De gevlekte band

Een bezoeker in het zwart

A Visitor in Black

Mijn naam is John Watson en ik ben dokter. Acht jaar lang keek ik naar mijn vriend Sherlock Holmes tijdens zijn werk. Holmes was een detective en ik heb aantekeningen over meer dan zeventig van zijn zaken.

My name is John Watson, and I am a doctor. For eight years I watched my friend Sherlock Holmes at work. Holmes was a detective, and I have notes on more than seventy of his cases.

Holmes hield meer van zijn werk dan van geld, dus hij nam alleen ongewone zaken aan. Maar geen zaak in mijn aantekeningen is vreemder dan de zaak van de Roylotts van Stoke Moran, een oude familie in Surrey.

Holmes loved his work more than money, so he took only unusual cases. But no case in my notes is stranger than the case of the Roylotts of Stoke Moran, an old family in Surrey.

Het gebeurde in de begintijd, toen Holmes en ik samenwoonden op Baker Street 221B in Londen. Tot nu toe kon ik het verhaal niet vertellen, vanwege een belofte. Maar de belofte is niet belangrijk meer, dus hier is het.

It happened in the early days, when Holmes and I lived together at 221B Baker Street in London. Until now I could not tell the story, because of a promise. But the promise is not important any more, so here it is.

Het was begin april, in het jaar 1883. Op een ochtend werd ik wakker en Sherlock Holmes stond bij mijn bed. Hij was al aangekleed. Meestal stond Holmes laat op. Ik keek naar de klok boven de haard. Het was pas kwart over zeven en ik was verbaasd en een beetje geërgerd.

It was early in April, in the year 1883. One morning I woke up, and Sherlock Holmes was standing by my bed. He was already dressed. Usually Holmes got up late. I looked at the clock above the fire. It was only a quarter past seven, and I was surprised and a little annoyed.

“Het spijt me heel erg dat ik je wakker maak, Watson,” zei hij. “Een bezoeker maakte mevrouw Hudson wakker, en zij maakte mij wakker. Nu maak ik jou wakker.”

“I’m very sorry to wake you, Watson,” he said. “A visitor woke Mrs Hudson, and she woke me. Now I am waking you.”

“Wat is er?” vroeg ik. “Brand?”

“What is it?” I asked. “A fire?”

“Nee, een cliënt. Er is een jonge dame hier, en ze is erg overstuur. Ze wil me nu zien. Ze wacht in de woonkamer. En jij wilt de zaak vast vanaf het begin volgen, dat weet ik zeker.”

“No, a client. A young lady is here, and she is very excited. She wants to see me now. She is waiting in the sitting room. And you will want to follow the case from the start, I’m sure.”

“Mijn beste Holmes, ik wil het voor niets ter wereld missen.”

“My dear Holmes, I don’t want to miss it for anything.”

Ik trok binnen een paar minuten mijn kleren aan en ging met hem naar beneden naar de woonkamer.

I put on my clothes in a few minutes and went down with him to the sitting room.

Er zat een dame bij het raam. Ze was gekleed in het zwart en ze droeg een sluier. Ze ging staan toen we binnenkwamen.

A lady was sitting by the window. She was dressed in black, and she wore a veil. She stood up when we came in.

“Goedemorgen, mevrouw,” zei Holmes vrolijk. “Mijn naam is Sherlock Holmes. Dit is mijn goede vriend dokter Watson. Gaat u alstublieft bij het vuur zitten. Ik zal een kop hete koffie voor u bestellen, want ik zie dat u trilt.”

“Good morning, madam,” Holmes said cheerfully. “My name is Sherlock Holmes. This is my good friend Dr Watson. Please sit near the fire. I’ll order you a cup of hot coffee, because I can see that you are shaking.”

“Het is niet de kou,” zei de vrouw zacht.

“It isn’t the cold,” the woman said quietly.

“Wat is het dan?”

“What is it, then?”