Αγριοτριανταφυλλιά

Μια φορά κι έναν καιρό, ένας βασιλιάς και μια βασίλισσα βασίλευαν σε μια χώρα πολύ μακρινή, όπου υπήρχαν εκείνες τις μέρες νεράιδες.

A king and queen once upon a time reigned in a country a great way off, where there were in those days fairies.

Αυτός ο βασιλιάς και η βασίλισσα είχαν πολλά χρήματα, και πολλά ωραία ρούχα να φορέσουν, και πολλά καλά πράγματα να φάνε και να πιουν, και μια άμαξα για να κάνουν βόλτα κάθε μέρα· αλλά αν και ήταν παντρεμένοι πολλά χρόνια δεν είχαν παιδιά, και αυτό τους στενοχωρούσε πάρα πολύ.

Now this king and queen had plenty of money, and plenty of fine clothes to wear, and plenty of good things to eat and drink, and a coach to ride out in every day: but though they had been married many years they had no children, and this grieved them very much indeed.

Όμως μια μέρα, καθώς η βασίλισσα περπατούσε δίπλα στο ποτάμι, στο βάθος του κήπου, είδε ένα φτωχό ψαράκι, που είχε τιναχτεί έξω από το νερό, και κείτονταν λαχανιάζοντας και σχεδόν νεκρό στην όχθη.

But one day as the queen was walking by the side of the river, at the bottom of the garden, she saw a poor little fish, that had thrown itself out of the water, and lay gasping and nearly dead on the bank.

Τότε η βασίλισσα λυπήθηκε το ψαράκι και το πέταξε πίσω στο ποτάμι· και πριν εκείνο απομακρυνθεί κολυμπώντας, σήκωσε το κεφάλι του έξω από το νερό και είπε: «Ξέρω ποια είναι η ευχή σου, και θα πραγματοποιηθεί, σε ανταπόδοση για την καλοσύνη σου προς εμένα — σύντομα θα αποκτήσεις μια κόρη.»

Then the queen took pity on the little fish, and threw it back again into the river; and before it swam away it lifted its head out of the water and said, ‘I know what your wish is, and it shall be fulfilled, in return for your kindness to me—you will soon have a daughter.’

Αυτό που είχε προλέγει το ψαράκι σύντομα πραγματοποιήθηκε· και η βασίλισσα γέννησε ένα κοριτσάκι, τόσο πολύ όμορφο που ο βασιλιάς δεν μπορούσε να πάψει να το κοιτάζει από τη χαρά του, και είπε ότι θα έκανε μια μεγάλη γιορτή για να διασκεδάσουν, και να δείξει το παιδί σε όλη τη χώρα.

What the little fish had foretold soon came to pass; and the queen had a little girl, so very beautiful that the king could not cease looking on it for joy, and said he would hold a great feast and make merry, and show the child to all the land.

Κάλεσε λοιπόν τους συγγενείς του, και τους ευγενείς, και τους φίλους και τους γείτονες. Αλλά η βασίλισσα είπε: «Θέλω να έχουμε και τις νεράιδες, για να είναι καλές και ευγενικές με τη μικρή μας κόρη.»

So he asked his kinsmen, and nobles, and friends, and neighbours. But the queen said, ‘I will have the fairies also, that they might be kind and good to our little daughter.’

Στο βασίλειο υπήρχαν δεκατρείς νεράιδες· επειδή όμως ο βασιλιάς και η βασίλισσα είχαν μόνο δώδεκα χρυσά πιάτα για να φάνε εκείνες, αναγκάστηκαν να αφήσουν μία από τις νεράιδες χωρίς να την καλέσουν.

Now there were thirteen fairies in the kingdom; but as the king and queen had only twelve golden dishes for them to eat out of, they were forced to leave one of the fairies without asking her.

Ήρθαν λοιπόν δώδεκα νεράιδες, η καθεμία με έναν ψηλό κόκκινο σκούφο στο κεφάλι της, και κόκκινα παπούτσια με ψηλά τακούνια στα πόδια της, και ένα μακρύ λευκό ραβδί στο χέρι της· και αφού τελείωσε το τραπέζι, μαζεύτηκαν γύρω σε έναν κύκλο και έδωσαν όλα τα καλύτερα δώρα τους στη μικρή πριγκίπισσα.

So twelve fairies came, each with a high red cap on her head, and red shoes with high heels on her feet, and a long white wand in her hand: and after the feast was over they gathered round in a ring and gave all their best gifts to the little princess.

Η μία της χάρισε καλοσύνη, η άλλη ομορφιά, η άλλη πλούτη, και ούτω καθεξής μέχρι που απέκτησε ό,τι καλό υπήρχε στον κόσμο.

One gave her goodness, another beauty, another riches, and so on till she had all that was good in the world.

Μόλις έντεκα από αυτές είχαν τελειώσει με τις ευχές τους, ένας μεγάλος θόρυβος ακούστηκε στην αυλή, και ήρθε το μήνυμα ότι είχε φτάσει η δέκατη τρίτη νεράιδα, με έναν μαύρο σκούφο στο κεφάλι της, και μαύρα παπούτσια στα πόδια της, και μια σκούπα στο χέρι της· και σε λίγο ανέβηκε στην τραπεζαρία.

Just as eleven of them had done blessing her, a great noise was heard in the courtyard, and word was brought that the thirteenth fairy was come, with a black cap on her head, and black shoes on her feet, and a broomstick in her hand: and presently up she came into the dining-hall.

Επειδή δεν την είχαν καλέσει στη γιορτή, ήταν πολύ θυμωμένη, και μάλωσε πολύ άσχημα τον βασιλιά και τη βασίλισσα, και βάλθηκε να πάρει την εκδίκησή της.

Now, as she had not been asked to the feast she was very angry, and scolded the king and queen very much, and set to work to take her revenge.

Φώναξε λοιπόν: «Η κόρη του βασιλιά, στα δεκαπέντε της χρόνια, θα πληγωθεί από ένα αδράχτι και θα πέσει κάτω νεκρή.»

So she cried out, ‘The king’s daughter shall, in her fifteenth year, be wounded by a spindle, and fall down dead.’

Τότε η δωδέκατη από τις καλοσυνάτες νεράιδες, που δεν είχε δώσει ακόμα το δώρο της, προχώρησε μπροστά και είπε ότι η κακή ευχή έπρεπε να εκπληρωθεί, αλλά ότι εκείνη μπορούσε να απαλύνει το κακό της· έτσι το δώρο της ήταν ότι η κόρη του βασιλιά, όταν θα την πλήγωνε το αδράχτι, δεν θα πέθαινε στα αλήθεια, αλλά θα έπεφτε μόνο σε ύπνο για εκατό χρόνια.

Then the twelfth of the friendly fairies, who had not yet given her gift, came forward, and said that the evil wish must be fulfilled, but that she could soften its mischief; so her gift was, that the king’s daughter, when the spindle wounded her, should not really die, but should only fall asleep for a hundred years.