Lis i wrona

Pewnego jasnego poranka, gdy Lis podążał za swoim bystrym węchem przez las w poszukiwaniu czegoś do zjedzenia, zobaczył Wronę na gałęzi drzewa nad swoją głową. Nie była to bynajmniej pierwsza Wrona, jaką Lis kiedykolwiek widział.

One bright morning as the Fox was following his sharp nose through the wood in search of a bite to eat, he saw a Crow on the limb of a tree overhead. This was by no means the first Crow the Fox had ever seen.

Tym, co przyciągnęło jego uwagę i sprawiło, że zatrzymał się, by spojrzeć po raz drugi, był fakt, że szczęśliwa Wrona trzymała w dziobie kawałek sera.

What caught his attention this time and made him stop for a second look, was that the lucky Crow held a bit of cheese in her beak.

„Nie trzeba szukać dalej” — pomyślał chytry Pan Lis. — „Oto wyśmienity kąsek na moje śniadanie”.

“No need to search any farther,” thought sly Master Fox. “Here is a dainty bite for my breakfast.”

Podbiegł kłusem pod samo drzewo, na którym siedziała Wrona, i spoglądając w górę z podziwem, zawołał: „Dzień dobry, piękne stworzenie!”

Up he trotted to the foot of the tree in which the Crow was sitting, and looking up admiringly, he cried, “Good-morning, beautiful creature!”

Wrona, przechyliwszy łebek na bok, patrzyła na Lisa podejrzliwie. Trzymała jednak dziób mocno zaciśnięty na serze i nie odpowiedziała na jego powitanie.

The Crow, her head cocked on one side, watched the Fox suspiciously. But she kept her beak tightly closed on the cheese and did not return his greeting.

„Cóż za urocze stworzenie!” — powiedział Lis. — „Jakże lśnią jej pióra! Jaka piękna sylwetka i jakie wspaniałe skrzydła! Taki cudowny Ptak powinien mieć niezwykle piękny głos, skoro wszystko inne w niej jest tak doskonałe.

“What a charming creature she is!” said the Fox. “How her feathers shine! What a beautiful form and what splendid wings! Such a wonderful Bird should have a very lovely voice, since everything else about her is so perfect.

Gdyby zechciała zaśpiewać choć jedną pieśń, wiem, że okrzyknąłbym ją Królową Ptaków”.

Could she sing just one song, I know I should hail her Queen of Birds.”

Słuchając tych pochlebnych słów, Wrona zapomniała o wszelkich podejrzeniach, a także o swoim śniadaniu. Bardzo pragnęła zostać nazwana Królową Ptaków.

Listening to these flattering words, the Crow forgot all her suspicion, and also her breakfast. She wanted very much to be called Queen of Birds.

Otworzyła więc szeroko dziób, by wydać z siebie najgłośniejsze krakanie, a ser spadł prosto w otwarty pysk Lisa.

So she opened her beak wide to utter her loudest caw, and down fell the cheese straight into the Fox’s open mouth.

„Dziękuję Pani” — powiedział słodko Pan Lis, odchodząc. — „Choć jest skrzeczący, głos ma Pani bez wątpienia. Ale gdzie podział się Pani rozum?”

“Thank you,” said Master Fox sweetly, as he walked off. “Though it is cracked, you have a voice sure enough. But where are your wits?”

Pochlebca żyje kosztem tych, którzy go słuchają.

The flatterer lives at the expense of those who will listen to him.