Κάδμος και Ευρώπη

Ι. Ο ΤΑΥΡΟΣ.

I. THE BULL.

Στην Ασία ζούσε ένας βασιλιάς που είχε δύο παιδιά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι. Το όνομα του αγοριού ήταν Κάδμος και το όνομα του κοριτσιού ήταν Ευρώπη. Η χώρα του βασιλιά ήταν πολύ μικρή. Μπορούσε να σταθεί στην οροφή του σπιτιού του και να τη δει ολόκληρη.

In Asia there lived a king who had two children, a boy and a girl. The boy’s name was Cadmus, and the girl’s name was Europa. The king’s country was a very small one. He could stand on his house top and see the whole of it.

Από τη μία πλευρά της υπήρχαν βουνά, και από την άλλη πλευρά ήταν η θάλασσα. Ο βασιλιάς νόμιζε ότι ήταν το κέντρο του κόσμου, και δεν ήξερε πολλά για άλλες χώρες και ανθρώπους.

On one side of it there were mountains, and on the other side was the sea. The king thought that it was the center of the world, and he did not know much about other lands and people.

Ωστόσο, ήταν πολύ ευτυχισμένος στο μικρό του βασίλειο και αγαπούσε πολύ τα παιδιά του. Και είχε σοβαρό λόγο να είναι περήφανος γι’ αυτά· γιατί ο Κάδμος μεγάλωσε και έγινε ο πιο γενναίος νέος στον τόπο, και η Ευρώπη η πιο όμορφη κοπέλα που είχε δει κανείς ποτέ.

Yet he was very happy in his own little kingdom, and very fond of his children. And he had good reason to be proud of them; for Cadmus grew up to be the bravest young man in the land, and Europa to be the fairest maiden that had ever been seen.

Αλλά στο τέλος ήρθαν θλιβερές μέρες για όλους τους.

But sad days came to them all at last.

Ένα πρωί η Ευρώπη βγήκε σε ένα χωράφι κοντά στην ακρογιαλιά για να μαζέψει λουλούδια. Τα βόδια του πατέρα της ήταν στο χωράφι, βοσκώντας ανάμεσα στο γλυκό τριφύλλι. Ήταν όλα πολύ ήμερα, και η Ευρώπη ήξερε το καθένα τους με το όνομά του.

One morning Europa went out into a field near the seashore to pick flowers. Her father’s cattle were in the field, grazing among the sweet clover. They were all very tame, and Europa knew every one of them by name.

Ο βοσκός ήταν ξαπλωμένος στη σκιά κάτω από ένα δέντρο, προσπαθώντας να παίξει μουσική με ένα μικρό καλαμένιο φλάουτο. Η Ευρώπη είχε παίξει στο χωράφι χίλιες φορές στο παρελθόν, και κανείς δεν είχε σκεφτεί ποτέ ότι θα μπορούσε να της συμβεί κάποιο κακό.

The herdsman was lying in the shade under a tree, trying to make music on a little flute of straw. Europa had played in the field a thousand times before, and no one had ever thought of any harm befalling her.

Εκείνο το πρωί παρατήρησε ότι υπήρχε ένας παράξενος ταύρος μαζί με το κοπάδι. Ήταν πολύ μεγάλος και άσπρος σαν το χιόνι· και είχε απαλά καστανά μάτια, τα οποία με κάποιον τρόπο τον έκαναν να φαίνεται πολύ ήρεμος και καλός.

That morning she noticed that there was a strange bull with the herd. He was very large and as white as snow; and he had soft brown eyes which somehow made him look very gentle and kind.

Στην αρχή δεν κοίταξε καν την Ευρώπη, αλλά πήγαινε εδώ κι εκεί, τρώγοντας το τρυφερό χορτάρι που φύτρωνε ανάμεσα στο τριφύλλι. Όταν όμως εκείνη γέμισε την ποδιά της με μαργαρίτες και νεραγκούλες, εκείνος πλησίασε αργά προς το μέρος της.

At first he did not even look at Europa, but went here and there, eating the tender grass which grew among the clover. But when she had gathered her apron full of daisies and buttercups, he came slowly towards her.

Εκείνη δεν τον φοβόταν καθόλου· κι έτσι στάθηκε για να τον κοιτάξει, τόσο όμορφος που ήταν. Εκείνος ήρθε κοντά της και έτριψε το χέρι της με τη μύτη του για να πει: «Καλημέρα!»

She was not at all afraid of him; and so she stopped to look at him, he was so handsome. He came close to her, and rubbed her arm with his nose to say “Good-morning!”

Εκείνη χάιδεψε το κεφάλι και τον λαιμό του, κι εκείνος φάνηκε πολύ ευχαριστημένος. Μετά έφτιαξε ένα στεφάνι από μαργαρίτες και το κρέμασε γύρω από τον λαιμό του. Την κοίταξε με τα απαλά, καλά του μάτια και φάνηκε να την ευχαριστεί· και σε λίγο ξάπλωσε ανάμεσα στο τριφύλλι.

She stroked his head and neck, and he seemed much pleased. Then she made a wreath of daisies, and hung it round his neck. He looked at her with his soft kind eyes, and seemed to thank her; and in a little while, he lay down among the clover.

Η Ευρώπη τότε έφτιαξε ένα μικρότερο στεφάνι και ανέβηκε στην πλάτη του για να το τυλίξει γύρω από τα κέρατά του. Όμως ξαφνικά εκείνος πετάχτηκε πάνω και έτρεξε τόσο γρήγορα που η Ευρώπη δεν μπορούσε να κάνει τίποτα.

Europa then made a smaller wreath, and climbed upon his back to twine it round his horns. But all at once he sprang up, and ran away so swiftly that Europa could not help herself.

Δεν τολμούσε να πηδήξει κάτω ενώ εκείνος έτρεχε τόσο γρήγορα, και το μόνο που μπορούσε να σκεφτεί να κάνει ήταν να κρατηθεί γερά από τον λαιμό του και να ουρλιάξει πολύ δυνατά.

She did not dare to jump off while he was going so fast, and all that she could think to do was to hold fast to his neck and scream very loud.