Ταμ και Καμ

Το ψαράκι

The Little Fish

Παλιά, ένα κορίτσι ζούσε σε ένα χωριό στο Βιετνάμ. Το όνομά της ήταν Ταμ. Η μητέρα της πέθανε όταν η Ταμ ήταν πολύ μικρή.

Long ago, a girl lived in a village in Vietnam. Her name was Tam. Her mother died when Tam was very small.

Ο πατέρας της παντρεύτηκε ξανά. Η νέα του γυναίκα είχε μια κόρη, και το όνομά της ήταν Καμ. Μερικά χρόνια αργότερα πέθανε και ο πατέρας της Ταμ.

Her father married again. His new wife had a daughter, and her name was Cam. Some years later Tam’s father died too.

Η μητριά αγαπούσε την Καμ και της έδινε τα πάντα. Η Ταμ έκανε όλη τη δύσκολη δουλειά. Μαγείρευε, καθάριζε και φρόντιζε το βουβάλι.

The stepmother loved Cam and gave her everything. Tam did all the hard work. She cooked, cleaned and looked after the buffalo.

Μια μέρα η μητριά έδωσε σε κάθε κορίτσι από ένα καλάθι. «Πηγαίνετε να πιάσετε ψάρια και γαρίδες», είπε. «Το κορίτσι με το πιο γεμάτο καλάθι θα πάρει μια καινούργια κόκκινη μπλούζα».

One day the stepmother gave each girl a basket. “Go and catch fish and shrimp,” she said. “The girl with the fuller basket gets a new red blouse.”

Η Ταμ δούλεψε όλη μέρα στους λασπωμένους ορυζώνες, και το βράδυ το καλάθι της ήταν γεμάτο. Η Καμ έπαιζε όλη μέρα, και το καλάθι της ήταν σχεδόν άδειο.

Tam worked all day in the muddy rice fields, and by evening her basket was full. Cam played all day, and her basket was almost empty.

«Αδελφή, τα μαλλιά σου είναι γεμάτα λάσπη», είπε η Καμ. «Πήγαινε να τα πλύνεις στα βαθιά νερά».

“Sister, your hair is full of mud,” said Cam. “Go and wash it in the deep water.”

Η Ταμ πήγε να πλύνει τα μαλλιά της. Όσο έλειπε, η Καμ έβαλε όλα τα ψάρια και τις γαρίδες της Ταμ στο δικό της καλάθι. Μετά έτρεξε στο σπίτι.

Tam went to wash her hair. While she was away, Cam put all of Tam’s fish and shrimp into her own basket. Then she ran home.

Όταν η Ταμ γύρισε, μόνο ένα ψαράκι βρισκόταν στον πάτο του καλαθιού της.

When Tam came back, only one little fish lay at the bottom of her basket.

Η Ταμ κάθισε κάτω κι έκλαψε. Ξαφνικά, ένας καλοσυνάτος γέροντας με μακριά λευκή γενειάδα στάθηκε δίπλα της. Ήταν ο Βούδας.

Tam sat down and cried. Suddenly a kind old man with a long white beard stood beside her. It was the Buddha.

«Γιατί κλαις, παιδί μου;» ρώτησε. Η Ταμ τού τα είπε όλα.

“Why are you crying, my child?” he asked. Tam told him everything.

«Πάρε το ψαράκι στο σπίτι και βάλ’ το στο πηγάδι», είπε. «Να το ταΐζεις κάθε μέρα με λίγο από το ρύζι σου. Και όταν πηγαίνεις στο πηγάδι, να τραγουδάς αυτό το τραγούδι».

“Take the little fish home and put it in the well,” he said. “Feed it every day with some of your rice. And when you come to the well, sing this song.”

«Ψαράκι, ψαράκι, ανέβα σε μένα. Φάε το χρυσό μου ρύζι, όχι το ρύζι των ξένων».

“Little fish, little fish, come up to me. Eat my golden rice, not the rice of strangers.”

Η Ταμ έκανε όλα όσα είπε ο γέροντας. Κάθε μέρα τραγουδούσε το τραγούδι, και το ψαράκι ανέβαινε για να φάει.

Tam did everything the old man said. Every day she sang the song, and the little fish came up to eat.