The Green Door

1

1

My grandfather died on Monday. On Friday a lawyer gave me a key. And a map of his garden.

Mijn grootvader is op maandag gestorven. Op vrijdag heeft een advocaat mij een sleutel gegeven. En een kaart van zijn tuin.

The funeral was small. It rained. My mother didn’t cry. Aunt Karin looked at her phone the whole time.

De begrafenis was klein. Het regende. Mijn moeder heeft niet gehuild. Tante Karin heeft de hele tijd op haar telefoon gekeken.

After the funeral we all went to Grandpa’s house. The house is at the end of a little street in Bamberg. It’s old, but the garden is big and beautiful. Grandpa worked in the garden almost every day. He always said, “The soil doesn’t lie.”

Na de begrafenis zijn we allemaal naar opa’s huis gegaan. Het huis staat aan het einde van een kleine straat in Bamberg. Het is oud, maar de tuin is groot en mooi. Opa heeft bijna elke dag in de tuin gewerkt. Hij heeft altijd gezegd: “De aarde liegt niet.”

I spent a lot of time with him, every summer, ever since I was little. We picked apples and watered tomatoes together. Grandpa didn’t talk much. But in the garden he was always happy.

Ik was vaak bij hem, elke zomer, sinds ik klein ben. We hebben samen appels geplukt en tomaten water gegeven. Opa heeft niet veel gesproken. Maar in de tuin was hij altijd gelukkig.

The lawyer is called Mr Vogel. He’s a small man with big glasses. In the kitchen he gave me a brown envelope.

De advocaat heet meneer Vogel. Hij is een kleine man met een grote bril. In de keuken heeft hij mij een bruine envelop gegeven.

“This is only for you, Ms Weber,” he said quietly. “Your grandfather wanted it that way.”

“Dit is alleen voor u, mevrouw Weber”, heeft hij zacht gezegd. “Uw grootvader heeft het zo gewild.”

In the envelope I found a small old key. And a sheet of paper. Grandpa had drawn the garden in pencil: the house, the apple tree, the flower beds, the tall hedge. Next to the hedge he had made a red cross.

In de envelop heb ik een kleine, oude sleutel gevonden. En een vel papier. Opa heeft de tuin met potlood getekend: het huis, de appelboom, de perken, de hoge haag. Naast de haag heeft hij een rood kruis gezet.

Under the drawing he had written three words: Not for Karin.

Onder de tekening heeft hij drie woorden geschreven: Niet voor Karin.

I quickly closed the envelope. But Aunt Karin saw it.

Ik heb de envelop snel dichtgedaan. Maar tante Karin heeft het gezien.

“What have you got there, Lena?” she asked.

“Wat heb je daar, Lena?”, heeft ze gevraagd.

“Nothing. Just a letter from Grandpa.”

“Niets. Alleen een brief van opa.”

She smiled. But her eyes didn’t smile.

Ze heeft geglimlacht. Maar haar ogen hebben niet geglimlacht.