Dertig dagen, geen geld

De weddenschap

The bet

Jonas woont in Berlijn. Hij is negenentwintig jaar oud. Hij werkt in een telefoonwinkel.

Jonas lives in Berlin. He is twenty-nine. He works in a phone shop.

Jonas houdt van geld. Maar geld houdt niet van Jonas. Het gaat heel snel weg.

Jonas likes money. But money does not like Jonas. It goes away very fast.

Elke ochtend koopt hij een koffie voor vier euro. Elke dag tijdens de lunch koopt hij een burger. Elke avond bestelt hij een pizza op zijn telefoon.

Every morning, he buys a coffee for four euros. Every day at lunch, he buys a burger. Every evening, he buys a pizza on his phone.

En ‘s nachts koopt hij spullen op het internet. Sokken met katten erop. Een lamp in de vorm van een banaan.

And at night, he buys things on the internet. Socks with cats on them. A lamp in the shape of a banana.

Mia is zijn huisgenoot. Ze heeft de kamer naast zijn kamer. De keuken en de badkamer zijn voor hen allebei.

Mia is his flatmate. She has the room next to his. The kitchen and the bathroom are for both of them.

Op maandagochtend staat er een grote doos bij de deur. Mia kijkt naar de doos.

On Monday morning, there is a big box at the door. Mia looks at it.

“Jonas! Wat is dit?”

“Jonas! What is this?”

“Een lamp,” zegt Jonas. “Het is een banaan.”

“A lamp,” says Jonas. “It is a banana.”

“Een bananenlamp?”

“A banana lamp?”

“Hij is heel mooi. Hij is geel.”

“It is very nice. It is yellow.”

Mia doet de koelkast open. Er staat niets in. Alleen een heel oude citroen.

Mia opens the fridge. There is nothing in it. Only a very old lemon.

“Jonas, waar is je geld? Het is de vijfde van de maand. En de koelkast is leeg.”

“Jonas, where is your money? It is the fifth of the month. And the fridge is empty.”

“Mijn geld zit in mijn koffie. En in mijn pizza. En in mijn banaan.”

“My money is in my coffee. And in my pizza. And in my banana.”