Η Χρυσομαλλούσα και οι τρεις αρκούδες

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν τρεις Αρκούδες, που ζούσαν μαζί σε ένα δικό τους σπίτι, μέσα σε ένα δάσος. Η μία ήταν η Μικρούλα Τόση Δα Αρκούδα, η άλλη ήταν η Μεσαία Αρκούδα, και η τρίτη ήταν η Μεγάλη Τεράστια Αρκούδα. Είχαν η καθεμία από ένα μπολ για τον χυλό τους· ένα μικρό μπολ για τη Μικρούλα Τόση Δα Αρκούδα, ένα μεσαίο μπολ για τη Μεσαία Αρκούδα, κι ένα μεγάλο μπολ για τη Μεγάλη Τεράστια Αρκούδα. Κι είχαν η καθεμία από μια καρέκλα για να κάθονται· μια μικρή καρέκλα για τη Μικρούλα Τόση Δα Αρκούδα, μια μεσαία καρέκλα για τη Μεσαία Αρκούδα, κι μια μεγάλη καρέκλα για τη Μεγάλη Τεράστια Αρκούδα. Κι είχαν η καθεμία από ένα κρεβάτι για να κοιμούνται· ένα μικρό κρεβάτι για τη Μικρούλα Τόση Δα Αρκούδα, ένα μεσαίο κρεβάτι για τη Μεσαία Αρκούδα, κι ένα μεγάλο κρεβάτι για τη Μεγάλη Τεράστια Αρκούδα.

Once upon a time there were three Bears, who lived together in a house of their own, in a wood. One of them was a Little Wee Bear, and one was a Middle-sized Bear, and the other was a Great Big Bear. They had each a bowl for their porridge; a little bowl for the Little Wee Bear; and a middle-sized bowl for the Middle-sized Bear; and a great bowl for the Great Big Bear. And they had each a chair to sit in; a little chair for the Little Wee Bear; and a middle-sized chair for the Middle-sized Bear; and a great chair for the Great Big Bear. And they had each a bed to sleep in; a little bed for the Little Wee Bear; and a middle-sized bed for the Middle-sized Bear; and a great bed for the Great Big Bear.

Μια μέρα, αφού έφτιαξαν το πόριτζ για το πρωινό τους και το έχυσαν στα μπολ τους, βγήκαν έξω στο δάσος για έναν περίπατο όσο κρύωνε το πόριτζ, για να μην κάψουν τα στόματά τους αρχίζοντας πολύ νωρίς, γιατί ήταν ευγενικές, καλοαναθρεμμένες Αρκούδες. Και όσο έλειπαν, ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Χρυσομαλλούσα, το οποίο ζούσε στην άλλη πλευρά του δάσους και το είχε στείλει η μητέρα του σε μια δουλειά, πέρασε δίπλα από το σπίτι και κοίταξε μέσα από το παράθυρο. Και έπειτα κρυφοκοίταξε από την κλειδαρότρυπα, γιατί δεν ήταν καθόλου καλοαναθρεμμένο κοριτσάκι. Βλέποντας τότε ότι δεν υπήρχε κανείς στο σπίτι, σήκωσε το μάνταλο. Η πόρτα δεν ήταν κλειδωμένη, επειδή οι Αρκούδες ήταν καλές Αρκούδες, που δεν έκαναν κακό σε κανέναν και ποτέ δεν υποψιάζονταν ότι κάποιος θα έκανε κακό σε εκείνες. Έτσι, η Χρυσομαλλούσα άνοιξε την πόρτα και μπήκε μέσα· και χάρηκε πολύ όταν είδε το πόριτζ πάνω στο τραπέζι. Αν ήταν καλοαναθρεμμένο κοριτσάκι, θα είχε περιμένει μέχρι να επιστρέψουν οι Αρκούδες στο σπίτι, και τότε, ίσως, να την καλούσαν σε πρωινό· γιατί ήταν καλές Αρκούδες —λίγο άξεστες ή κάπως έτσι, όπως είναι η φύση των Αρκούδων, αλλά παρ’ όλα αυτά πολύ καλόκαρδες και φιλόξενες. Όμως ήταν ένα θρασύ, αγενές κοριτσάκι, κι έτσι βάλθηκε να σερβιριστεί μόνη της.

One day, after they had made the porridge for their breakfast, and poured it into their porridge-bowls, they walked out into the wood while the porridge was cooling, that they might not burn their mouths by beginning too soon, for they were polite, well-brought-up Bears. And while they were away a little girl called Goldilocks, who lived at the other side of the wood and had been sent on an errand by her mother, passed by the house, and looked in at the window. And then she peeped in at the keyhole, for she was not at all a well-brought-up little girl. Then seeing nobody in the house she lifted the latch. The door was not fastened, because the Bears were good Bears, who did nobody any harm, and never suspected that anybody would harm them. So Goldilocks opened the door and went in; and well pleased was she when she saw the porridge on the table. If she had been a well-brought-up little girl she would have waited till the Bears came home, and then, perhaps, they would have asked her to breakfast; for they were good Bears--a little rough or so, as the manner of Bears is, but for all that very good-natured and hospitable. But she was an impudent, rude little girl, and so she set about helping herself.

Πρώτα δοκίμασε τον χυλό του Μεγάλου Τεράστιου Αρκούδου, αλλά ήταν πολύ καυτός για εκείνη. Έπειτα δοκίμασε τον χυλό της Μεσαίας Αρκούδας, αλλά αυτός ήταν πολύ κρύος για εκείνη. Και μετά πήγε στον χυλό του Μικρούσοτσικου Αρκούδου, τον δοκίμασε, και δεν ήταν ούτε πολύ καυτός ούτε πολύ κρύος, αλλά ακριβώς όπως έπρεπε, και της άρεσε τόσο πολύ που τον έφαγε όλον, μέχρι την τελευταία μπουκιά!

First she tasted the porridge of the Great Big Bear, and that was too hot for her. Next she tasted the porridge of the Middle-sized Bear, but that was too cold for her. And then she went to the porridge of the Little Wee Bear, and tasted it, and that was neither too hot nor too cold, but just right, and she liked it so well that she ate it all up, every bit!

Έπειτα η Χρυσομαλλούσα, η οποία ήταν κουρασμένη επειδή κυνηγούσε πεταλούδες αντί να τρέξει να κάνει τη δουλειά της, κάθισε στην καρέκλα της Μεγάλης Τεράστιας Αρκούδας, αλλά εκείνη ήταν πολύ σκληρή γι’ αυτήν. Και έπειτα κάθισε στην καρέκλα της Μεσαίας Αρκούδας, κι εκείνη ήταν πολύ μαλακή γι’ αυτήν. Όταν όμως κάθισε στην καρέκλα της Μικρής Τόσης Δα Αρκούδας, εκείνη δεν ήταν ούτε πολύ σκληρή ούτε πολύ μαλακή, αλλά ακριβώς όπως έπρεπε. Έτσι βολεύτηκε μέσα της, κι εκεί κάθισε μέχρι που ο πάτος της καρέκλας υποχώρησε, κι έπεσε κάτω, μπαμ στο πάτωμα· κι αυτό την έκανε πολύ έξαλλη, γιατί ήταν ένα κακότροπο κοριτσάκι.

Then Goldilocks, who was tired, for she had been catching butterflies instead of running on her errand, sate down in the chair of the Great Big Bear, but that was too hard for her. And then she sate down in the chair of the Middle-sized Bear, and that was too soft for her. But when she sat down in the chair of the Little Wee Bear, that was neither too hard nor too soft, but just right. So she seated herself in it, and there she sate till the bottom of the chair came out, and down she came, plump upon the ground; and that made her very cross, for she was a bad-tempered little girl.