Lis i Bocian

Pewnego dnia Lis wpadł na pomysł, jak zabawić się kosztem Bociana, z którego dziwacznego wyglądu zawsze się naśmiewał.

The Fox one day thought of a plan to amuse himself at the expense of the Stork, at whose odd appearance he was always laughing.

„Musisz przyjść dzisiaj do mnie na obiad” – powiedział do Bociana, uśmiechając się do siebie na myśl o psikusie, który zamierzał mu spłatać. Bocian z radością przyjął zaproszenie i przybył w samą porę oraz z bardzo dobrym apetytem.

“You must come and dine with me today,” he said to the Stork, smiling to himself at the trick he was going to play. The Stork gladly accepted the invitation and arrived in good time and with a very good appetite.

Na obiad Lis podał zupę. Była ona jednak podana w bardzo płytkim naczyniu i wszystko, co Bocian mógł zrobić, to zamoczyć sam koniuszek dzioba. Nie zdołał zjeść ani kropli zupy.

For dinner the Fox served soup. But it was set out in a very shallow dish, and all the Stork could do was to wet the very tip of his bill. Not a drop of soup could he get.

Za to Lis wychłeptał ją z łatwością i, aby powiększyć rozczarowanie Bociana, demonstracyjnie pokazywał, jak bardzo mu smakuje.

But the Fox lapped it up easily, and, to increase the disappointment of the Stork, made a great show of enjoyment.

Głodny Bocian był bardzo niezadowolony z tego psikusa, ale był spokojnym, opanowanym gościem i uznał, że wpadanie w złość nic nie da. Zamiast tego niedługo potem sam zaprosił Lisa na obiad.

The hungry Stork was much displeased at the trick, but he was a calm, even-tempered fellow and saw no good in flying into a rage. Instead, not long afterward, he invited the Fox to dine with him in turn.

Lis przybył punktualnie o wyznaczonej porze, a Bocian podał rybny obiad, który pachniał bardzo apetycznie. Został on jednak podany w wysokim dzbanie o bardzo wąskiej szyjce.

The Fox arrived promptly at the time that had been set, and the Stork served a fish dinner that had a very appetizing smell. But it was served in a tall jar with a very narrow neck.

Bocian z łatwością mógł dosięgnąć jedzenia swoim długim dziobem, lecz wszystko, co mógł zrobić Lis, to oblizywać dzban z zewnątrz i wąchać wyśmienity zapach. A gdy Lis stracił panowanie nad sobą, Bocian powiedział spokojnie:

The Stork could easily get at the food with his long bill, but all the Fox could do was to lick the outside of the jar, and sniff at the delicious odor. And when the Fox lost his temper, the Stork said calmly:

„Nie płataj psikusów swoim sąsiadom, jeśli sam nie potrafisz znieść takiego samego traktowania”.

Do not play tricks on your neighbors unless you can stand the same treatment yourself.