The Flood

In those very early times there was a man named Deucalion, and he was the son of Prometheus. He was only a common man and not a Titan like his great father, and yet he was known far and wide for his good deeds and the uprightness of his life.

In die allereerste tijden was er een man genaamd Deucalion, en hij was de zoon van Prometheus. Hij was maar een gewone man en geen Titaan zoals zijn grote vader, en toch stond hij wijd en zijd bekend om zijn goede daden en de oprechtheid van zijn leven.

His wife’s name was Pyrrha, and she was one of the fairest of the daughters of men.

Zijn vrouw heette Pyrrha, en zij was een van de mooiste van de dochters der mensen.

After Jupiter had bound Prometheus on Mount Caucasus and had sent diseases and cares into the world, men became very, very wicked.

Nadat Jupiter Prometheus had vastgeketend op de berg Kaukasus en ziekten en zorgen de wereld in had gestuurd, werden de mensen heel erg slecht.

They no longer built houses and tended their flocks and lived together in peace; but every man was at war with his neighbor, and there was no law nor safety in all the land.

Ze bouwden geen huizen meer, hoedden hun kudden niet meer en leefden niet meer in vrede samen; maar ieder mens was in oorlog met zijn buurman, en er was geen wet of veiligheid in het hele land.

Things were in much worse case now than they had been before Prometheus had come among men, and that was just what Jupiter wanted.

Het was er nu veel slechter aan toe dan voordat Prometheus onder de mensen was gekomen, en dat was precies wat Jupiter wilde.

But as the world became wickeder and wickeder every day, he began to grow weary of seeing so much bloodshed and of hearing the cries of the oppressed and the poor.

Maar naarmate de wereld elke dag slechter en slechter werd, begon hij het beu te worden om zoveel bloedvergieting te zien en het geschreeuw van de onderdrukten en de armen te horen.

“These men,” he said to his mighty company, “are nothing but a source of trouble.

“Deze mensen,” zei hij tegen zijn machtige gezelschap, “zijn niets anders dan een bron van problemen.

When they were good and happy, we felt afraid lest they should become greater than ourselves; and now they are so terribly wicked that we are in worse danger than before.

Toen ze goed en gelukkig waren, waren we bang dat ze groter zouden worden dan wijzelf; en nu zijn ze zo verschrikkelijk slecht dat we in groter gevaar verkeren dan voorheen.

There is only one thing to be done with them, and that is to destroy them every one.”

Er is maar één ding dat met hen moet gebeuren, en dat is hen allemaal tot de laatste toe vernietigen.”

So he sent a great rain-storm upon the earth, and it rained day and night for a long time; and the sea was filled to the brim, and the water ran over the land and covered first the plains and then the forests and then the hills.

Dus stuurde hij een grote regenzondvloed over de aarde, en het regende lange tijd dag en nacht; en de zee werd tot aan de rand gevuld, en het water stroomde over het land en bedekte eerst de vlaktes, en daarna de bossen en daarna de heuvels.

But men kept on fighting and robbing, even while the rain was pouring down and the sea was coming up over the land.

Maar de mensen bleven vechten en roven, zelfs terwijl de regen neerstroomde en de zee over het land opkwam.

No one but Deucalion, the son of Prometheus, was ready for such a storm.

Niemand behalve Deucalion, de zoon van Prometheus, was klaar voor zo’n storm.

He had never joined in any of the wrong doings of those around him, and had often told them that unless they left off their evil ways there would be a day of reckoning in the end.

Hij had nooit meegedaan aan de wandaden van de mensen om hem heen, en hij had hun vaak verteld dat als ze niet ophielden met hun slechte manieren, er uiteindelijk een dag van afrekening zou komen.

Once every year he had gone to the land of the Caucasus to talk with his father, who was hanging chained to the mountain peak.

Eens per jaar was hij naar het land van de Kaukasus gegaan om te praten met zijn vader, die vastgeketend aan de bergtop hing.