Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα

Έκανε τρομερό κρύο και είχε σχεδόν σκοτεινιάσει το τελευταίο βράδυ του παλιού χρόνου, και το χιόνι έπεφτε πυκνό. Μέσα στο κρύο και το σκοτάδι, ένα φτωχό κοριτσάκι, με ακάλυπτο κεφάλι και γυμνά πόδια, περιπλανιόταν στους δρόμους.

It was terribly cold and nearly dark on the last evening of the old year, and the snow was falling fast. In the cold and the darkness, a poor little girl, with bare head and naked feet, roamed through the streets.

Είναι αλήθεια ότι φορούσε ένα ζευγάρι παντόφλες όταν έφυγε από το σπίτι, αλλά δεν της χρησίμευσαν και πολύ.

It is true she had on a pair of slippers when she left home, but they were not of much use.

Ήταν πολύ μεγάλες, τόσο μεγάλες, πράγματι, που ανήκαν στη μητέρα της, και το φτωχό πλασματάκι τις είχε χάσει καθώς έτρεχε να διασχίσει τον δρόμο για να αποφύγει δύο άμαξες που έτρεχαν με τρομερή ταχύτητα.

They were very large, so large, indeed, that they had belonged to her mother, and the poor little creature had lost them in running across the street to avoid two carriages that were rolling along at a terrible rate.

Τη μία από τις παντόφλες δεν μπόρεσε να τη βρει, και ένα αγόρι άρπαξε την άλλη κι έφυγε τρέχοντας, λέγοντας ότι θα μπορούσε να τη χρησιμοποιήσει σαν κούνια, όταν θα αποκτούσε δικά του παιδιά.

One of the slippers she could not find, and a boy seized upon the other and ran away with it, saying that he could use it as a cradle, when he had children of his own.

Έτσι, το κοριτσάκι προχώρησε με τα μικρά, γυμνά της πόδια, που ήταν κατακόκκινα και μελανιασμένα από το κρύο. Μέσα σε μια παλιά ποδιά κουβαλούσε αρκετά σπίρτα, και κρατούσε ένα δεματάκι από αυτά στα χέρια της.

So the little girl went on with her little naked feet, which were quite red and blue with the cold. In an old apron she carried a number of matches, and had a bundle of them in her hands.

Κανείς δεν είχε αγοράσει τίποτα από εκείνη όλη την ημέρα, ούτε της είχε δώσει κανείς έστω και μια δεκάρα. Τουρτουρίζοντας από το κρύο και την πείνα, σερνόταν στον δρόμο· φτωχό παιδάκι, έμοιαζε με την ίδια τη δυστυχία.

No one had bought anything of her the whole day, nor had any one given here even a penny. Shivering with cold and hunger, she crept along; poor little child, she looked the picture of misery.

Οι νιφάδες του χιονιού έπεφταν πάνω στα μακριά, ξανθά μαλλιά της, που έπεφταν σε μπούκλες στους ώμους της, αλλά εκείνη δεν τους έδινε καμία σημασία.

The snowflakes fell on her long, fair hair, which hung in curls on her shoulders, but she regarded them not.

Φώτα έλαμπαν από κάθε παράθυρο, κι υπήρχε μια λαχταριστή μυρωδιά ψητής χήνας, γιατί ήταν παραμονή Πρωτοχρονιάς—ναι, αυτό το θυμόταν.

Lights were shining from every window, and there was a savory smell of roast goose, for it was New-year’s eve—yes, she remembered that.

Σε μια γωνιά, ανάμεσα σε δύο σπίτια, από τα οποία το ένα προεξείχε περισσότερο από το άλλο, κάθισε κάτω και κουλουριάστηκε.

In a corner, between two houses, one of which projected beyond the other, she sank down and huddled herself together.

Είχε μαζέψει τα ποδαράκια της από κάτω της, αλλά δεν μπορούσε να διώξει το κρύο· και δεν τολμούσε να πάει σπίτι, γιατί δεν είχε πουλήσει καθόλου σπίρτα και δεν μπορούσε να φέρει στο σπίτι ούτε μία δεκάρα.

She had drawn her little feet under her, but she could not keep off the cold; and she dared not go home, for she had sold no matches, and could not take home even a penny of money.

Ο πατέρας της σίγουρα θα την έδερνε· άλλωστε, στο σπίτι έκανε σχεδόν τόσο κρύο όσο κι εδώ, γιατί είχαν μόνο τη στέγη να τους σκεπάζει, από την οποία ούρλιαζε ο άνεμος, παρόλο που οι μεγαλύτερες τρύπες είχαν βουλωθεί με άχυρο και κουρέλια.

Her father would certainly beat her; besides, it was almost as cold at home as here, for they had only the roof to cover them, through which the wind howled, although the largest holes had been stopped up with straw and rags.

Τα χεράκια της είχαν σχεδόν παγώσει από το κρύο. Αχ! Ίσως ένα αναμμένο σπίρτο να έκανε κάποιο καλό, αν μπορούσε να τραβήξει ένα από το δεματάκι και να το ανάψει στον τοίχο, μόνο και μόνο για να ζεστάνει τα δάχτυλά της. Τράβηξε ένα έξω—«κριτς!»

Her little hands were almost frozen with the cold. Ah! perhaps a burning match might be some good, if she could draw it from the bundle and strike it against the wall, just to warm her fingers. She drew one out-“scratch!”

πώς σπίθιζε καθώς καιγόταν! Έβγαζε ένα ζεστό, λαμπερό φως, σαν ένα μικρό κερί, καθώς κρατούσε το χέρι της πάνω του. Ήταν πραγματικά ένα υπέροχο φως.

how it sputtered as it burnt! It gave a warm, bright light, like a little candle, as she held her hand over it. It was really a wonderful light.

Στο μικρό κορίτσι φάνηκε ότι καθόταν δίπλα σε μια μεγάλη σιδερένια σόμπα, με γυαλισμένα ορειχάλκινα πόδια και ένα ορειχάλκινο στολίδι. Πώς έκαιγε η φωτιά! Και φαινόταν τόσο όμορφα ζεστή, που το παιδί άπλωσε τα πόδια του σαν για να τα ζεστάνει, όταν, ξαφνικά!

It seemed to the little girl that she was sitting by a large iron stove, with polished brass feet and a brass ornament. How the fire burned! and seemed so beautifully warm that the child stretched out her feet as if to warm them, when, lo!