The Call of the Wild

Into the Wild

De wildernis in

Buck did not read the newspapers. So he did not know about the trouble that was coming. It was coming for him, and for every big, strong dog with long, warm hair on the west coast.

Buck las de kranten niet. Dus hij wist niets van de problemen die eraan kwamen. Ze kwamen eraan voor hem, en voor elke grote, sterke hond met lang, warm haar aan de westkust.

Far away in the North, men found gold. Soon thousands of men were travelling north, and they all wanted dogs. They wanted heavy dogs with strong bodies for hard work and thick hair against the cold.

Ver weg in het Noorden vonden mannen goud. Al snel reisden duizenden mannen naar het noorden, en ze wilden allemaal honden. Ze wilden zware honden met sterke lichamen voor zwaar werk en een dikke vacht tegen de kou.

Buck lived at a big house in the sunny Santa Clara Valley, in California. People called it Judge Miller’s place. The house stood among tall trees, with a wide, cool veranda round all four sides. Behind it there were stables, fields, fruit trees and a big pool. The Judge’s sons swam there on hot afternoons.

Buck woonde in een groot huis in de zonnige Santa Clara-vallei, in Californië. Mensen noemden het het landgoed van rechter Miller. Het huis stond tussen hoge bomen, met een brede, koele veranda rond alle vier de kanten. Erachter lagen stallen, velden, fruitbomen en een groot zwembad. De zonen van de rechter zwommen daar op hete middagen.

Buck was the king of all this land. He was born here, and he lived here for the four years of his life. There were other dogs, but they did not count. Toots, a little Japanese pug, and Ysabel, a Mexican dog with no hair, almost never left the house. The fox terriers barked a lot, but they lived in the kennels.

Buck was de koning van al dit land. Hij was hier geboren, en hij woonde hier de vier jaren van zijn leven. Er waren andere honden, maar die telden niet mee. Toots, een klein Japans mopshondje, en Ysabel, een Mexicaanse haarloze hond, kwamen bijna nooit het huis uit. De foxterriërs blaften veel, maar zij leefden in de kennels.

The whole place was Buck’s. He swam in the pool and went hunting with the Judge’s sons. He walked with Mollie and Alice, the Judge’s daughters, in the early morning or the evening. On winter nights he lay at the Judge’s feet in front of the fire. He carried the Judge’s little grandsons on his back and rolled them in the grass. He was king over every animal on the place, and over the people too.

De hele plek was van Buck. Hij zwom in het zwembad en ging jagen met de zonen van de rechter. Hij wandelde met Mollie en Alice, de dochters van de rechter, in de vroege ochtend of de avond. Op winteravonden lag hij aan de voeten van de rechter voor het vuur. Hij droeg de kleine kleinzoons van de rechter op zijn rug en rolde met hen in het gras. Hij was koning over elk dier op het landgoed, en ook over de mensen.

His father, Elmo, was a huge St. Bernard, and he went everywhere with the Judge. Buck was a little smaller than Elmo, because his mother, Shep, was a Scotch shepherd dog. But he weighed one hundred and forty pounds. Buck was proud, and perhaps a little too pleased with himself. But he was never lazy, and hunting and swimming kept his muscles hard.

Zijn vader, Elmo, was een enorme sint-bernard, en hij ging overal mee naartoe met de rechter. Buck was een beetje kleiner dan Elmo, omdat zijn moeder, Shep, een Schotse herdershond was. Maar hij woog honderdveertig pond. Buck was trots, en misschien een beetje te tevreden met zichzelf. Maar hij was nooit lui, en jagen en zwemmen hielden zijn spieren hard.

This was Buck in the autumn of 1897, when the gold of the Klondike pulled men from all over the world into the frozen North. But Buck did not read the newspapers. And he did not know that Manuel was a dangerous friend.

Dit was Buck in de herfst van 1897, toen het goud van de Klondike mannen van over de hele wereld naar het bevroren Noorden trok. Maar Buck las de kranten niet. En hij wist niet dat Manuel een gevaarlijke vriend was.

Manuel was one of the gardener’s helpers, and he loved to play games for money. He always believed in a clever plan to win. But a plan like that needed a lot of money. And a gardener’s helper earned very little, and Manuel had a wife and many children.

Manuel was een van de helpers van de tuinman, en hij hield van gokken. Hij geloofde altijd in een slim plan om te winnen. Maar voor zo’n plan was veel geld nodig. En een hulp van de tuinman verdiende heel weinig, en Manuel had een vrouw en veel kinderen.

Then came the night of Manuel’s crime. The Judge was at a meeting of the fruit farmers, and his sons were busy with a new sports club. Nobody saw Manuel and Buck when they left through the fruit trees. Buck thought it was just a walk.

Toen kwam de nacht van Manuels misdaad. De rechter was op een vergadering van de fruittelers, en zijn zonen waren druk met een nieuwe sportclub. Niemand zag Manuel en Buck toen ze tussen de fruitbomen vertrokken. Buck dacht dat het gewoon een wandeling was.