Hoppel i pierwszy śnieg

1

1

Jest poranek w lesie. Mały zajączek Hoppel budzi się. Jest zimno. Bardzo zimno. A na dworze jest zupełnie cicho.

It is morning in the forest. Little Hoppel the rabbit wakes up. It is cold. Very cold. And outside it is completely quiet.

Hoppel wychodzi z domu. Potem zatrzymuje się. Robi wielkie oczy. Las jest biały! Drzewo jest białe. Żywopłot jest biały. Wszystko jest białe.

Hoppel goes out of the house. Then he stops. His eyes go wide. The forest is white! The tree is white. The hedge is white. Everything is white.

Hoppel robi krok. Ziemia jest miękka i zimna. Jego łapki są mokre. „Mamo! Mamo! Las jest zepsuty!”

Hoppel takes a step. The ground is soft and cold. His paws are wet. “Mummy! Mummy! The forest is broken!”

Mama Zając wychodzi z domu. Śmieje się. „Las nie jest zepsuty, Hoppel. To jest śnieg. Jest zima”.

Mummy Rabbit comes out of the house. She laughs. “The forest isn’t broken, Hoppel. That’s snow. It’s winter.”

Hoppel skacze w śnieg. Tura się w śniegu. Zjada trochę śniegu. Zimno! Śmieje się. Śnieg jest super!

Hoppel jumps into the snow. He rolls in the snow. He eats a little snow. Cold! He laughs. Snow is great!

„Pokażę śnieg moim przyjaciołom!” — woła Hoppel. I kica przed siebie.

“I’m going to show my friends the snow!” shouts Hoppel. And off he hops.

Najpierw kica do stawu. Ale staw jest inny. Woda to już nie woda. Jest twarda i gładka. To jest lód.

First he hops to the pond. But the pond is different. The water isn’t water any more. It is hard and smooth. It is ice.

„Żabo, żabo! Gdzie jesteś? Spójrz, śnieg!” Ale żadna żaba nie przychodzi. Żadnego „Quak, quak”. Nic.

“Frog, Frog! Where are you? Look, snow!” But no frog comes. No “croak, croak”. Nothing.

Potem Hoppel kica do żywopłotu. Pod żywopłotem leży okrągła góra z liści. Góra robi „Chrrr, chrrr”.

Then Hoppel hops to the hedge. Under the hedge there is a round heap of leaves. The heap goes “zzzz, zzzz”.

„Jeżu, jeżu! Obudź się! Spójrz, śnieg!” Ale jeż się nie budzi. Chrapie dalej.

“Hedgehog, Hedgehog! Wake up! Look, snow!” But the hedgehog doesn’t wake up. He keeps on snoring.

Hoppel jest smutny. Siedzi sam w śniegu. „Moi przyjaciele sobie poszli” — mówi cicho. „Albo są chorzy”.

Hoppel is sad. He sits alone in the snow. “My friends are gone,” he says quietly. “Or they’re ill.”