Damon en Pythias

Een jonge man die Pythias heette, had iets gedaan wat de tiran Dionysius niet beviel. Voor deze overtreding werd hij naar de gevangenis gesleept, en er werd een dag vastgesteld waarop hij ter dood gebracht zou worden.

A young man whose name was Pythias had done something which the tyrant Dionysius did not like. For this offense he was dragged to prison, and a day was set when he should be put to death.

Zijn thuis was ver weg, en hij wilde heel graag zijn vader en moeder en vrienden zien voordat hij stierf.

His home was far away, and he wanted very much to see his father and mother and friends before he died.

“Geef me alleen toestemming om naar huis te gaan en afscheid te nemen van degenen van wie ik houd,” zei hij, “en dan zal ik terugkomen en mijn leven opgeven.”

“Only give me leave to go home and say good-by to those whom I love,” he said, “and then I will come back and give up my life.”

De tiran lachte hem uit.

The tyrant laughed at him.

“Hoe kan ik weten dat u uw belofte zult nakomen?” zei hij. “U wilt me alleen maar bedriegen en uzelf redden.”

“How can I know that you will keep your promise?” he said. “You only want to cheat me, and save yourself.”

Toen nam een jonge man die Damon heette het woord en zei:—

Then a young man whose name was Damon spoke and said,—

“O koning! Zet mij in de gevangenis in plaats van mijn vriend Pythias, en laat hem naar zijn eigen land gaan om zijn zaken op orde te brengen en zijn vrienden vaarwel te zeggen. Ik weet dat hij zal terugkomen zoals hij beloofd heeft, want hij is een man die nog nooit zijn woord heeft gebroken.

“O king! put me in prison in place of my friend Pythias, and let him go to his own country to put his affairs in order, and to bid his friends farewell. I know that he will come back as he promised, for he is a man who has never broken his word.

Maar als hij er niet is op de dag die u hebt vastgesteld, dan zal ik in zijn plaats sterven.”

But if he is not here on the day which you have set, then I will die in his stead.”

De tiran was verbaasd dat iemand zo’n aanbod deed. Uiteindelijk stemde hij ermee in om Pythias te laten gaan, en gaf bevel dat de jonge man Damon in de gevangenis moest worden opgesloten.

The tyrant was surprised that anybody should make such an offer. He at last agreed to let Pythias go, and gave orders that the young man Damon should be shut up in prison.

De tijd verstreek, en langzamerhand naderde de dag die was vastgesteld waarop Pythias zou sterven; en hij was nog niet teruggekomen. De tiran beval de cipier om Damon scherp in de gaten te houden en hem niet te laten ontsnappen. Maar Damon probeerde niet te ontsnappen.

Time passed, and by and by the day drew near which had been set for Pythias to die; and he had not come back. The tyrant ordered the jailer to keep close watch upon Damon, and not let him escape. But Damon did not try to escape.

Hij geloofde nog steeds in de waarheid en de eer van zijn vriend. Hij zei: “Als Pythias niet op tijd terugkomt, zal het niet zijn schuld zijn. Dan komt het doordat hij tegen zijn wil wordt tegengehouden.”

He still had faith in the truth and honor of his friend. He said, “If Pythias does not come back in time, it will not be his fault. It will be because he is hindered against his will.”

Eindelijk brak de dag aan, en daarna het uur zelf. Damon was klaar om te sterven. Zijn vertrouwen in zijn vriend was zo standvastig als altijd; en hij zei dat hij er niet om treurde te moeten lijden voor iemand van wie hij zoveel hield.

At last the day came, and then the very hour. Damon was ready to die. His trust in his friend was as firm as ever; and he said that he did not grieve at having to suffer for one whom he loved so much.

Toen kwam de cipier om hem naar zijn dood te leiden; maar op hetzelfde moment stond Pythias in de deuropening. Hij was vertraagd door stormen en schipbreuk, en hij was bang geweest dat hij te laat was.

Then the jailer came to lead him to his death; but at the same moment Pythias stood in the door. He had been delayed by storms and shipwreck, and he had feared that he was too late.

Hij begroette Damon vriendelijk en gaf zich vervolgens over aan de handen van de cipier. Hij was gelukkig omdat hij dacht dat hij op tijd was gekomen, ook al was het op het allerlaatste moment.

He greeted Damon kindly, and then gave himself into the hands of the jailer. He was happy because he thought that he had come in time, even though it was at the last moment.