Ο Μπάτσος και ο Ύμνος

Στο παγκάκι του στο Μάντισον Σκουέαρ ο Σόπι κουνήθηκε ανήσυχα.

On his bench in Madison Square Soapy moved uneasily.

Όταν οι αγριόχηνες κράζουν ψηλά τις νύχτες, και όταν οι γυναίκες χωρίς γούνινα παλτά από φώκια γίνονται καλοσυνάτες με τους συζύγους τους, και όταν ο Σόπι κινείται ανήσυχα στο παγκάκι του στο πάρκο, μπορείτε να καταλάβετε ότι ο χειμώνας είναι προ των πυλών.

When wild geese honk high of nights, and when women without sealskin coats grow kind to their husbands, and when Soapy moves uneasily on his bench in the park, you may know that winter is near at hand.

Ένα ξερό φύλλο έπεσε στην ποδιά του Σόπι. Αυτή ήταν η επαγγελματική κάρτα του Παγετού. Ο Παγετός είναι ευγενικός με τους τακτικούς κατοίκους του Μάντισον Σκουέαρ, και δίνει έγκαιρη προειδοποίηση για την ετήσια επίσκεψή του.

A dead leaf fell in Soapy’s lap. That was Jack Frost’s card. Jack is kind to the regular denizens of Madison Square, and gives fair warning of his annual call.

Στις γωνίες τεσσάρων δρόμων δίνει το χαρτόνι του στον Βοριά, τον υπηρέτη της έπαυλης της Ανοιχτής Φύσης, ώστε οι κάτοικοί της να μπορέσουν να ετοιμαστούν.

At the corners of four streets he hands his pasteboard to the North Wind, footman of the mansion of All Outdoors, so that the inhabitants thereof may make ready.

Το μυαλό του Σόπι συνειδητοποίησε το γεγονός ότι είχε έρθει η ώρα να μετατραπεί σε μια μοναδική Επιτροπή Πόρων και Μέσων για να προνοήσει ενάντια στην επερχόμενη κακοκαιρία. Και γι’ αυτό κουνήθηκε ανήσυχα στο παγκάκι του.

Soapy’s mind became cognisant of the fact that the time had come for him to resolve himself into a singular Committee of Ways and Means to provide against the coming rigour. And therefore he moved uneasily on his bench.

Οι χειμερινές φιλοδοξίες του Σόπι δεν ήταν από τις υψηλότερες. Σε αυτές δεν υπήρχαν σκέψεις για μεσογειακές κρουαζιέρες, για υπνωτικούς νότιους ουρανούς που παρασύρονται στον Κόλπο του Βεζούβιου. Τρεις μήνες στο Νησί ήταν αυτό που λαχταρούσε η ψυχή του.

The hibernatorial ambitions of Soapy were not of the highest. In them there were no considerations of Mediterranean cruises, of soporific Southern skies drifting in the Vesuvian Bay. Three months on the Island was what his soul craved.

Τρεις μήνες εξασφαλισμένης διατροφής και διαμονής και ευχάριστης παρέας, ασφαλής από τον Βοριά και τους μπάτσους με τα μπλε, φαίνονταν στον Σόπι η ουσία των επιθυμητών πραγμάτων.

Three months of assured board and bed and congenial company, safe from Boreas and bluecoats, seemed to Soapy the essence of things desirable.

Για χρόνια το φιλόξενο Μπλάκγουελς ήταν τα χειμερινά του καταλύματα.

For years the hospitable Blackwell’s had been his winter quarters.

Όπως ακριβώς οι πιο τυχεροί συμπολίτες του Νεοϋορκέζοι αγόραζαν τα εισιτήριά τους για το Παλμ Μπιτς και τη Ριβιέρα κάθε χειμώνα, έτσι και ο Σόπι είχε κάνει τις ταπεινές του ρυθμίσεις για την ετήσια φυγή του στο Νησί. Και τώρα η ώρα είχε έρθει.

Just as his more fortunate fellow New Yorkers had bought their tickets to Palm Beach and the Riviera each winter, so Soapy had made his humble arrangements for his annual hegira to the Island. And now the time was come.

Το προηγούμενο βράδυ τρεις κυριακάτικες εφημερίδες, απλωμένες κάτω από το παλτό του, γύρω από τους αστραγάλους του και πάνω στα πόδια του, είχαν αποτύχει να αποκρούσουν το κρύο καθώς κοιμόταν στο παγκάκι του κοντά στο αναβλύζον σιντριβάνι στην παλιά πλατεία.

On the previous night three Sabbath newspapers, distributed beneath his coat, about his ankles and over his lap, had failed to repulse the cold as he slept on his bench near the spurting fountain in the ancient square.

Έτσι το Νησί πρόβαλλε μεγάλο και επίκαιρο στο μυαλό του Σόπι. Περιφρονούσε τις παροχές που γίνονταν στο όνομα της φιλανθρωπίας για τους απόρους της πόλης. Κατά τη γνώμη του Σόπι ο Νόμος ήταν πιο καλοσυνάτος από τη Φιλανθρωπία.

So the Island loomed big and timely in Soapy’s mind. He scorned the provisions made in the name of charity for the city’s dependents. In Soapy’s opinion the Law was more benign than Philanthropy.

Υπήρχε ένας ατελείωτος κύκλος ιδρυμάτων, δημοτικών και ελεημόνων, στα οποία θα μπορούσε να πάει και να λάβει στέγη και τροφή ανάλογη με την απλή ζωή. Αλλά για έναν άνθρωπο με το περήφανο πνεύμα του Σόπι τα δώρα της φιλανθρωπίας συνοδεύονται από βάρη.

There was an endless round of institutions, municipal and eleemosynary, on which he might set out and receive lodging and food accordant with the simple life. But to one of Soapy’s proud spirit the gifts of charity are encumbered.

Αν όχι σε νόμισμα, πρέπει να πληρώσεις με ταπείνωση του πνεύματος για κάθε ευεργεσία που λαμβάνεις από τα χέρια της φιλανθρωπίας.

If not in coin you must pay in humiliation of spirit for every benefit received at the hands of philanthropy.

Όπως ο Καίσαρας είχε τον Βρούτο του, κάθε κρεβάτι φιλανθρωπίας πρέπει να έχει το αντίτιμό του σε ένα μπάνιο, κάθε φέτα ψωμί την αποζημίωσή της σε μια ιδιωτική και προσωπική ανάκριση.

As Caesar had his Brutus, every bed of charity must have its toll of a bath, every loaf of bread its compensation of a private and personal inquisition.