Serce oskarżycielem

Prawda! — nerwowa — niezwykle, potwornie wręcz nerwowa bywałam i jestem; lecz dlaczego twierdzicie, żem oszalała? Choroba zaostrzyła me zmysły — nie zniszczyła ich — nie stępiła. Przede wszystkim wyostrzony był zmysł słuchu.

True!—nervous—very, very dreadfully nervous I had been and am; but why will you say that I am mad? The disease had sharpened my senses—not destroyed—not dulled them. Above all was the sense of hearing acute.

Słyszałam wszystko w niebiosach i na ziemi. Wiele słyszałam w piekle. Jakże więc miałabym oszaleć? Słuchajcie! i baczcie, jak zdrowo — jak spokojnie zdołam opowiedzieć wam całą tę historię.

I heard all things in the heaven and in the earth. I heard many things in hell. How, then, am I mad? Hearken! and observe how healthily—how calmly I can tell you the whole story.

Nie sposób rzec, jak zrazu ta myśl zrodziła się w mej głowie; lecz raz powzięta, prześladowała mnie dniem i nocą. Celu nie było żadnego. Namiętności nie było żadnej. Kochałam starca. Nigdy nie wyrządził mi krzywdy. Nigdy mnie nie znieważył.

It is impossible to say how first the idea entered my brain; but once conceived, it haunted me day and night. Object there was none. Passion there was none. I loved the old man. He had never wronged me. He had never given me insult.

Do jego złota nie czułam pożądania. Myślę, że to sprawiło jego oko! tak, to było to! Miał oko sępa — blade, błękitne oko, powleczone bielmem.

For his gold I had no desire. I think it was his eye! yes, it was this! He had the eye of a vulture—a pale blue eye, with a film over it.

Ilekroć spoczywało na mnie, krew ścinała mi się w żyłach; toteż z wolna — krok po kroku — postanowiłam pozbawić starca życia, a tym samym uwolnić się od owego oka na zawsze.

Whenever it fell upon me, my blood ran cold; and so by degrees—very gradually—I made up my mind to take the life of the old man, and thus rid myself of the eye forever.

Oto sedno sprawy. Bierzecie mnie za obłąkaną. Szaleńcy niczego nie pojmują. Lecz powinniście byli mnie widzieć. Powinniście byli ujrzeć, jak roztropnie postępowałam — z jaką ostrożnością — z jakim przewidywaniem — z jakim udawaniem zabrałam się do dzieła!

Now this is the point. You fancy me mad. Madmen know nothing. But you should have seen me. You should have seen how wisely I proceeded—with what caution—with what foresight—with what dissimulation I went to work!

Nigdy nie byłam milsza dla starca niż podczas całego tygodnia poprzedzającego zabójstwo. A każdej nocy, około północy, obracałam zasuwkę w jego drzwiach i uchylałam je — ach, jakże cicho!

I was never kinder to the old man than during the whole week before I killed him. And every night, about midnight, I turned the latch of his door and opened it—oh, so gently!

A potem, gdy uczyniłam szczelinę dostatecznie szeroką na moją głowę, wsuwałam ślepą latarnię, szczelnie zasłoniętą, zasłoniętą tak, że żaden promień nie wydostawał się na zewnątrz, a wówczas wsuwałam głowę. Ach, śmielibyście się, widząc, jak chytrze ją wsuwałam!

And then, when I had made an opening sufficient for my head, I put in a dark lantern, all closed, closed, that no light shone out, and then I thrust in my head. Oh, you would have laughed to see how cunningly I thrust it in!

Poruszałam nią powoli — bardzo, bardzo powoli, by nie zakłócić snu starca. Zajęło mi całą godzinę, aby wetknąć całą głowę w ów otwór na tyle głęboko, by ujrzeć go spoczywającego na łóżku. Ha! — czyż obłąkany zdobyłby się na taki spryt?

I moved it slowly—very, very slowly, so that I might not disturb the old man’s sleep. It took me an hour to place my whole head within the opening so far that I could see him as he lay upon his bed. Ha!—would a madman have been so wise as this?

A potem, gdy głowa tkwiła już pewnie w komnacie, odsłaniałam latarnię ostrożnie — ach, jakże ostrożnie — ostrożnie (jako że zawiasy skrzypiały) — odsłaniałam ją tylko na tyle, by pojedynczy, wąski promień padł na sępie oko.

And then, when my head was well in the room, I undid the lantern cautiously—oh, so cautiously—cautiously (for the hinges creaked)—I undid it just so much that a single thin ray fell upon the vulture eye.

I czyniłam to przez siedem długich nocy — co noc punktualnie o północy — lecz oko zastawałam zawsze zamknięte; nie sposób więc było dopełnić dzieła; albowiem to nie starzec mnie dręczył, lecz jego Złe Oko.

And this I did for seven long nights—every night just at midnight—but I found the eye always closed; and so it was impossible to do the work; for it was not the old man who vexed me, but his Evil Eye.

A każdego poranka, gdy dnieć poczynało, wchodziłam śmiało do komnaty i odzywałam się doń dziarsko, wołając go po imieniu serdecznym tonem i dowiadując się, jak upłynęła mu noc.

And every morning, when the day broke, I went boldly into the chamber, and spoke courageously to him, calling him by name in a hearty tone, and inquiring how he has passed the night.

Widzicie więc, że musiałby to być zaiste nader przenikliwy starzec, by nabrać podejrzeń, iż każdej nocy, punktualnie o dwunastej, zaglądałam doń, gdy spał.

So you see he would have been a very profound old man, indeed, to suspect that every night, just at twelve, I looked in upon him while he slept.

Ósmej nocy byłam ostrożniejsza niż zwykle przy otwieraniu drzwi. Wskazówka minutowa zegarka porusza się szybciej, niż poruszała się moja dłoń. Nigdy przed tą nocą nie doznałam takiej miary własnej potęgi — własnej bystrości.

Upon the eighth night I was more than usually cautious in opening the door. A watch’s minute hand moves more quickly than did mine. Never before that night had I felt the extent of my own powers—of my sagacity.