King John and the Abbot

I. THE THREE QUESTIONS.

I. ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ.

There was once a king of England whose name was John. He was a bad king; for he was harsh and cruel to his people, and so long as he could have his own way, he did not care what became of other folks. He was the worst king that England ever had.

Υπήρχε κάποτε ένας βασιλιάς της Αγγλίας που τον έλεγαν Ιωάννη. Ήταν κακός βασιλιάς· γιατί ήταν σκληρός και άκαρδος με τον λαό του, και όσο περνούσε το δικό του, δεν τον ένοιαζε τι θα γίνονταν οι άλλοι άνθρωποι. Ήταν ο χειρότερος βασιλιάς που είχε ποτέ η Αγγλία.

Now, there was in the town of Canterbury a rich old abbot who lived in grand style in a great house called the Abbey.

Στην πόλη του Καντέρμπερι λοιπόν, ζούσε ένας πλούσιος ηλικιωμένος ηγούμενος με μεγάλη μεγαλοπρέπεια σε ένα τεράστιο σπίτι που λεγόταν Αββαείο.

Every day a hundred noble men sat down with him to dine; and fifty brave knights, in fine velvet coats and gold chains, waited upon him at his table.

Κάθε μέρα εκατό ευγενείς κάθονταν μαζί του για δείπνο· και πενήντα γενναίοι ιππότες, με ωραία βελούδινα πανωφόρια και χρυσές αλυσίδες, τον υπηρετούσαν στο τραπέζι του.

When King John heard of the way in which the abbot lived, he made up his mind to put a stop to it. So he sent for the old man to come and see him.

Όταν ο βασιλιάς Ιωάννης έμαθε για τον τρόπο με τον οποίο ζούσε ο ηγούμενος, αποφάσισε να του βάλει ένα τέλος. Έτσι, έστειλε να φωνάξουν τον γέροντα να έρθει να τον δει.

“How now, my good abbot?” he said. “I hear that you keep a far better house than I. How dare you do such a thing? Don’t you know that no man in the land ought to live better than the king? And I tell you that no man shall.”

«Τι νέα, καλέ μου ηγούμενε;» είπε. «Ακούω ότι έχετε ένα πολύ καλύτερο σπίτι από εμένα. Πώς τολμάτε να κάνετε κάτι τέτοιο; Δεν ξέρετε ότι κανένας άνθρωπος στη χώρα δεν πρέπει να ζει καλύτερα από τον βασιλιά; Και σας λέω ότι κανένας άνθρωπος δεν θα το κάνει.»

“O king!” said the abbot, “I beg to say that I am spending nothing but what is my own. I hope that you will not think ill of me for making things pleasant for my friends and the brave knights who are with me.”

«Ω, βασιλιά!» είπε ο ηγούμενος, «σας παρακαλώ να μου επιτρέψετε να πω ότι δεν ξοδεύω τίποτα άλλο εκτός από τα δικά μου χρήματα. Ελπίζω να μην έχετε κακή γνώμη για μένα επειδή κάνω τα πράγματα ευχάριστα για τους φίλους μου και τους γενναίους ιππότες που είναι μαζί μου.»

“Think ill of you?” said the king. “How can I help but think ill of you? All that there is in this broad land is mine by right; and how do you dare to put me to shame by living in grander style than I?

«Να μην έχω κακή γνώμη για εσάς;» είπε ο βασιλιάς. «Πώς μπορώ να μην έχω κακή γνώμη για εσάς; Όλα όσα υπάρχουν σε αυτή την απέραντη γη είναι δικά μου δικαιωματικά· και πώς τολμάτε να με ντροπιάζετε ζώντας με μεγαλύτερη μεγαλοπρέπεια από εμένα;

One would think that you were trying to be king in my place.”

Θα νόμιζε κανείς ότι προσπαθείτε να γίνετε βασιλιάς στη θέση μου.»

“Oh, do not say so!” said the abbot “For I”—

«Ω, μην το λέτε αυτό!» είπε ο ηγούμενος «Γιατί εγώ»—

“Not another word!” cried the king. “Your fault is plain, and unless you can answer me three questions, your head shall be cut off, and all your riches shall be mine.”

«Ούτε λέξη παραπάνω!» φώναξε ο βασιλιάς. «Το σφάλμα σας είναι φανερό, και εκτός αν μπορέσετε να μου απαντήσετε σε τρεις ερωτήσεις, το κεφάλι σας θα κοπεί, και όλα σας τα πλούτη θα γίνουν δικά μου.»

“I will try to answer them, O king!” said the abbot.

«Θα προσπαθήσω να τις απαντήσω, ω βασιλιά!» είπε ο ηγούμενος.

“Well, then,” said King John, “as I sit here with my crown of gold on my head, you must tell me to within a day just how long I shall live.

«Λοιπόν, τότε,» είπε ο βασιλιάς Ιωάννης, «καθώς κάθομαι εδώ με το χρυσό μου στέμμα στο κεφάλι μου, πρέπει να μου πείτε με ακρίβεια μίας ημέρας πόσο καιρό ακριβώς θα ζήσω.

Secondly, you must tell me how soon I shall ride round the whole world; and lastly, you shall tell me what I think.”

Δεύτερον, πρέπει να μου πείτε πόσο γρήγορα θα γυρίσω όλο τον κόσμο με το άλογό μου· και τέλος, θα μου πείτε τι σκέφτομαι.»