Şehir Faresi ile Kır Faresi

Çocuklar İçin Ezop Masalları Şehir Faresi ile Kır Faresi Bir Şehir Faresi, bir gün kırda yaşayan bir akrabasını ziyarete gitti. Kır Faresi öğle yemeği için buğday başakları, kökler ve meşe palamutları ikram etti, içecek olarak da bir yudum soğuk su sundu.

The Æsop for Children The Town Mouse & the Country Mouse A Town Mouse once visited a relative who lived in the country. For lunch the Country Mouse served wheat stalks, roots, and acorns, with a dash of cold water for drink.

Şehir Faresi, ondan biraz bundan biraz tırtıklayarak çok az yedi ve tavırlarıyla bu sade yemeği sadece nezaket icabı yediğini gayet açık bir şekilde belli etti.

The Town Mouse ate very sparingly, nibbling a little of this and a little of that, and by her manner making it very plain that she ate the simple food only to be polite.

Yemekten sonra iki arkadaş uzun uzun sohbet ettiler, daha doğrusu Şehir Faresi şehirdeki hayatını anlatırken Kır Faresi onu dinledi. Sonra çitlerin arasındaki rahat bir yuvaya çekilip sabaha kadar huzur ve konfor içinde uyudular.

After the meal the friends had a long talk, or rather the Town Mouse talked about her life in the city while the Country Mouse listened. They then went to bed in a cozy nest in the hedgerow and slept in quiet and comfort until morning.

Kır Faresi rüyasında, arkadaşının kendisine anlattığı şehir hayatının tüm lüks ve zevklerine sahip bir Şehir Faresi olduğunu gördü.

In her sleep the Country Mouse dreamed she was a Town Mouse with all the luxuries and delights of city life that her friend had described for her.

Bu yüzden ertesi gün Şehir Faresi, Kır Faresi’ne kendisiyle birlikte şehre gelmesini teklif ettiğinde, o da sevinerek kabul etti.

So the next day when the Town Mouse asked the Country Mouse to go home with her to the city, she gladly said yes.

Şehir Faresi’nin yaşadığı konağa vardıklarında, yemek odasındaki masada çok şık bir ziyafetten artanları buldular.

When they reached the mansion in which the Town Mouse lived, they found on the table in the dining room the leavings of a very fine banquet.

Şekerlemeler, jöleler, hamur işleri, leziz peynirler; kısacası bir farenin hayal edebileceği en cezbedici yiyecekler oradaydı. Ancak Kır Faresi tam o narin hamur işinden bir parça tırtıklayacakken, bir Kedinin yüksek sesle miyavladığını ve kapıyı tırmaladığını duydu.

There were sweetmeats and jellies, pastries, delicious cheeses, indeed, the most tempting foods that a Mouse can imagine. But just as the Country Mouse was about to nibble a dainty bit of pastry, she heard a Cat mew loudly and scratch at the door.

Büyük bir korkuyla fareler bir saklanma yerine kaçıştılar ve orada uzun süre, nefes almaya bile cesaret edemeden kıpırtısız yattılar.

In great fear the Mice scurried to a hiding place, where they lay quite still for a long time, hardly daring to breathe.

Nihayet ziyafete geri dönmeye cesaret ettiklerinde, kapı aniden açıldı ve masayı toplamak üzere hizmetçiler içeri girdi, arkalarından da Ev Köpeği geldi.

When at last they ventured back to the feast, the door opened suddenly and in came the servants to clear the table, followed by the House Dog.

Kır Faresi, Şehir Faresi’nin ininde sadece çantasını ve şemsiyesini alacak kadar kaldı.

The Country Mouse stopped in the Town Mouse’s den only long enough to pick up her carpet bag and umbrella.

Aceleyle oradan uzaklaşırken, “Benim sahip olmadığım lükslere ve lezzetlere sahip olabilirsin,” dedi, “ama ben kendi sade yemeğimi, kırdaki basit hayatımı ve onun getirdiği huzur ve güvenliği tercih ederim.”

“You may have luxuries and dainties that I have not,” she said as she hurried away, “but I prefer my plain food and simple life in the country with the peace and security that go with it.”

Güven içindeki yoksulluk, korku ve belirsizlik içindeki bolluktan daha iyidir.

Poverty with security is better than plenty in the midst of fear and uncertainty.