Mulan

Het rustige weefgetouw

The Quiet Loom

Lang geleden woonde er in het noorden van China een jong meisje. Haar naam was Mulan. Elke dag zat ze bij haar weefgetouw bij de deur. De hele dag maakte het weefgetouw zijn drukke geluid: klik, klak, klik, klak.

Long ago in northern China, there was a young girl. Her name was Mulan. Every day she sat at her loom near the door. All day the loom made its busy sound: click, clack, click, clack.

Maar op een dag was het weefgetouw stil. Mulans handen bewogen niet. Haar familie hoorde maar één geluid bij de deur. Het waren Mulans lange, droevige zuchten.

But one day the loom was quiet. Mulan’s hands did not move. Her family heard only one sound from the door. It was Mulan’s long, sad sighs.

Haar moeder kwam naast haar zitten. “Waar denk je aan, mijn dochter?” vroeg ze. “Wat is er in je hart?”

Her mother came and sat beside her. “What are you thinking about, my daughter?” she asked. “What is in your heart?”

“Het is niets, moeder,” antwoordde Mulan eerst. Toen keek ze naar het vriendelijke gezicht van haar moeder en vertelde haar alles.

“It’s nothing, Mother,” Mulan answered at first. Then she looked at her mother’s kind face and told her everything.

“Gisteravond zag ik de lijsten van het leger,” zei ze. “De Khan roept veel mannen op voor zijn leger. Er zijn twaalf lijsten, en vaders naam staat op elke lijst.”

“Last night I saw the army lists,” she said. “The Khan is calling a lot of men to his army. There are twelve lists, and Father’s name is on every list.”

Het gezicht van haar moeder werd wit. Mulans vader was oud en moe. Hij was niet sterk genoeg voor een lange oorlog in het noorden.

Her mother’s face went white. Mulan’s father was old and tired. He was not strong enough for a long war in the north.

“Vader heeft geen volwassen zoon,” zei Mulan zacht. “En ik heb geen oudere broer. Dus iemand moet in zijn plaats gaan.”

“Father has no grown-up son,” Mulan said quietly. “And I have no older brother. So someone must go in his place.”

“Maar wie?” vroeg haar moeder. Mulan stond op van het weefgetouw.

“But who?” asked her mother. Mulan stood up from the loom.

“Ik,” zei ze. “Ik ga een paard en een zadel kopen. En dan ga ik in vaders plaats naar de oorlog.”

“Me,” she said. “I’m going to buy a horse and a saddle. And then I’m going to go to war for Father.”