Het pakket voor mevrouw Wagner

1

1

Ik heet Tim, ik ben achtentwintig jaar oud en ik werk thuis. Ik maak websites voor kleine bedrijven. Mijn woning is op de begane grond, direct naast de voordeur. Daarom ben ik de pakketman in het gebouw.

My name is Tim, I’m twenty-eight years old, and I work from home. I make websites for small companies. My flat is on the ground floor, right next to the front door. That’s why I’m the parcel man of the building.

Alle bezorgers kennen mij. Als er niemand thuis is, bellen ze bij mij aan. Ik neem pakketten aan voor meneer Becker van de eerste verdieping, voor de twee studenten van de tweede verdieping en voor mevrouw Wagner van de derde verdieping.

All the delivery drivers know me. When nobody is at home, they ring my bell. I take parcels for Mr Becker on the first floor, for the two students on the second floor and for Mrs Wagner on the third floor.

Mevrouw Wagner is ouder dan tachtig en ze bestelt heel veel: boeken, thee, wol. Een keer heeft ze zelfs een grasmaaier besteld. Ze heeft geen tuin. Ik heb er nooit naar gevraagd.

Mrs Wagner is over eighty, and she orders a lot: books, tea, wool. Once she even ordered a lawnmower. She doesn’t have a garden. I never asked.

Op een maandag in november werd er om tien uur aangebeld. De bezorger gaf me een klein, bruin pakket. “Voor Wagner, derde verdieping. Ze doet niet open.”

One Monday in November the doorbell rang at ten o’clock. The delivery driver gave me a small brown parcel. “For Wagner, third floor. She’s not answering.”

“Geen probleem”, zei ik. Ik zette het pakket op mijn bureau en werkte verder.

“No problem,” I said. I put the parcel on my desk and went on working.