Τζόνι-Κέικ

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας γέρος, μια γριά κι ένα μικρό αγόρι. Ένα πρωί η γριά έφτιαξε ένα Τζόνι-κέικ και το έβαλε στον φούρνο να ψηθεί. «Να προσέχεις το Τζόνι-κέικ όσο ο πατέρας σου κι εγώ θα είμαστε έξω και θα δουλεύουμε στον κήπο».

Once upon a time there was an old man, and an old woman, and a little boy. One morning the old woman made a Johnny-cake, and put it in the oven to bake. “You watch the Johnny-cake while your father and I go out to work in the garden.”

Έτσι, ο γέρος και η γριά βγήκαν έξω κι άρχισαν να σκαλίζουν πατάτες, κι άφησαν το μικρό αγόρι να προσέχει τον φούρνο.

So the old man and the old woman went out and began to hoe potatoes, and left the little boy to tend the oven.

Όμως εκείνο δεν τον πρόσεχε όλη την ώρα, και ξαφνικά άκουσε έναν θόρυβο, σήκωσε το βλέμμα του και η πόρτα του φούρνου άνοιξε απότομα, κι έξω από τον φούρνο πήδηξε το Τζόνι-κέικ και κυλούσε κάνοντας τούμπες προς την ανοιχτή πόρτα του σπιτιού.

But he didn’t watch it all the time, and all of a sudden he heard a noise, and he looked up and the oven door popped open, and out of the oven jumped Johnny-cake, and went rolling along end over end, towards the open door of the house.

Το μικρό αγόρι έτρεξε να κλείσει την πόρτα, αλλά το Τζόνι-κέικ ήταν πολύ γρήγορο γι’ αυτό και κύλησε μέσα από την πόρτα, κατέβηκε τα σκαλοπάτια και βγήκε στον δρόμο πολύ πριν προλάβει το μικρό αγόρι να το πιάσει.

The little boy ran to shut the door, but Johnny-cake was too quick for him and rolled through the door, down the steps, and out into the road long before the little boy could catch him.

Το μικρό αγόρι έτρεξε πίσω του όσο πιο γρήγορα μπορούσε, φωνάζοντας στον πατέρα του και στη μητέρα του, οι οποίοι άκουσαν τη φασαρία, πέταξαν κάτω τα τσαπιά τους κι άρχισαν να το κυνηγούν κι αυτοί.

The little boy ran after him as fast as he could clip it, crying out to his father and mother, who heard the uproar, and threw down their hoes and gave chase too.

Όμως το Τζόνι-κέικ τους ξεπέρασε και τους τρεις κατά πολύ και σύντομα χάθηκε από τα μάτια τους, ενώ εκείνοι αναγκάστηκαν να καθίσουν σε ένα ανάχωμα λαχανιασμένοι για να ξεκουραστούν.

But Johnny-cake outran all three a long way, and was soon out of sight, while they had to sit down, all out of breath, on a bank to rest.

Συνέχισε τον δρόμο του το Τζόνι-κέικ, και σε λίγο έφτασε σε δύο πηγαδάδες, οι οποίοι σήκωσαν το βλέμμα από τη δουλειά τους και φώναξαν: «Πού πας, Τζόνι-κέικ;»

On went Johnny-cake, and by-and-by he came to two well-diggers who looked up from their work and called out: “Where ye going, Johnny-cake?”

Εκείνο είπε: «Ξέφυγα από έναν γέρο, από μια γριά κι από ένα μικρό αγόρι, και μπορώ να ξεφύγω κι από εσά-α-ας!»

He said: “I’ve outrun an old man, and an old woman, and a little boy, and I can outrun you too-o-o!”

«Μπορείς, ε; Θα δούμε γι’ αυτό!» είπαν εκείνοι· κι έριξαν κάτω τις αξίνες τους κι έτρεξαν πίσω του, αλλά δεν μπορούσαν να το φτάσουν, και σύντομα αναγκάστηκαν να καθίσουν στην άκρη του δρόμου για να ξεκουραστούν.

“Ye can, can ye? we’ll see about that?” said they; and they threw down their picks and ran after him, but couldn’t catch up with him, and soon they had to sit down by the roadside to rest.

Συνέχισε να τρέχει το Τζόνι-κέικ, και σε λίγο έφτασε σε δύο χαντακοποιούς που έσκαβαν ένα χαντάκι. «Πού πας, Τζόνι-κέικ;» είπαν εκείνοι.

On ran Johnny-cake, and by-and-by he came to two ditch-diggers who were digging a ditch. “Where ye going, Johnny-cake?” said they.

Εκείνο είπε: «Ξέφυγα από έναν γέρο, από μια γριά, από ένα μικρό αγόρι και από δύο πηγαδάδες, και μπορώ να ξεφύγω κι από εσά-α-ας!»

He said: “I’ve outrun an old man, and an old woman, and a little boy, and two well-diggers, and I can outrun you too-o-o!”

«Μπορείς, ε; Θα δούμε γι’ αυτό!» είπαν εκείνοι· κι έριξαν κάτω τα φτυάρια τους κι έτρεξαν κι αυτοί πίσω του. Αλλά το Τζόνι-κέικ σύντομα προσπέρασε κι εκείνους, και βλέποντας ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να το πιάσουν, παράτησαν το κυνήγι και κάθισαν να ξεκουραστούν.

“Ye can, can ye? we’ll see about that!” said they; and they threw down their spades, and ran after him too. But Johnny-cake soon outstripped them also, and seeing they could never catch him, they gave up the chase and sat down to rest.

Συνέχισε τον δρόμο του το Τζόνι-κέικ, και σε λίγο έφτασε σε μια αρκούδα. Η αρκούδα είπε: «Πού πας, Τζόνι-κέικ;»

On went Johnny-cake, and by-and-by he came to a bear. The bear said: “Where are ye going, Johnny-cake?”

Εκείνο είπε: «Ξέφυγα από έναν γέρο, από μια γριά κι από ένα μικρό αγόρι, από δύο πηγαδάδες κι από δύο χαντακοποιούς, και μπορώ να ξεφύγω κι από εσένα-α-α!»

He said: “I’ve outrun an old man, and an old woman and a little boy, and two well-diggers, and two ditch-diggers, and I can outrun you too-o-o!”