De kabouters en de schoenmaker

Er was eens een schoenmaker, die heel hard werkte en heel eerlijk was; maar toch kon hij niet genoeg verdienen om van te leven. Uiteindelijk was alles wat hij op de wereld bezat verdwenen, behalve net genoeg leer om één paar schoenen te maken.

There was once a shoemaker, who worked very hard and was very honest: but still he could not earn enough to live upon; and at last all he had in the world was gone, save just leather enough to make one pair of shoes.

Toen sneed hij zijn leer uit, helemaal klaar om de volgende dag in elkaar te zetten, met de bedoeling om ‘s ochtends vroeg aan zijn werk te beginnen.

Then he cut his leather out, all ready to make up the next day, meaning to rise early in the morning to his work.

Zijn geweten was zuiver en zijn hart licht te midden van al zijn zorgen; dus ging hij rustig naar bed, liet al zijn zorgen aan de hemel over en viel al snel in slaap.

His conscience was clear and his heart light amidst all his troubles; so he went peaceably to bed, left all his cares to Heaven, and soon fell asleep.

Toen hij ‘s morgens na het bidden aan zijn werk ging zitten, stonden daar, tot zijn grote verbazing, de schoenen al helemaal klaar op tafel. De goede man wist niet wat hij moest zeggen of denken van zo’n vreemde gebeurtenis.

In the morning after he had said his prayers, he sat himself down to his work; when, to his great wonder, there stood the shoes all ready made, upon the table. The good man knew not what to say or think at such an odd thing happening.

Hij bekeek het vakmanschap; er zat niet één verkeerde steek in het hele werk; alles was zo netjes en zuiver dat het een waar meesterwerk was.

He looked at the workmanship; there was not one false stitch in the whole job; all was so neat and true, that it was quite a masterpiece.

Diezelfde dag kwam er een klant binnen, en de schoenen pasten hem zo goed dat hij er graag een hogere prijs dan gebruikelijk voor betaalde; en de arme schoenmaker kocht van dat geld genoeg leer om nog twee paar te maken.

The same day a customer came in, and the shoes suited him so well that he willingly paid a price higher than usual for them; and the poor shoemaker, with the money, bought leather enough to make two pairs more.

‘s Avonds sneed hij het werk uit en ging vroeg naar bed, zodat hij de volgende dag op tijd kon opstaan en beginnen; maar alle moeite werd hem bespaard, want toen hij ‘s morgens opstond, lag het werk al klaargemaakt voor hem klaar.

In the evening he cut out the work, and went to bed early, that he might get up and begin betimes next day; but he was saved all the trouble, for when he got up in the morning the work was done ready to his hand.

Al snel kwamen er kopers binnen, die hem ruim betaalden voor zijn waar, zodat hij genoeg leer kocht voor nog vier paar.

Soon in came buyers, who paid him handsomely for his goods, so that he bought leather enough for four pair more.

Hij sneed ‘s avonds het werk weer uit en vond het ‘s morgens klaar, net als voorheen; en zo ging het een hele tijd door: wat ‘s avonds werd klaargelegd, was bij het aanbreken van de dag altijd klaar, en de goede man begon al snel weer te bloeien en kreeg het weer breed.

He cut out the work again overnight and found it done in the morning, as before; and so it went on for some time: what was got ready in the evening was always done by daybreak, and the good man soon became thriving and well off again.

Op een avond rond kersttijd, toen hij en zijn vrouw gezellig bij het vuur zaten te praten, zei hij tegen haar: “Ik zou vannacht wel eens willen opblijven en waken, zodat we kunnen zien wie het is die binnenkomt en mijn werk voor me doet.”

One evening, about Christmas-time, as he and his wife were sitting over the fire chatting together, he said to her, ‘I should like to sit up and watch tonight, that we may see who it is that comes and does my work for me.’

De vrouw vond het een goed idee; dus lieten ze een lampje branden en verstopten zich in een hoek van de kamer, achter een gordijn dat daar hing, en wachtten af wat er zou gebeuren.

The wife liked the thought; so they left a light burning, and hid themselves in a corner of the room, behind a curtain that was hung up there, and watched what would happen.

Zodra het middernacht was, kwamen er twee kleine naakte dwergjes binnen; en ze gingen op de werkbank van de schoenmaker zitten, pakten al het uitgesneden werk op en begonnen met hun vingertjes te werken, en naaiden en klopten en tikten er zo snel op los, dat de schoenmaker vol verbazing was en zijn ogen niet van hen kon afhouden.

As soon as it was midnight, there came in two little naked dwarfs; and they sat themselves upon the shoemaker’s bench, took up all the work that was cut out, and began to ply with their little fingers, stitching and rapping and tapping away at such a rate, that the shoemaker was all wonder, and could not take his eyes off them.