The Farmer and the Stork

A Stork of a very simple and trusting nature had been asked by a gay party of Cranes to visit a field that had been newly planted. But the party ended dismally with all the birds entangled in the meshes of the Farmer’s net.

Bocian o bardzo prostej i ufnej naturze został poproszony przez wesołą kompanię żurawi o odwiedzenie pola, które zostało świeżo obsiane. Lecz spotkanie zakończyło się ponuro, gdy wszystkie ptaki zaplątały się w oczka sieci Rolnika.

The Stork begged the Farmer to spare him.

Bocian błagał Rolnika, aby go oszczędził.

“Please let me go,” he pleaded. “I belong to the Stork family who you know are honest and birds of good character. Besides, I did not know the Cranes were going to steal.”

„Proszę, niech Pan mnie puści” – błagał. „Należę do rodziny bocianów, o których Pan wie, że są uczciwymi ptakami o nienagannym charakterze. Poza tym nie wiedziałem, że żurawie zamierzają kraść”.

“You may be a very good bird,” answered the Farmer, “but I caught you with the thieving Cranes and you will have to share the same punishment with them.”

„Może i jesteś bardzo dobrym ptakiem” – odpowiedział Rolnik – „ale złapałem cię ze złodziejskimi żurawiami i będziesz musiał ponieść taką samą karę jak one”.

You are judged by the company you keep.

Jesteś oceniany po tym, z kim przestajesz.