Το Μυρμήγκι και ο Τζίτζικας

Ο Αίσωπος για Παιδιά Τα Μυρμήγκια & ο Τζίτζικας Μια φωτεινή μέρα στα τέλη του φθινοπώρου, μια οικογένεια Μυρμηγκιών κινούνταν με ζήλο στη ζεστή λιακάδα, στεγνώνοντας τα δημητριακά που είχαν αποθηκεύσει κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, όταν ένας λιμοκτονημένος Τζίτζικας, με το βιολί του κάτω από τη μασχάλη, πλησίασε και παρακάλεσε ταπεινά για μια μπουκιά φαγητό.

The Æsop for Children The Ants & the Grasshopper One bright day in late autumn a family of Ants were bustling about in the warm sunshine, drying out the grain they had stored up during the summer, when a starving Grasshopper, his fiddle under his arm, came up and humbly begged for a bite to eat.

«Τι;» φώναξαν τα Μυρμήγκια με έκπληξη, «δεν αποθήκευσες τίποτα για τον χειμώνα; Τι στο καλό έκανες όλο το περασμένο καλοκαίρι;»

“What!” cried the Ants in surprise, “haven’t you stored anything away for the winter? What in the world were you doing all last summer?”

«Δεν πρόλαβα να αποθηκεύσω φαγητό», παραπονέθηκε ο Τζίτζικας· «ήμουν τόσο απασχολημένος παίζοντας μουσική που, πριν το καταλάβω, το καλοκαίρι είχε περάσει».

“I didn’t have time to store up any food,” whined the Grasshopper; “I was so busy making music that before I knew it the summer was gone.”

Τα Μυρμήγκια ανασήκωσαν τους ώμους τους με αποστροφή.

The Ants shrugged their shoulders in disgust.

«Έπαιζες μουσική, λοιπόν;» φώναξαν. «Πολύ καλά· τώρα χόρεψε!» Και γύρισαν την πλάτη τους στον Τζίτζικα και συνέχισαν τη δουλειά τους.

“Making music, were you?” they cried. “Very well; now dance!” And they turned their backs on the Grasshopper and went on with their work.

Υπάρχει καιρός για δουλειά και καιρός για παιχνίδι.

There’s a time for work and a time for play.