Hoe de kameel aan zijn bult kwam

Dit is het volgende verhaal, en het vertelt hoe de Kameel aan zijn grote bult kwam.

Now this is the next tale, and it tells how the Camel got his big hump.

In het begin der tijden, toen de wereld nog zo nieuw en alles was, en de Dieren net begonnen te werken voor de Mens, was er een Kameel, en hij woonde midden in een Huilende Woestijn omdat hij niet wilde werken; en bovendien was hij zelf een Huiler.

In the beginning of years, when the world was so new and all, and the Animals were just beginning to work for Man, there was a Camel, and he lived in the middle of a Howling Desert because he did not want to work; and besides, he was a Howler himself.

Dus at hij takjes en doornen en tamarisk en wolfsmelk en stekels, vreselijk lui; en wanneer iemand tegen hem sprak, zei hij ‘Hmpf!’ Alleen maar ‘Hmpf!’ en niets meer.

So he ate sticks and thorns and tamarisks and milkweed and prickles, most ‘scruciating idle; and when anybody spoke to him he said ‘Humph!’ Just ‘Humph!’ and no more.

Al gauw kwam het Paard op maandagochtend naar hem toe, met een zadel op zijn rug en een bit in zijn bek, en zei: “Kameel, o Kameel, kom naar buiten en draaf zoals de rest van ons.”

Presently the Horse came to him on Monday morning, with a saddle on his back and a bit in his mouth, and said, ‘Camel, O Camel, come out and trot like the rest of us.’

“Hmpf!” zei de Kameel; en het Paard ging weg en vertelde het aan de Mens.

‘Humph!’ said the Camel; and the Horse went away and told the Man.

Al gauw kwam de Hond naar hem toe, met een stok in zijn bek, en zei: “Kameel, o Kameel, kom apporteren en dragen zoals de rest van ons.”

Presently the Dog came to him, with a stick in his mouth, and said, ‘Camel, O Camel, come and fetch and carry like the rest of us.’

“Hmpf!” zei de Kameel; en de Hond ging weg en vertelde het aan de Mens.

‘Humph!’ said the Camel; and the Dog went away and told the Man.

Al gauw kwam de Os naar hem toe, met het juk op zijn nek, en zei: “Kameel, o Kameel, kom ploegen zoals de rest van ons.”

Presently the Ox came to him, with the yoke on his neck and said, ‘Camel, O Camel, come and plough like the rest of us.’

“Hmpf!” zei de Kameel; en de Os ging weg en vertelde het aan de Mens.

‘Humph!’ said the Camel; and the Ox went away and told the Man.

Aan het eind van de dag riep de Mens het Paard en de Hond en de Os bij elkaar en zei: “Drie, o Drie, het spijt me heel erg voor jullie (met de wereld zo nieuw en alles); maar dat Hmpf-ding in de Woestijn kan niet werken, anders was hij hier nu al geweest, dus ik laat hem met rust en jullie moeten dubbel werk doen om het in te halen.”

At the end of the day the Man called the Horse and the Dog and the Ox together, and said, ‘Three, O Three, I’m very sorry for you (with the world so new-and-all); but that Humph-thing in the Desert can’t work, or he would have been here by now, so I am going to leave him alone, and you must work double-time to make up for it.’

Dat maakte de Drie heel erg boos (met de wereld zo nieuw en alles), en ze hielden een palaver, en een indaba, en een punchayet, en een pow-wow aan de rand van de Woestijn; en de Kameel kwam kauwend op wolfsmelk aangesloft, vreselijk lui, en lachte hen uit.

That made the Three very angry (with the world so new-and-all), and they held a palaver, and an indaba, and a punchayet, and a pow-wow on the edge of the Desert; and the Camel came chewing on milkweed most ‘scruciating idle, and laughed at them.

Toen zei hij “Hmpf!” en ging weer weg.

Then he said ‘Humph!’ and went away again.

Al gauw kwam de Djinn langs die de baas was over Alle Woestijnen, rollend in een stofwolk (Djinns reizen altijd zo omdat het Toverkracht is), en hij stopte om te palaveren en te pow-wowen met de Drie.

Presently there came along the Djinn in charge of All Deserts, rolling in a cloud of dust (Djinns always travel that way because it is Magic), and he stopped to palaver and pow-pow with the Three.

“Djinn van Alle Woestijnen,” zei het Paard, “is het juist dat iemand lui is, nu de wereld zo nieuw en alles is?”

‘Djinn of All Deserts,’ said the Horse, ‘is it right for any one to be idle, with the world so new-and-all?’