Assepoester, of het glazen muiltje

Er was eens een edelman die als tweede vrouw de trotsste en hooghartigste vrouw trouwde die men ooit had gezien. Zij had van een eerdere echtgenoot twee dochters van haar eigen inborst, die inderdaad in alles sprekend op haar leken. Hij had op zijn beurt, van een andere vrouw, een jonge dochter, maar van een ongeëvenaarde goedheid en zachtaardigheid van karakter, die zij had geërfd van haar moeder, die het beste schepsel ter wereld was geweest.

Once there was a gentleman who married, for his second wife, the proudest and most haughty woman that was ever seen. She had, by a former husband, two daughters of her own humor, who were, indeed, exactly like her in all things. He had likewise, by another wife, a young daughter, but of unparalleled goodness and sweetness of temper, which she took from her mother, who was the best creature in the world.

Nauwkeurigs waren de huwelijksplechtigheden voorbij of de stiefmoeder begon zich in haar ware gedaante te tonen. Zij kon de goede eigenschappen van dit mooie meisje niet verdragen, en des te minder omdat die haar eigen dochters er des te afstotelijker door deden uitzien. Zij zette haar in voor het minste werk in huis: ze schuurde de vaat, de tafels enzovoort, en boende de kamer van mevrouw en die van de jongedames, haar dochters; zij sliep boven in een armetierig zoldertje, op een armzalig strobed, terwijl haar zusters in fraaie kamers sliepen, met ingelegde vloeren, op bedden naar de allernieuwste mode, en waar ze spiegels hadden die zo groot waren dat ze zich van top tot teen helemaal konden zien.

No sooner were the ceremonies of the wedding over but the mother-in-law began to show herself in her true colors. She could not bear the good qualities of this pretty girl, and the less because they made her own daughters appear the more odious. She employed her in the meanest work of the house: she scoured the dishes, tables, etc., and scrubbed madam’s chamber, and those of misses, her daughters; she lay up in a sorry garret, upon a wretched straw bed, while her sisters lay in fine rooms, with floors all inlaid, upon beds of the very newest fashion, and where they had looking-glasses so large that they might see themselves at their full length from head to foot.

Het arme meisje verdroeg alles geduldig en durfde het niet aan haar vader te vertellen, die haar de mantel zou hebben uitgeveegd; want zijn vrouw beheerste hem volkomen. Wanneer ze haar werk af had, ging ze gewoonlijk in de hoek van de schoorsteen zitten, tussen de sintels en de as, waardoor ze gewoonlijk Assepoetster werd genoemd; maar de jongste, die niet zo lomp en onbeleefd was als de oudste, noemde haar Assepoester. Niettemin was Assepoester, ondanks haar schamele kledij, honderdmaal mooier dan haar zusters, hoewel die altijd zeer rijkelijk gekleed gingen.

The poor girl bore all patiently, and dared not tell her father, who would have rattled her off; for his wife governed him entirely. When she had done her work, she used to go into the chimney-corner, and sit down among cinders and ashes, which made her commonly be called Cinderwench; but the youngest, who was not so rude and uncivil as the eldest, called her Cinderella. However, Cinderella, notwithstanding her mean apparel, was a hundred times handsomer than her sisters, though they were always dressed very richly.

Het gebeurde dat de koningszoon een bal gaf en alle voorname lieden daarvoor uitnodigde. Onze jonge dames waren eveneens uitgenodigd, want zij sloegen een heel voornaam figuur onder de aanzienlijken. Zij waren uitermate verrukt over deze uitnodiging en wonderbaarlijk druk in de weer met het uitkiezen van zulke jurken, rokken en hoofdtoooien als hun zouden staan. Dit was een nieuwe last voor Assepoester; want zij was het die het linnen van haar zusters streek en hun plooikragen plooide; ze spraken de hele dag nergens anders over dan hoe ze gekleed zouden gaan.

It happened that the King’s son gave a ball, and invited all persons of fashion to it. Our young misses were also invited, for they cut a very grand figure among the quality. They were mightily delighted at this invitation, and wonderfully busy in choosing out such gowns, petticoats, and head-clothes as might become them. This was a new trouble to Cinderella; for it was she who ironed her sisters’ linen, and plaited their ruffles; they talked all day long of nothing but how they should be dressed.

“Wat mij betreft,” zei de oudste, “draag ik mijn roodfluwelen japon met Franse garnering.”

“For my part,” said the eldest, “I will wear my red velvet suit with French trimming.”

“En ik,” zei de jongste, “zal mijn gebruikelijke rok dragen; maar om dat goed te maken, trek ik mijn mantel met gouden bloemen aan en mijn diamanten keurslijf, dat verre van het gewoonste ter wereld is.”

“And I,” said the youngest, “shall have my usual petticoat; but then, to make amends for that, I will put on my gold-flowered manteau, and my diamond stomacher, which is far from being the most ordinary one in the world.”

Ze lieten de beste kapster komen die ze konden krijgen om hun kapsels op te maken en hun dubbele kanten kapjes te schikken, en ze hadden hun rougekwastjes en schoonheidsvlekjes van Mademoiselle de la Poche.

They sent for the best tire-woman they could get to make up their head-dresses and adjust their double pinners, and they had their red brushes and patches from Mademoiselle de la Poche.