρια σταυρωμένα πάνω στον υποκόπανο.

Midway up the slope between the bridge and fort were the spectators—a single company of infantry in line, at “parade rest,” the butts of their rifles on the ground, the barrels inclining slightly backward against the right shoulder, the hands crossed upon the stock.

Ένας υπολοχαγός στεκόταν στα δεξιά της γραμμής, με την αιχμή του ξίφους του στο έδαφος και το αριστερό του χέρι να ακουμπά πάνω στο δεξί. Με εξαίρεση την τετραμελή ομάδα στο κέντρο της γέφυρας, κανείς δεν κουνιόταν.

A lieutenant stood at the right of the line, the point of his sword upon the ground, his left hand resting upon his right. Excepting the group of four at the center of the bridge, not a man moved.

Ο λόχος κοίταζε προς τη γέφυρα, προσηλώνοντας το βλέμμα με παγωμένη, ανέκφραστη ακινησία. Οι σκοποί, έχοντας στραμμένο το πρόσωπο προς τις όχθες του ποταμού, θα μπορούσαν να είναι αγάλματα τοποθετημένα για να διακοσμούν τη γέφυρα.

The company faced the bridge, staring stonily, motionless. The sentinels, facing the banks of the stream, might have been statues to adorn the bridge.

Ο λοχαγός στεκόταν με σταυρωμένα τα χέρια, σιωπηλός, παρατηρώντας το έργο των υφισταμένων του, χωρίς όμως να κάνει κανένα νεύμα. Ο Θάνατος είναι ένας αξιωματούχος που, όταν καταφθάνει επισήμως, οφείλει να γίνεται δεκτός με τυπικές εκδηλώσεις σεβασμού, ακόμη και από εκείνους που είναι περισσότερο εξοικειωμένοι μαζί του.

The captain stood with folded arms, silent, observing the work of his subordinates, but making no sign. Death is a dignitary who when he comes announced is to be received with formal manifestations of respect, even by those most familiar with him.