Lütfen Açmayın

Küçük bir sokakta mavi bir kapı var.

There is a blue door in a small street.

Kapıda bir tabela var.

There is a sign on the door.

Nina okuyor.

Nina reads it.

Lütfen açmayın.

Please do not open.

Nina tabelaya bakıyor. Lütfen diyor.

Nina looks at the sign. It says please.

Anahtarına bakıyor.

She looks at her key.

Kapı kapalı. Anahtar girmiyor.

The door is closed. The key does not go in.

Nina duruyor. Düşünüyor.

Nina stops. She thinks.

Sonra kapıyı açıyor.

Then she opens the door.

Çok küçük bir oda var.

There is a very small room.

Bir sandalye var.

There is one chair.

Sandalyede bir adam var. Okuyor.

There is a man on the chair. He reads.

O yalnız.

He is alone.

“Merhaba,” diyor Nina.

“Hello,” Nina says.