Marcus Aurelius

The Boy Called Verissimus

Το αγόρι που το έλεγαν Βηρίσιμο

Marcus Aurelius was born in Rome in the year 121 after Christ. His family was old and rich, and from the beginning he was a serious, calm child. Even as a boy he loved one thing more than games: to learn how to be good.

Ο Μάρκος Αυρήλιος γεννήθηκε στη Ρώμη το έτος 121 μετά Χριστόν. Η οικογένειά του ήταν παλιά και πλούσια, και από την αρχή ήταν ένα σοβαρό, ήρεμο παιδί. Ακόμη και ως αγόρι αγαπούσε ένα πράγμα περισσότερο από τα παιχνίδια: να μαθαίνει πώς να είναι καλός.

The emperor of that time, Hadrian, noticed him and gave him a nickname: Verissimus, which means “the most true”. It sounds like a joke, but Hadrian was serious. He saw in the boy a rare honesty.

Ο αυτοκράτορας εκείνης της εποχής, ο Αδριανός, τον πρόσεξε και του έδωσε ένα παρατσούκλι: Βηρίσιμος, που σημαίνει «ο πιο αληθινός». Ακούγεται σαν αστείο, αλλά ο Αδριανός μιλούσε σοβαρά. Είδε στο αγόρι μια σπάνια ειλικρίνεια.

In the notebook he later wrote about the people who made him who he was. From his grandfather he learned to control his temper. From the memory of his father, to be modest. From his mother, to give freely and to live simply. He did not believe that he had invented his own good character. He thought that every good thing in him had come from someone else, and he was grateful.

Στο σημειωματάριο έγραψε αργότερα για τους ανθρώπους που τον έκαναν αυτόν που ήταν. Από τον παππού του έμαθε να ελέγχει τον θυμό του. Από την ανάμνηση του πατέρα του, να είναι σεμνός. Από τη μητέρα του, να δίνει απλόχερα και να ζει απλά. Δεν πίστευε ότι είχε επινοήσει μόνος του τον καλό του χαρακτήρα. Θεωρούσε ότι κάθε καλό μέσα του είχε προέλθει από κάποιον άλλον, και ήταν ευγνώμων.

Hadrian arranged for the boy to be adopted by Antoninus Pius, a good and gentle man who became the next emperor. So Marcus grew up knowing that one day he would rule the whole Roman world.

Ο Αδριανός κανόνισε να υιοθετηθεί το αγόρι από τον Αντωνίνο τον Ευσεβή, έναν καλό και πράο άνδρα που έγινε ο επόμενος αυτοκράτορας. Έτσι, ο Μάρκος μεγάλωσε γνωρίζοντας ότι μια μέρα θα κυβερνούσε ολόκληρο τον ρωμαϊκό κόσμο.