The Storyteller

It was a hot afternoon, and the railway carriage was correspondingly sultry, and the next stop was at Templecombe, nearly an hour ahead. The occupants of the carriage were a small girl, and a smaller girl, and a small boy.

Ήταν ένα ζεστό απόγευμα και το βαγόνι του τρένου ήταν αντίστοιχα αποπνικτικό, ενώ η επόμενη στάση ήταν στο Τεμπλκομπ, σχεδόν σε μία ώρα. Οι επιβάτες του κουπέ ήταν ένα μικρό κορίτσι, ένα ακόμη μικρότερο κορίτσι και ένα μικρό αγόρι.

An aunt belonging to the children occupied one corner seat, and the further corner seat on the opposite side was occupied by a bachelor who was a stranger to their party, but the small girls and the small boy emphatically occupied the compartment.

Μια θεία των παιδιών καθόταν σε μια γωνιακή θέση, και την απέναντι γωνιακή θέση καταλάμβανε ένας εργένης που δεν ανήκε στην παρέα τους, αλλά τα μικρά κορίτσια και το μικρό αγόρι καταλάμβαναν εμφατικά ολόκληρο το κουπέ.

Both the aunt and the children were conversational in a limited, persistent way, reminding one of the attentions of a housefly that refuses to be discouraged.

Τόσο η θεία όσο και τα παιδιά μιλούσαν με έναν περιορισμένο, επίμονο τρόπο, που θύμιζε τις ενοχλήσεις μιας μύγας που αρνείται να αποθαρρυνθεί.

Most of the aunt’s remarks seemed to begin with “Don’t,” and nearly all of the children’s remarks began with “Why?” The bachelor said nothing out loud.

Οι περισσότερες παρατηρήσεις της θείας φαίνονταν να αρχίζουν με το «Μη», και σχεδόν όλες οι παρατηρήσεις των παιδιών άρχιζαν με το «Γιατί;» Ο εργένης δεν έλεγε τίποτα φωναχτά.

“Don’t, Cyril, don’t,” exclaimed the aunt, as the small boy began smacking the cushions of the seat, producing a cloud of dust at each blow.

«Μη, Σίριλ, μη», αναφώνησε η θεία, καθώς το μικρό αγόρι άρχισε να χτυπάει τα μαξιλάρια του καθίσματος, σηκώνοντας ένα σύννεφο σκόνης με κάθε χτύπημα.

“Come and look out of the window,” she added.

«Έλα να κοιτάξεις έξω από το παράθυρο», πρόσθεσε.

The child moved reluctantly to the window. “Why are those sheep being driven out of that field?” he asked.

Το παιδί πλησίασε απρόθυμα στο παράθυρο. «Γιατί διώχνουν εκείνα τα πρόβατα από εκείνο το λιβάδι;» ρώτησε.

“I expect they are being driven to another field where there is more grass,” said the aunt weakly.

«Φαντάζομαι ότι τα οδηγούν σε ένα άλλο λιβάδι όπου έχει περισσότερο χορτάρι», είπε η θεία αδύναμα.

“But there is lots of grass in that field,” protested the boy; “there’s nothing else but grass there. Aunt, there’s lots of grass in that field.”

«Μα έχει πολύ χορτάρι σε εκείνο το λιβάδι», διαμαρτυρήθηκε το αγόρι· «δεν έχει τίποτε άλλο εκτός από χορτάρι εκεί. Θεία, έχει πολύ χορτάρι σε εκείνο το λιβάδι».

“Perhaps the grass in the other field is better,” suggested the aunt fatuously.

«Ίσως το χορτάρι στο άλλο λιβάδι να είναι καλύτερο», πρότεινε η θεία ανόητα.

“Why is it better?” came the swift, inevitable question.

«Γιατί είναι καλύτερο;» ήρθε η γρήγορη, αναπόφευκτη ερώτηση.

“Oh, look at those cows!” exclaimed the aunt. Nearly every field along the line had contained cows or bullocks, but she spoke as though she were drawing attention to a rarity.

«Α, κοιτάξτε εκείνες τις αγελάδες!» αναφώνησε η θεία. Σχεδόν κάθε λιβάδι κατά μήκος της γραμμής είχε αγελάδες ή νεαρούς ταύρους, αλλά εκείνη μίλησε σαν να τραβούσε την προσοχή σε κάτι σπάνιο.

“Why is the grass in the other field better?” persisted Cyril.

«Γιατί είναι καλύτερο το χορτάρι στο άλλο λιβάδι;» επέμεινε ο Σίριλ.

The frown on the bachelor’s face was deepening to a scowl. He was a hard, unsympathetic man, the aunt decided in her mind. She was utterly unable to come to any satisfactory decision about the grass in the other field.

Το συνοφρύωμα στο πρόσωπο του εργένη γινόταν όλο και πιο βαρύ. Ήταν ένας σκληρός, αντιπαθής άντρας, αποφάσισε η θεία από μέσα της. Ήταν εντελώς ανίκανη να καταλήξει σε οποιαδήποτε ικανοποιητική απάντηση σχετικά με το χορτάρι στο άλλο λιβάδι.