Brumm rijdt met de trein

1

1

Mia is zes jaar oud. Ze heeft een teddybeer. De teddybeer heet Brumm. Hij is bruin en zacht, en hij heeft maar één oor. Brumm is altijd bij Mia: bij het eten, bij het spelen en in de nacht.

Mia is six years old. She has a teddy. The teddy is called Brumm. He is brown and soft, and he has only one ear. Brumm is always with Mia: when she eats, when she plays and at night.

Vandaag rijden Mia en papa met de trein naar oma. De reis is lang. Twee uur! Mia zit bij het raam. Brumm zit op de tafel. Ze zien koeien, bomen en een rivier.

Today Mia and Dad are going to Grandma’s by train. The journey is long. Two hours! Mia sits by the window. Brumm sits on the table. They see cows, trees and a river.

Een vrouw komt door de trein. Ze draagt een blauwe jas en een pet. Dat is de conducteur. “De kaartjes, alstublieft!”

A woman comes through the train. She is wearing a blue jacket and a cap. She is the conductor. “Tickets, please!”

Papa laat de kaartjes zien. De conducteur ziet Brumm en lacht. “En de teddybeer? Heeft hij ook een kaartje?”

Dad shows the tickets. The conductor sees Brumm and laughs. “And the teddy? Does he have a ticket too?”

“Nee”, zegt Mia. “Hij is nog klein.” “Dan is het goed”, zegt de conducteur. “Goede reis!”

“No,” says Mia. “He’s still little.” “Then it’s okay,” says the conductor. “Have a good trip!”

Mia wordt moe. Ze doet haar ogen dicht. Ze slaapt.

Mia gets tired. She closes her eyes. She falls asleep.

“Mia! Word wakker! We zijn er!” Papa pakt de tassen. Mia pakt haar jas. Snel, snel! Ze stappen uit. De trein rijdt verder.

“Mia! Wake up! We’re here!” Dad takes the bags. Mia takes her jacket. Quick, quick! They get off. The train goes on.

Oma staat op het perron. “Hallo, Mia! Hallo, Brumm!” Mia kijkt naar haar handen. Daar is alleen de jas. Geen Brumm.

Grandma is standing on the platform. “Hello, Mia! Hello, Brumm!” Mia looks at her hands. There is only the jacket. No Brumm.

“Brumm!”, roept Mia. “Brumm is in de trein!” Maar de trein is weg.

“Brumm!” shouts Mia. “Brumm is on the train!” But the train is gone.