Around the World in 80 Days

Mr Fogg and His New Servant

Ο κύριος Φογκ και ο νέος του υπηρέτης

Phileas Fogg lived in London in 1872. His house was at number 7, Saville Row, in the rich part of the city. He was a member of the Reform Club.

Ο Φιλέας Φογκ ζούσε στο Λονδίνο το 1872. Το σπίτι του ήταν στον αριθμό 7 της Σάβιλ Ρόου, στο πλούσιο μέρος της πόλης. Ήταν μέλος της Λέσχης Μεταρρυθμίσεων.

Nobody knew much about Mr Fogg. He was about forty years old, tall and calm, with a pale face and a light beard. He never talked much. Some people thought he was a mysterious man.

Κανείς δεν ήξερε πολλά για τον κύριο Φογκ. Ήταν περίπου σαράντα ετών, ψηλός και ήρεμος, με χλωμό πρόσωπο και ανοιχτόχρωμη γενειάδα. Δεν μιλούσε ποτέ πολύ. Μερικοί άνθρωποι νόμιζαν ότι ήταν ένας μυστηριώδης άνθρωπος.

Was he rich? Yes, very rich. But nobody knew where his money came from. He had no job, no shop and no ships. He was not a member of any other club. When a poor man needed help, Mr Fogg gave money quietly. Often the poor man never learned who helped him.

Ήταν πλούσιος; Ναι, πολύ πλούσιος. Αλλά κανείς δεν ήξερε από πού προέρχονταν τα χρήματά του. Δεν είχε δουλειά, δεν είχε κατάστημα και δεν είχε πλοία. Δεν ήταν μέλος σε καμία άλλη λέσχη. Όταν ένας φτωχός άνθρωπος χρειαζόταν βοήθεια, ο κύριος Φογκ έδινε χρήματα αθόρυβα. Συχνά ο φτωχός άνθρωπος δεν μάθαινε ποτέ ποιος τον βοήθησε.

Did he travel? Nobody was sure. At the club, the members often talked about far countries. Mr Fogg listened, and sometimes he corrected them in a few clear words. He seemed to know every place in the world. But for many years nobody saw him outside London.

Ταξίδευε; Κανείς δεν ήταν σίγουρος. Στη λέσχη, τα μέλη μιλούσαν συχνά για μακρινές χώρες. Ο κύριος Φογκ άκουγε, και μερικές φορές τους διόρθωνε με λίγα, καθαρά λόγια. Φαινόταν να γνωρίζει κάθε μέρος στον κόσμο. Αλλά για πολλά χρόνια κανείς δεν τον είδε έξω από το Λονδίνο.

His days were always the same. He had no wife and no children. He had no close friends, and he lived alone with one servant. He had breakfast and dinner at the club, in the same room, at the same table, at the same time. He never ate with the other members. At exactly midnight he went home and went to bed.

Οι μέρες του ήταν πάντα οι ίδιες. Δεν είχε σύζυγο και δεν είχε παιδιά. Δεν είχε στενούς φίλους και ζούσε μόνος με έναν υπηρέτη. Έτρωγε πρωινό και βραδινό στη λέσχη, στο ίδιο δωμάτιο, στο ίδιο τραπέζι, την ίδια ώρα. Δεν έτρωγε ποτέ με τα άλλα μέλη. Ακριβώς τα μεσάνυχτα πήγαινε στο σπίτι του και πήγαινε για ύπνο.

His only pleasures were the newspapers and whist. Mr Fogg often won, but he never kept the money. He gave it to people in need. For him, the game was not about money. It was a quiet fight, and he liked it.

Οι μόνες του απολαύσεις ήταν οι εφημερίδες και το ουίστ. Ο κύριος Φογκ συχνά κέρδιζε, αλλά δεν κρατούσε ποτέ τα χρήματα. Τα έδινε σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη. Για εκείνον, το παιχνίδι δεν είχε σχέση με τα χρήματα. Ήταν ένας ήσυχος αγώνας, και του άρεσε.

Mr Fogg wanted a perfect servant. The man had to be on time to the minute, every day. On this second of October, Mr Fogg sent away his servant, James Forster. Why? Forster brought him shaving water at 84 degrees Fahrenheit. Mr Fogg wanted 86 degrees. Now Mr Fogg was waiting for a new servant. The man was coming between eleven o’clock and half past eleven.

Ο κύριος Φογκ ήθελε έναν τέλειο υπηρέτη. Ο άνθρωπος αυτός έπρεπε να είναι στην ώρα του με ακρίβεια λεπτού, κάθε μέρα. Αυτή τη δεύτερη ημέρα του Οκτωβρίου, ο κύριος Φογκ έδιωξε τον υπηρέτη του, τον Τζέιμς Φόρστερ. Γιατί; Ο Φόρστερ του έφερε νερό για ξύρισμα στους 84 βαθμούς Φαρενάιτ. Ο κύριος Φογκ ήθελε 86 βαθμούς. Τώρα ο κύριος Φογκ περίμενε έναν νέο υπηρέτη. Ο άνδρας θα ερχόταν ανάμεσα στις έντεκα και στις έντεκα και μισή.

Mr Fogg sat in his armchair. His feet were together, his hands were on his knees, and his back was straight. He was watching his clock. It was a big clock that showed the hours, the minutes, the seconds, the days and the years. At half past eleven he always left for the club.

Ο κύριος Φογκ καθόταν στην πολυθρόνα του. Τα πόδια του ήταν ενωμένα, τα χέρια του ήταν στα γόνατά του και η πλάτη του ήταν ίσια. Κοίταζε το ρολόι του. Ήταν ένα μεγάλο ρολόι που έδειχνε τις ώρες, τα λεπτά, τα δευτερόλεπτα, τις ημέρες και τα χρόνια. Στις έντεκα και μισή έφευγε πάντα για τη λέσχη.

Someone knocked at the door. James Forster came in.

Κάποιος χτύπησε την πόρτα. Ο Τζέιμς Φόρστερ μπήκε μέσα.

“The new servant, sir,” he said.

«Ο νέος υπηρέτης, κύριε», είπε.

A young man of thirty came in behind him and bowed.

Ένας νέος άνδρας τριάντα ετών μπήκε πίσω του και υποκλίθηκε.

“You are French, I think,” said Mr Fogg. “And your name is John?”

«Είστε Γάλλος, νομίζω», είπε ο κύριος Φογκ. «Και το όνομά σας είναι Τζον;»

“Jean, monsieur, if you please,” said the young man. “Jean Passepartout. People call me Passepartout because I can do many things. I am an honest man, monsieur, but I have had many jobs. I sang in the streets. I rode horses in a circus. I taught sport. In Paris I was a fireman, and I helped at many big fires. Five years ago I came to England and became a servant. I heard that you are the most exact gentleman in England. So I came to you. I want a quiet life. I want to forget the name Passepartout.”

«Ζαν, κύριε, αν θέλετε», είπε ο νεαρός. «Ζαν Πασπαρτού. Ο κόσμος με φωνάζει Πασπαρτού επειδή μπορώ να κάνω πολλά πράγματα. Είμαι τίμιος άνθρωπος, κύριε, αλλά έχω κάνει πολλές δουλειές. Τραγουδούσα στους δρόμους. Καβαλίκαγα άλογα σε τσίρκο. Δίδασκα αθλητισμό. Στο Παρίσι ήμουν πυροσβέστης και βοήθησα σε πολλές μεγάλες φωτιές. Πριν από πέντε χρόνια ήρθα στην Αγγλία και έγινα υπηρέτης. Άκουσα ότι είστε ο πιο ακριβής κύριος στην Αγγλία. Γι’ αυτό ήρθα σε εσάς. Θέλω μια ήσυχη ζωή. Θέλω να ξεχάσω το όνομα Πασπαρτού».