Üç Aptal

Bir zamanlar bir çiftçi ve karısı vardı; bir de kızları vardı ve bir beyefendi kıza talip olmuştu.

Once upon a time there was a farmer and his wife who had one daughter, and she was courted by a gentleman.

Beyefendi her akşam kızı görmeye gelir ve çiftlik evinde akşam yemeğine kalırdı. Kızı da akşam yemeği için bira doldursun diye mahzene gönderirlerdi.

Every evening he used to come and see her, and stop to supper at the farmhouse, and the daughter used to be sent down into the cellar to draw the beer for supper.

Bir akşam kız bira doldurmak için yine aşağı inmişti. Bira doldururken gözü tavana takıldı ve kirişlerden birine saplanmış bir tokmak gördü.

So one evening she had gone down to draw the beer, and she happened to look up at the ceiling while she was drawing, and she saw a mallet stuck in one of the beams.

Tokmak çok uzun zamandır orada duruyor olmalıydı, ama kız her nedense onu daha önce hiç fark etmemişti ve düşünmeye başladı.

It must have been there a long, long time, but somehow or other she had never noticed it before, and she began a-thinking.

O tokmağın orada durmasının çok tehlikeli olduğunu düşündü ve kendi kendine şöyle dedi: “Diyelim ki o beyefendiyle evlendik ve bir oğlumuz oldu. O da büyüyüp bir adam oldu ve tıpkı şimdi benim yaptığım gibi bira doldurmak için mahzene indi. Tokmak da kafasına düşüp onu öldürdü; bu ne kadar korkunç bir şey olurdu!”

And she thought it was very dangerous to have that mallet there, for she said to herself: “Suppose him and me was to be married, and we was to have a son, and he was to grow up to be a man, and come down into the cellar to draw the beer, like as I’m doing now, and the mallet was to fall on his head and kill him, what a dreadful thing it would be!”

Kız mumu ve testiyi yere koydu, bir yere oturup ağlamaya başladı.

And she put down the candle and the jug, and sat herself down and began a-crying.

Yukarıdakiler kızın birayı doldurmasının neden bu kadar uzun sürdüğünü merak etmeye başladılar. Annesi ona bakmak için aşağı indi. Kızını sedirde oturmuş ağlarken, biranın da yerlere aktığını gördü. “Aman tanrım, ne oldu?”

Well, they began to wonder upstairs how it was that she was so long drawing the beer, and her mother went down to see after her, and she found her sitting on the settle crying, and the beer running over the floor. “Why, whatever is the matter?”

dedi annesi. “Ah anne!” dedi kız, “Şu korkunç tokmağa baksana!

said her mother. “Oh, mother!” says she, “look at that horrid mallet!

Diyelim ki evlendik ve bir oğlumuz oldu. O da büyüdü ve bira doldurmak için mahzene indi. Tokmak da kafasına düşüp onu öldürdü; bu ne kadar korkunç bir şey olurdu!” “Vah vah!

Suppose we was to be married, and was to have a son, and he was to grow up, and was to come down to the cellar to draw the beer, and the mallet was to fall on his head and kill him, what a dreadful thing it would be!” “Dear, dear!

Ne kadar korkunç bir şey olurdu!” dedi anne. Kızının yanına oturdu ve o da ağlamaya başladı.

what a dreadful thing it would be!” said the mother, and she sat her down aside of the daughter and started a-crying too.

Biraz sonra baba da onların neden geri gelmediğini merak etmeye başladı. Kendisi bakmak için mahzene indi. Bir de baktı ki ikisi oturmuş ağlıyor, bira da yerlere akıyor. “Ne oldu böyle?” dedi.

Then after a bit the father began to wonder that they didn’t come back, and he went down into the cellar to look after them himself, and there they two sat a-crying, and the beer running all over the floor. “Whatever is the matter?” says he.

“Baksana,” dedi anne, “Şu korkunç tokmağa bak.

“Why,” says the mother, “look at that horrid mallet.

Düşünsene, kızımızla sözlüsü evlense ve bir oğulları olsa. O da büyüyüp bira doldurmak için mahzene inse, tokmak da kafasına düşüp onu öldürse, ne kadar korkunç bir şey olurdu!”

Just suppose, if our daughter and her sweetheart was to be married, and was to have a son, and he was to grow up, and was to come down into the cellar to draw the beer, and the mallet was to fall on his head and kill him, what a dreadful thing it would be!”

“Vah, vah, vah! Gerçekten öyle!” dedi baba. Diğer ikisinin yanına oturdu ve o da ağlamaya başladı.

“Dear, dear, dear! so it would!” said the father, and he sat himself down aside of the other two, and started a-crying.