De stadsmuis en de veldmuis

De Aesopus voor kinderen De stadsmuis & de veldmuis Een stadsmuis bezocht eens een familielid dat op het platteland woonde. Als lunch serveerde de veldmuis tarwehalmen, wortels en eikels, met een scheutje koud water om te drinken.

The Æsop for Children The Town Mouse & the Country Mouse A Town Mouse once visited a relative who lived in the country. For lunch the Country Mouse served wheat stalks, roots, and acorns, with a dash of cold water for drink.

De stadsmuis at heel matig; ze knabbelde een beetje van dit en een beetje van dat, en liet met haar houding heel duidelijk merken dat ze het eenvoudige eten alleen opat om beleefd te zijn.

The Town Mouse ate very sparingly, nibbling a little of this and a little of that, and by her manner making it very plain that she ate the simple food only to be polite.

Na de maaltijd hadden de vriendinnen een lang gesprek, of beter gezegd: de stadsmuis vertelde over haar leven in de stad, terwijl de veldmuis luisterde. Daarna gingen ze naar bed in een gezellig nestje in de heg en sliepen rustig en behaaglijk tot de ochtend.

After the meal the friends had a long talk, or rather the Town Mouse talked about her life in the city while the Country Mouse listened. They then went to bed in a cozy nest in the hedgerow and slept in quiet and comfort until morning.

In haar slaap droomde de veldmuis dat ze een stadsmuis was met alle luxe en geneugten van het stadsleven die haar vriendin voor haar had beschreven.

In her sleep the Country Mouse dreamed she was a Town Mouse with all the luxuries and delights of city life that her friend had described for her.

Dus toen de stadsmuis de veldmuis de volgende dag vroeg om met haar mee naar de stad te gaan, zei ze met plezier ja.

So the next day when the Town Mouse asked the Country Mouse to go home with her to the city, she gladly said yes.

Toen ze het herenhuis bereikten waarin de stadsmuis woonde, vonden ze op de tafel in de eetkamer de restjes van een heel fijn feestmaal.

When they reached the mansion in which the Town Mouse lived, they found on the table in the dining room the leavings of a very fine banquet.

Er waren zoetigheden en gelei, gebakjes, heerlijke kazen, werkelijk het meest verleidelijke eten dat een muis zich kan voorstellen. Maar net toen de veldmuis aan een lekker stukje gebak wilde knabbelen, hoorde ze een kat luid miauwen en aan de deur krabben.

There were sweetmeats and jellies, pastries, delicious cheeses, indeed, the most tempting foods that a Mouse can imagine. But just as the Country Mouse was about to nibble a dainty bit of pastry, she heard a Cat mew loudly and scratch at the door.

Vol grote angst haastten de muizen zich naar een schuilplaats, waar ze een hele tijd doodstil lagen en nauwelijks durfden adem te halen.

In great fear the Mice scurried to a hiding place, where they lay quite still for a long time, hardly daring to breathe.

Toen ze zich eindelijk weer naar het feestmaal waagden, ging de deur plotseling open en kwamen de bedienden binnen om de tafel af te ruimen, gevolgd door de huishond.

When at last they ventured back to the feast, the door opened suddenly and in came the servants to clear the table, followed by the House Dog.

De veldmuis bleef maar net lang genoeg in het holletje van de stadsmuis om haar reistas en paraplu op te halen.

The Country Mouse stopped in the Town Mouse’s den only long enough to pick up her carpet bag and umbrella.

“Jij hebt misschien luxe en lekkernijen die ik niet heb,” zei ze terwijl ze zich weghaastte, “maar ik geef de voorkeur aan mijn eenvoudige eten en simpele leven op het platteland, met de vrede en veiligheid die daarbij horen.”

“You may have luxuries and dainties that I have not,” she said as she hurried away, “but I prefer my plain food and simple life in the country with the peace and security that go with it.”

Armoede met veiligheid is beter dan overvloed te midden van angst en onzekerheid.

Poverty with security is better than plenty in the midst of fear and uncertainty.