Η Καμπάνα του Άτρι

Το Άτρι είναι το όνομα μιας μικρής πόλης στην Ιταλία. Είναι μια πολύ παλιά πόλη και είναι χτισμένη στα μισά της πλαγιάς ενός απότομου λόφου.

Atri is the name of a little town in Italy. It is a very old town, and is built half-way up the side of a steep hill.

Πριν από πολλά χρόνια, ο Βασιλιάς του Άτρι αγόρασε μια ωραία, μεγάλη καμπάνα και την κρέμασε σε έναν πύργο στην πλατεία της αγοράς. Ένα μακρύ σκοινί που έφτανε σχεδόν ως το έδαφος ήταν δεμένο στην καμπάνα. Ακόμα και το πιο μικρό παιδί μπορούσε να χτυπήσει την καμπάνα τραβώντας αυτό το σκοινί.

A long time ago, the King of Atri bought a fine large bell, and had it hung up in a tower in the market place. A long rope that reached almost to the ground was fastened to the bell. The smallest child could ring the bell by pulling upon this rope.

«Είναι η καμπάνα της δικαιοσύνης», είπε ο βασιλιάς.

“It is the bell of justice,” said the king.

Όταν επιτέλους όλα ήταν έτοιμα, οι κάτοικοι του Άτρι είχαν μια μεγάλη γιορτή. Όλοι οι άντρες, οι γυναίκες και τα παιδιά κατέβηκαν στην πλατεία της αγοράς για να δουν την καμπάνα της δικαιοσύνης.

When at last everything was ready, the people of Atri had a great holiday. All the men and women and children came down to the market place to look at the bell of justice.

Ήταν μια πολύ όμορφη καμπάνα και ήταν γυαλισμένη τόσο πολύ, που έμοιαζε σχεδόν τόσο λαμπερή και κίτρινη όσο ο ήλιος.

It was a very pretty bell, and was, polished until it looked almost as bright and yellow as the sun.

«Πόσο θα θέλαμε να την ακούσουμε να χτυπάει!» είπαν.

“How we should like to hear it ring!” they said.

Τότε ο βασιλιάς κατέβηκε στον δρόμο.

Then the king came down the street.

«Ίσως να τη χτυπήσει», είπε ο κόσμος· και όλοι στάθηκαν πολύ ήσυχοι και περίμεναν να δουν τι θα έκανε.

“Perhaps he will ring it,” said the people; and everybody stood very still, and waited to see what he would do.

Όμως δεν χτύπησε την καμπάνα. Δεν πήρε καν το σκοινί στα χέρια του. Όταν έφτασε στη βάση του πύργου, σταμάτησε και σήκωσε το χέρι του.

But he did not ring the bell. He did not even take the rope in his hands. When he came to the foot of the tower, he stopped, and raised his hand.

«Λαέ μου», είπε, «βλέπετε αυτή την όμορφη καμπάνα; Είναι η δική σας καμπάνα· αλλά δεν πρέπει να χτυπήσει ποτέ παρά μόνο σε περίπτωση ανάγκης.

“My people,” he said, “do you see this beautiful bell? It is your bell; but it must never be rung except in case of need.

Αν κάποιος από εσάς αδικηθεί οποιαδήποτε στιγμή, μπορεί να έρθει και να χτυπήσει την καμπάνα· και τότε οι δικαστές θα συγκεντρωθούν αμέσως, θα ακούσουν την υπόθεσή του και θα του αποδώσουν δικαιοσύνη.

If any one of you is wronged at any time, he may come and ring the bell; and then the judges shall come together at once, and hear his case, and give him justice.

Πλούσιοι και φτωχοί, ηλικιωμένοι και νέοι, όλοι εξίσου μπορούν να έρθουν· αλλά κανείς δεν πρέπει να αγγίξει το σκοινί εκτός αν γνωρίζει ότι έχει αδικηθεί».

Rich and poor, old and young, all alike may come; but no one must touch the rope unless he knows that he has been wronged.”

Πολλά χρόνια πέρασαν μετά από αυτό. Πολλές φορές η καμπάνα στην πλατεία της αγοράς ήχησε για να καλέσει τους δικαστές. Πολλά άδικα διορθώθηκαν, πολλοί κακοποιοί τιμωρήθηκαν. Τελικά, το καννάβινο σκοινί είχε σχεδόν φθαρεί.

Many years passed by after this. Many times did the bell in the market place ring out to call the judges together. Many wrongs were righted, many ill-doers were punished. At last the hempen rope was almost worn out.

Το κάτω μέρος του είχε ξετυλιχτεί· μερικές ίνες είχαν κοπεί· έγινε τόσο κοντό που μόνο ένας ψηλός άντρας μπορούσε να το φτάσει.

The lower part of it was untwisted; some of the strands were broken; it became so short that only a tall man could reach it.