Rapunzel

Żyli kiedyś mężczyzna i kobieta, którzy od dawna na próżno pragnęli dziecka. W końcu kobieta miała nadzieję, że Bóg spełni jej życzenie.

There were once a man and a woman who had long in vain wished for a child. At length the woman hoped that God was about to grant her desire.

Ci ludzie mieli z tyłu swojego domu małe okno, z którego widać było wspaniały ogród, pełen najpiękniejszych kwiatów i ziół.

These people had a little window at the back of their house from which a splendid garden could be seen, which was full of the most beautiful flowers and herbs.

Był on jednak otoczony wysokim murem i nikt nie śmiał do niego wejść, ponieważ należał do czarodziejki, która miała wielką moc i której bał się cały świat.

It was, however, surrounded by a high wall, and no one dared to go into it because it belonged to an enchantress, who had great power and was dreaded by all the world.

Pewnego dnia kobieta stała przy tym oknie i patrzyła w dół na ogród, gdy ujrzała grządkę obsadzoną najpiękniejszą roszponką (rapunzel), a wyglądała ona tak świeżo i zielono, że kobieta bardzo jej zapragnęła, zupełnie marniała i zaczęła wyglądać blado i nieszczęśliwie.

One day the woman was standing by this window and looking down into the garden, when she saw a bed which was planted with the most beautiful rampion (rapunzel), and it looked so fresh and green that she longed for it, she quite pined away, and began to look pale and miserable.

Wtedy jej mąż zaniepokoił się i zapytał: „Co ci dolega, droga żono?”. „Ach” – odpowiedziała – „jeśli nie zjem trochę tej roszponki, która rośnie w ogrodzie za naszym domem, umrę”.

Then her husband was alarmed, and asked: ‘What ails you, dear wife?’ ‘Ah,’ she replied, ‘if I can’t eat some of the rampion, which is in the garden behind our house, I shall die.’

Mężczyzna, który ją kochał, pomyślał: „Zamiast pozwolić umrzeć swojej żonie, sam przynieś jej trochę roszponki, niech kosztuje, co chce”.

The man, who loved her, thought: ‘Sooner than let your wife die, bring her some of the rampion yourself, let it cost what it will.’

O zmierzchu przedostał się przez mur do ogrodu czarodziejki, pośpiesznie zerwał garść roszponki i zaniósł ją żonie. Ona natychmiast zrobiła sobie z niej sałatkę i zjadła ją chciwie.

At twilight, he clambered down over the wall into the garden of the enchantress, hastily clutched a handful of rampion, and took it to his wife. She at once made herself a salad of it, and ate it greedily.

Smakowała jej tak dobrze – tak bardzo dobrze, że następnego dnia pragnęła jej trzy razy bardziej niż wcześniej. Jeśli mąż chciał mieć choć chwilę spokoju, musiał jeszcze raz zejść do ogrodu.

It tasted so good to her—so very good, that the next day she longed for it three times as much as before. If he was to have any rest, her husband must once more descend into the garden.

W wieczornym mroku opuścił się więc znowu w dół; lecz gdy zszedł z muru, strasznie się przestraszył, bo zobaczył stojącą przed nim czarodziejkę.

In the gloom of evening therefore, he let himself down again; but when he had clambered down the wall he was terribly afraid, for he saw the enchantress standing before him.

„Jak śmiesz” – rzekła z gniewnym spojrzeniem – „schodzić do mojego ogrodu i kraść moją roszponkę jak złodziej? Pospłacasz za to!”. „Ach” – odpowiedział – „niech miłosierdzie zastąpi sprawiedliwość, zdecydowałem się na to tylko z konieczności.

‘How can you dare,’ said she with angry look, ‘descend into my garden and steal my rampion like a thief? You shall suffer for it!’ ‘Ah,’ answered he, ‘let mercy take the place of justice, I only made up my mind to do it out of necessity.

Moja żona zobaczyła twoją roszponkę z okna i poczuła do niej tak wielkie pragnienie, że umarłaby, gdyby nie dostała czegoś do jedzenia”.

My wife saw your rampion from the window, and felt such a longing for it that she would have died if she had not got some to eat.’

Wtedy czarodziejka pozwoliła, by jej gniew opadł, i powiedziała do niego: „Jeśli sprawa ma się tak, jak mówisz, pozwolę ci zabrać ze sobą tyle roszponki, ile chcesz, stawiam tylko jeden warunek: musisz oddać mi dziecko, które twoja żona wyda na świat; będzie dobrze traktowane, a ja będę troszczyć się o nie jak matka”.

Then the enchantress allowed her anger to be softened, and said to him: ‘If the case be as you say, I will allow you to take away with you as much rampion as you will, only I make one condition, you must give me the child which your wife will bring into the world; it shall be well treated, and I will care for it like a mother.’

Mężczyzna w swoim przerażeniu zgodził się na wszystko, a gdy kobieta urodziła, czarodziejka natychmiast się pojawiła, nadała dziecku imię Rapunzel i zabrała je ze sobą.

The man in his terror consented to everything, and when the woman was brought to bed, the enchantress appeared at once, gave the child the name of Rapunzel, and took it away with her.

Rapunzel wyrosła na najpiękniejsze dziecko pod słońcem. Gdy miała dwanaście lat, czarodziejka zamknęła ją w wieży, która stała w lesie i nie miała ani schodów, ani drzwi, a na samym szczycie znajdowało się małe okno.

Rapunzel grew into the most beautiful child under the sun. When she was twelve years old, the enchantress shut her into a tower, which lay in a forest, and had neither stairs nor door, but quite at the top was a little window.