The Travelling Musicians

An honest farmer had once an ass that had been a faithful servant to him a great many years, but was now growing old and every day more and more unfit for work.

Een eerlijke boer had eens een ezel die hem al heel veel jaren trouw had gediend, maar nu oud werd en met de dag minder geschikt was voor het werk.

His master therefore was tired of keeping him and began to think of putting an end to him; but the ass, who saw that some mischief was in the wind, took himself slyly off, and began his journey towards the great city, ‘For there,’ thought he, ‘I may turn musician.’

Zijn baas was het daarom beu om hem te voeren en begon erover na te denken hoe hij hem kon afmaken. Maar de ezel, die merkte dat er onheil in de lucht hing, kneep er stiekem tussenuit en begon aan zijn reis naar de grote stad. “Want daar,” dacht hij, “kan ik muzikant worden.”

After he had travelled a little way, he spied a dog lying by the roadside and panting as if he were tired. ‘What makes you pant so, my friend?’ said the ass. ‘Alas!’

Nadat hij een eindje had gelopen, zag hij een hond langs de kant van de weg liggen die hijgde alsof hij doodmoe was. “Waarom hijg je zo, vriend?” vroeg de ezel. “Helaas!”

said the dog, ‘my master was going to knock me on the head, because I am old and weak, and can no longer make myself useful to him in hunting; so I ran away; but what can I do to earn my livelihood?’ ‘Hark ye!’

zei de hond, “mijn baas wilde me de kop inslaan, omdat ik oud en zwak ben en hem bij de jacht niet meer van nut kan zijn. Dus ben ik weggerend, maar hoe moet ik nu de kost verdienen?” “Luister eens!”

said the ass, ‘I am going to the great city to turn musician: suppose you go with me, and try what you can do in the same way?’ The dog said he was willing, and they jogged on together.

zei de ezel, “ik ga naar de grote stad om muzikant te worden. Wat denk je ervan als je met me meegaat en kijkt wat jij op dezelfde manier kunt doen?” De hond wilde dat graag, en zo wandelden ze samen verder.

They had not gone far before they saw a cat sitting in the middle of the road and making a most rueful face. ‘Pray, my good lady,’ said the ass, ‘what’s the matter with you? You look quite out of spirits!’ ‘Ah, me!’

Ze waren nog niet ver toen ze een kat midden op de weg zagen zitten, die een bijzonder treurig gezicht trok. “Zeg eens, beste dame,” sprak de ezel, “wat scheelt eraan? U ziet er nogal somber uit!” “Ach hemeltje!”

said the cat, ‘how can one be in good spirits when one’s life is in danger?

zei de kat, “hoe kan iemand vrolijk zijn als zijn leven in gevaar is?

Because I am beginning to grow old, and had rather lie at my ease by the fire than run about the house after the mice, my mistress laid hold of me, and was going to drown me; and though I have been lucky enough to get away from her, I do not know what I am to live upon.’

Omdat ik oud begin te worden en liever rustig bij het vuur lig dan door het huis achter muizen aan te rennen, greep mijn bazin me vast en wilde ze me verdrinken. En hoewel ik het geluk had om aan haar te ontsnappen, weet ik niet waarvan ik moet leven.”

‘Oh,’ said the ass, ‘by all means go with us to the great city; you are a good night singer, and may make your fortune as a musician.’ The cat was pleased with the thought, and joined the party.

“O,” zei de ezel, “ga dan beslist met ons mee naar de grote stad. U kunt goed nachtliederen zingen en u kunt fortuin maken als muzikant.” De poes vond het een mooi plan en sloot zich bij het gezelschap aan.

Soon afterwards, as they were passing by a farmyard, they saw a cock perched upon a gate, and screaming out with all his might and main. ‘Bravo!’ said the ass; ‘upon my word, you make a famous noise; pray what is all this about?’

Kort daarna, toen ze langs een boerenerf liepen, zagen ze een haan op een hek zitten, die uit alle macht kraaide. “Bravo!” zei de ezel. “Mijn hemel, jij maakt een prachtig lawaai. Zeg eens, waar is dat allemaal voor nodig?”

‘Why,’ said the cock, ‘I was just now saying that we should have fine weather for our washing-day, and yet my mistress and the cook don’t thank me for my pains, but threaten to cut off my head tomorrow, and make broth of me for the guests that are coming on Sunday!’

“Nou,” zei de haan, “ik voorspelde net mooi weer voor de wasdag, en toch bedanken mijn bazin en de kokkin me niet voor mijn moeite. Ze dreigen morgen mijn kop af te hakken en bouillon van me te koken voor de gasten die zondag komen!”