Snowdrop

It was the middle of winter, when the broad flakes of snow were falling around, that the queen of a country many thousand miles off sat working at her window.

Był środek zimy, kiedy wokół padały szerokie płatki śniegu, a królowa kraju odległego o wiele tysięcy mil siedziała przy oknie i pracowała.

The frame of the window was made of fine black ebony, and as she sat looking out upon the snow, she pricked her finger, and three drops of blood fell upon it.

Rama okna zrobiona była z pięknego, czarnego hebanu, a gdy tak siedziała, patrząc na śnieg, ukłuła się w palec i spadły na niego trzy krople krwi.

Then she gazed thoughtfully upon the red drops that sprinkled the white snow, and said, ‘Would that my little daughter may be as white as that snow, as red as that blood, and as black as this ebony windowframe!’

Wtedy spojrzała zamyślona na czerwone krople, które upstrzyły biały śnieg, i rzekła: „Oby moja mała córeczka była biała jak ten śnieg, czerwona jak ta krew i czarna jak ta hebanowa rama okienna!”.

And so the little girl really did grow up; her skin was as white as snow, her cheeks as rosy as the blood, and her hair as black as ebony; and she was called Snowdrop.

I tak oto dziewczynka naprawdę urosła; jej skóra była biała jak śnieg, jej policzki rumiane jak krew, a jej włosy czarne jak heban; i nazwano ją Śnieżką.

But this queen died; and the king soon married another wife, who became queen, and was very beautiful, but so vain that she could not bear to think that anyone could be handsomer than she was.

Lecz ta królowa zmarła; a król wkrótce poślubił inną żonę, która została królową i była bardzo piękna, ale tak próżna, że nie mogła znieść myśli, iż ktoś mógłby być piękniejszy od niej.

She had a fairy looking-glass, to which she used to go, and then she would gaze upon herself in it, and say:

Miała czarodziejskie zwierciadełko, do którego zwykła podchodzić, i wpatrywała się w nim w siebie, mówiąc:

‘Tell me, glass, tell me true! Of all the ladies in the land, Who is fairest, tell me, who?’

„Powiedz mi, zwierciadełko, powiedz prawdę! Ze wszystkich dam w tym kraju, kto jest najpiękniejszy, powiedz mi, kto?”.

And the glass had always answered:

A zwierciadełko zawsze odpowiadało:

‘Thou, queen, art the fairest in all the land.’

„Ty, królowo, jesteś najpiękniejsza w całym kraju”.

But Snowdrop grew more and more beautiful; and when she was seven years old she was as bright as the day, and fairer than the queen herself. Then the glass one day answered the queen, when she went to look in it as usual:

Lecz Śnieżka stawała się coraz piękniejsza; a kiedy miała siedem lat, była jasna jak dzień i piękniejsza niż sama królowa. Wtedy pewnego dnia zwierciadełko odpowiedziało królowej, gdy ta poszła przejrzeć się w nim jak zwykle:

‘Thou, queen, art fair, and beauteous to see, But Snowdrop is lovelier far than thee!’

„Ty, królowo, jesteś piękna i cudowna dla oka, lecz Śnieżka jest o wiele piękniejsza od ciebie!”.

When she heard this she turned pale with rage and envy, and called to one of her servants, and said, ‘Take Snowdrop away into the wide wood, that I may never see her any more.’

Gdy to usłyszała, zbladła z wściekłości i zawiści, i zawołała jednego ze swoich sług, i rzekła: „Zabierz Śnieżkę w daleki las, abym już nigdy więcej jej nie widziała”.

Then the servant led her away; but his heart melted when Snowdrop begged him to spare her life, and he said, ‘I will not hurt you, thou pretty child.’

Wtedy sługa odprowadził ją; lecz jego serce zmiękło, gdy Śnieżka błagała go, by darował jej życie, i rzekł: „Nie skrzywdzę cię, śliczne dziecko”.

So he left her by herself; and though he thought it most likely that the wild beasts would tear her in pieces, he felt as if a great weight were taken off his heart when he had made up his mind not to kill her but to leave her to her fate, with the chance of someone finding and saving her.

Zostawił ją więc samą; i choć myślał, że najpewniej dzikie bestie rozerwą ją na kawałki, poczuł się tak, jakby wielki ciężar spadł mu z serca, gdy postanowił jej nie zabijać, lecz zostawić ją jej losowi, z szansą, że ktoś ją znajdzie i ocali.