The Ant and the Grasshopper

The Æsop for Children The Ants & the Grasshopper One bright day in late autumn a family of Ants were bustling about in the warm sunshine, drying out the grain they had stored up during the summer, when a starving Grasshopper, his fiddle under his arm, came up and humbly begged for a bite to eat.

Ezop dla dzieci Mrówki i Pasikonik Pewnego jasnego dnia późną jesienią rodzina Mrówek krzątała się w ciepłym słońcu, susząc ziarno, które zgromadziła w czasie lata, gdy głodujący Pasikonik ze skrzypcami pod pachą podszedł i pokornie poprosił o kęs jedzenia.

“What!” cried the Ants in surprise, “haven’t you stored anything away for the winter? What in the world were you doing all last summer?”

„Co takiego! — zawołały ze zdziwieniem Mrówki. — Nie odłożyłeś niczego na zimę? Co u licha robiłeś przez całe zeszłe lato?”

“I didn’t have time to store up any food,” whined the Grasshopper; “I was so busy making music that before I knew it the summer was gone.”

„Nie miałem czasu zgromadzić żadnego jedzenia — zajęczał Pasikonik. — Byłem tak zajęty graniem muzyki, że nim się spostrzegłem, lato minęło”.

The Ants shrugged their shoulders in disgust.

Mrówki wzruszyły ramionami z niesmakiem.

“Making music, were you?” they cried. “Very well; now dance!” And they turned their backs on the Grasshopper and went on with their work.

„Grałeś muzykę, tak? — zawołały. — Bardzo dobrze; teraz tańcz!”. I odwróciły się plecami do Pasikonika, po czym wróciły do swojej pracy.

There’s a time for work and a time for play.

Jest czas na pracę i czas na zabawę.