Sang Kancil en de krokodillen

De oude tijger

The Old Tiger

Lang geleden leefde er in een groen bos bij een brede bruine rivier een klein dwerghertje. Zijn naam was Sang Kancil. Hij was niet groter dan een kat, maar hij was het slimste dier in het hele bos.

Long ago, in a green forest near a wide brown river, there lived a small mouse-deer. His name was Sang Kancil. He was no bigger than a cat, but he was the cleverest animal in the whole forest.

Midden in het bos was er een zoutlikplek. Elke dag kwamen de dieren daarheen om aan de zoute aarde te likken. Maar er kwam ook een oude tijger, en elke dag ving hij een van hen.

In the middle of the forest there was a salt-lick. Every day the animals came there to lick the salty earth. But an old tiger came there too, and every day he caught one of them.

De dieren waren heel bang. “Wat kunnen we doen?” vroeg het hert. “Niemand is sterker dan de tijger,” antwoordde het wilde zwijn verdrietig.

The animals were very afraid. “What can we do?” asked the deer. “Nobody is stronger than the tiger,” answered the wild pig sadly.

Sang Kancil dacht lang na. Daarna liep hij naar de tijger en boog.

Sang Kancil thought for a long time. Then he walked to the tiger and bowed.

“Grote Tijger,” zei hij, “waarom werkt u zo hard voor uw eten? Ik kan u elke dag één dier brengen. Dan kunt u in de schaduw rusten.” De tijger vond dit een goed plan, en hij zei ja.

“Great Tiger,” he said, “why do you work so hard for your food? I can bring you one animal every day. Then you can rest in the shade.” The tiger liked this idea, and he said yes.

Maar natuurlijk wilde geen enkel dier naar de tijger toe. Na drie dagen ging Sang Kancil terug naar de zoutlikplek. Alleen een piepkleine vliegende eekhoorn ging met hem mee.

But of course no animal wanted to go to the tiger. After three days, Sang Kancil went back to the salt-lick. Only a tiny flying squirrel came with him.

“Waar is mijn avondeten?” schreeuwde de tijger. “Het spijt me heel erg,” zei Sang Kancil. “Een andere tijger hield ons onderweg tegen. Hij is dik en oud, en er zit een vliegende eekhoorn op zijn neus.”

“Where is my dinner?” the tiger shouted. “I’m very sorry,” said Sang Kancil. “Another tiger stopped us on the way. He is fat and old, and a flying squirrel sits on his nose.”

De tijger was heel boos. “Een andere tijger in mijn bos? Laat hem aan mij zien!” Dus gingen ze hem zoeken. De vliegende eekhoorn zat op de neus van de tijger, en Sang Kancil reed op zijn rug.

The tiger was very angry. “Another tiger in my forest? Show him to me!” So they went to look for him. The flying squirrel sat on the tiger’s nose, and Sang Kancil rode on his back.

Bij de rivier wees Sang Kancil naar het water. “Kijk! Daar is hij!” riep hij. “Daar is de dikke oude tijger, met een vliegende eekhoorn op zijn neus!”

At the river, Sang Kancil pointed at the water. “Look! There he is!” he shouted. “There is the fat old tiger, with a flying squirrel on his nose!”

De tijger keek naar beneden en zag een boze tijger in het water. Hij brulde en sprong ernaartoe. Plons! Op hetzelfde moment sprongen Sang Kancil en de eekhoorn snel op de oever.

The tiger looked down and saw an angry tiger in the water. He roared and jumped at it. Splash! At the same moment, Sang Kancil and the squirrel jumped quickly onto the bank.

Het snelle water voerde de tijger ver weg de rivier af. Hij kwam nooit meer terug naar de zoutlikplek. De dieren waren veilig, en ze zongen nog vele dagen liedjes over Sang Kancil.

The fast water carried the tiger far away down the river. He never came back to the salt-lick. The animals were safe, and they sang songs about Sang Kancil for many days.

Maar er leefden andere hongerige dieren in de rivier, en zij waren veel erger dan welke tijger dan ook.

But the river had other hungry animals in it, and they were much worse than any tiger.