Köprüdeki Horatius

Bir zamanlar Roma halkı ile Tiber Nehri’nin diğer tarafındaki kasabalarda yaşayan Etrüskler arasında bir savaş vardı. Etrüsklerin Kralı Porsena büyük bir ordu topladı ve Roma’ya doğru yürüdü. Şehir hiçbir zaman bu kadar büyük bir tehlike altında olmamıştı.

Once there was a war between the Roman people and the Etruscans who lived in the towns on the other side of the Tiber River. Porsena, the King of the Etruscans, raised a great army, and marched toward Rome. The city had never been in so great danger.

O zamanlar Romalıların çok fazla savaşçısı yoktu. Etrüsklerle açık bir savaşta karşılaşacak kadar güçlü olmadıklarını da biliyorlardı. Bu yüzden surlarının içinde kaldılar ve yolları gözetlemek için nöbetçiler yerleştirdiler.

The Romans did not have very many fighting men at that time, and they knew that they were not strong enough to meet the Etruscans in open battle. So they kept themselves inside of their walls, and set guards to watch the roads.

Bir sabah Porsena’nın ordusunun kuzeydeki tepelerden geldiği görüldü. Binlerce atlı ve yaya asker vardı. Hepsi doğrudan Roma’da nehrin üstünden geçen ahşap köprüye doğru ilerliyordu.

One morning the army of Porsena was seen coming over the hills from the north. There were thousands of horsemen and footmen, and they were marching straight toward the wooden bridge which spanned the river at Rome.

Roma halkı için yasaları yapan ak saçlı Yaşlılar, “Ne yapacağız?” dediler. “Köprüyü bir kez ele geçirirlerse, karşıya geçmelerini engelleyemeyiz. O zaman kasaba için ne umut kalır?”

“What shall we do?” said the white-haired Fathers who made the laws for the Roman people. “If they once gain the bridge, we cannot hinder them from crossing; and then what hope will there be for the town?”

Köprüdeki nöbetçilerin arasında Horatius adında cesur bir adam vardı. Nehrin karşı tarafındaydı ve Etrüsklerin çok yaklaştığını görünce arkasındaki Romalılara seslendi.

Now, among the guards at the bridge, there was a brave man named Horatius. He was on the farther side of the river, and when he saw that the Etruscans were so near, he called out to the Romans who were behind him.

“Elinizden geldiğince hızlı bir şekilde köprüyü yıkın!” diye bağırdı. “Ben yanımda duran iki adamla birlikte düşmanı durduracağım.”

“Hew down the bridge with all the speed that you can!” he cried. “I, with the two men who stand by me, will keep the foe at bay.”

Sonra üç cesur adam, kalkanları önlerinde ve uzun mızrakları ellerinde yolun ortasında durdular. Porsena’nın köprüyü almak için gönderdiği atlıları geri püskürttüler.

Then, with their shields before them, and their long spears in their hands, the three brave men stood in the road, and kept back the horsemen whom Porsena had sent to take the bridge.

Köprünün üstündeki Romalılar kirişleri ve direkleri hızla kesiyorlardı. Baltaları çınlıyor, talaşlar hızla uçuşuyordu. Çok geçmeden köprü sarsıldı ve yıkılmaya hazır hale geldi.

On the bridge the Romans hewed away at the beams and posts. Their axes rang, the chips flew fast; and soon it trembled, and was ready to fall.

Horatius’a ve yanındaki iki kişiye, “Geri dönün! Geri dönün ve canınızı kurtarın!” diye bağırdılar.

“Come back! come back, and save your lives!” they cried to Horatius and the two who were with him.

Fakat tam o sırada Porsena’nın atlıları tekrar onlara doğru atıldı.

But just then Porsena’s horsemen dashed toward them again.

Horatius arkadaşlarına, “Canınızı kurtarmak için koşun!” dedi. “Yolu ben tutacağım.”

“Run for your lives!” said Horatius to his friends. “I will keep the road.”

Onlar döndüler ve köprüden geriye doğru koştular. Karşı tarafa henüz varmışlardı ki kirişlerin ve kalasların büyük bir gürültüyle kırıldığı duyuldu. Köprü bir tarafa devrildi ve büyük bir su sıçramasıyla nehre düştü.

They turned, and ran back across the bridge. They had hardly reached the other side when there was a crashing of beams and timbers. The bridge toppled over to one side, and then fell with a great splash into the water.

Horatius sesi duyunca şehrin güvende olduğunu anladı. Yüzü hâlâ Porsena’nın askerlerine dönük bir şekilde, nehrin kıyısında durana kadar yavaşça geri geri yürüdü.

When Horatius heard the sound, he knew that the city was safe. With his face still toward Porsena’s men, he moved slowly backward till he stood on the river’s bank.

Porsena’nın askerlerinden birinin attığı küçük kargı sol gözünü kör etti; ama o geri adım atmadı. Mızrağını en öndeki atlıya fırlattı ve hemen arkasını döndü.

A dart thrown by one of Porsena’s soldiers put out his left eye; but he did not falter. He cast his spear at the foremost horseman, and then he turned quickly around.