Rumpelstiltskin

By the side of a wood, in a country a long way off, ran a fine stream of water; and upon the stream there stood a mill. The miller’s house was close by, and the miller, you must know, had a very beautiful daughter.

Aan de rand van een bos, in een land hier ver vandaan, stroomde een mooie beek; en aan die beek stond een molen. Het huis van de molenaar stond er vlakbij, en de molenaar had, dat moet u weten, een heel mooie dochter.

She was, moreover, very shrewd and clever; and the miller was so proud of her, that he one day told the king of the land, who used to come and hunt in the wood, that his daughter could spin gold out of straw.

Ze was bovendien heel scherpzinnig en slim; en de molenaar was zo trots op haar dat hij op een dag tegen de koning van het land, die vaak in het bos kwam jagen, zei dat zijn dochter van stro goud kon spinnen.

Now this king was very fond of money; and when he heard the miller’s boast his greediness was raised, and he sent for the girl to be brought before him.

Nu hield deze koning erg veel van geld; en toen hij het gepoch van de molenaar hoorde, werd zijn hebzucht gewekt en liet hij het meisje bij zich ontbieden.

Then he led her to a chamber in his palace where there was a great heap of straw, and gave her a spinning-wheel, and said, ‘All this must be spun into gold before morning, as you love your life.’

Daarna bracht hij haar naar een kamer in zijn paleis waar een grote berg stro lag, gaf haar een spinnewiel en zei: “Dit moet allemaal voor de ochtend tot goud zijn gesponnen, als uw leven u lief is.”

It was in vain that the poor maiden said that it was only a silly boast of her father, for that she could do no such thing as spin straw into gold: the chamber door was locked, and she was left alone.

Het arme meisje zei tevergeefs dat het slechts een dwaze opschepperij van haar vader was en dat ze helemaal geen stro tot goud kon spinnen; de deur van de kamer werd op slot gedaan en ze bleef alleen achter.

She sat down in one corner of the room, and began to bewail her hard fate; when on a sudden the door opened, and a droll-looking little man hobbled in, and said, ‘Good morrow to you, my good lass; what are you weeping for?’ ‘Alas!’

Ze ging in een hoek van de kamer zitten en begon haar harde lot te beklagen; toen ging plotseling de deur open en strompelde er een koddig mannetje naar binnen, die zei: “Goedemorgen, beste meid; waarom huilt u zo?” “Helaas!”

said she, ‘I must spin this straw into gold, and I know not how.’ ‘What will you give me,’ said the hobgoblin, ‘to do it for you?’ ‘My necklace,’ replied the maiden. He took her at her word, and sat himself down to the wheel, and whistled and sang:

zei ze, “ik moet dit stro tot goud spinnen en ik weet niet hoe.” “Wat geeft u mij,” zei het mannetje, “als ik het voor u doe?” “Mijn halsketting,” antwoordde het meisje. Hij nam haar op haar woord, ging bij het wiel zitten en floot en zong:

‘Round about, round about, Lo and behold! Reel away, reel away, Straw into gold!’

“Rond en rond, keer op keer, Kijk eens hier en kijk eens daar! Draai maar rond, op en neer, Van stro naar gouddraad klaar!”

And round about the wheel went merrily; the work was quickly done, and the straw was all spun into gold.

En vrolijk draaide het wiel rond; het werk was snel gedaan en al het stro was tot goud gesponnen.

When the king came and saw this, he was greatly astonished and pleased; but his heart grew still more greedy of gain, and he shut up the poor miller’s daughter again with a fresh task.

Toen de koning kwam en dit zag, was hij hoogst verbaasd en verheugd; maar zijn hart werd nog hebzuchtiger naar winst, en hij sloot de arme dochter van de molenaar opnieuw op met een nieuwe taak.

Then she knew not what to do, and sat down once more to weep; but the dwarf soon opened the door, and said, ‘What will you give me to do your task?’ ‘The ring on my finger,’ said she.

Toen wist ze niet wat ze moest doen en ging ze weer zitten huilen; maar de dwerg deed al snel de deur open en zei: “Wat geeft u mij om uw taak te volbrengen?” “De ring aan mijn vinger,” zei ze.

So her little friend took the ring, and began to work at the wheel again, and whistled and sang:

Dus nam haar kleine vriend de ring aan, begon weer aan het wiel te werken en floot en zong:

‘Round about, round about, Lo and behold! Reel away, reel away, Straw into gold!’

“Rond en rond, keer op keer, Kijk eens hier en kijk eens daar! Draai maar rond, op en neer, Van stro naar gouddraad klaar!”

till, long before morning, all was done again.

totdat, lang voor de ochtend, alles weer klaar was.