Drie vragen

Het schoot een zekere koning eens te binnen dat als hij altijd wist wanneer het de juiste tijd was om met alles te beginnen; als hij wist wie de juiste mensen waren om naar te luisteren en wie hij moest vermijden; en, bovenal, als hij altijd wist wat het belangrijkste was om te doen, hij nooit zou falen in alles wat hij zou ondernemen.

It once occurred to a certain king, that if he always knew the right time to begin everything; if he knew who were the right people to listen to, and whom to avoid; and, above all, if he always knew what was the most important thing to do, he would never fail in anything he might undertake.

En toen deze gedachte bij hem opkwam, liet hij in zijn hele koninkrijk afroepen dat hij een grote beloning zou geven aan ieder die hem zou leren wat de juiste tijd voor elke handeling was, en wie de belangrijkste mensen waren, en hoe hij kon weten wat het belangrijkste was om te doen.

And this thought having occurred to him, he had it proclaimed throughout his kingdom that he would give a great reward to any one who would teach him what was the right time for every action, and who were the most necessary people, and how he might know what was the most important thing to do.

En geleerden kwamen naar de koning toe, maar zij beantwoordden zijn vragen allemaal anders.

And learned men came to the King, but they all answered his questions differently.

Als antwoord op de eerste vraag zeiden sommigen dat men, om de juiste tijd voor elke handeling te weten, van tevoren een tabel van dagen, maanden en jaren moest opstellen en daar strikt volgens moest leven.

In reply to the first question, some said that to know the right time for every action, one must draw up in advance, a table of days, months and years, and must live strictly according to it.

Alleen zo, zeiden zij, kon alles op het juiste moment worden gedaan.

Only thus, said they, could everything be done at its proper time.

Anderen verklaarden dat het onmogelijk was om van tevoren de juiste tijd voor elke handeling te bepalen; maar dat men zich, door zich niet te laten afleiden door nutteloos tijdverdrijf, altijd moest bezighouden met alles wat er gaande was, en dan moest doen wat het hardst nodig was.

Others declared that it was impossible to decide beforehand the right time for every action; but that, not letting oneself be absorbed in idle pastimes, one should always attend to all that was going on, and then do what was most needful.

Anderen zeiden weer dat, hoe alert de koning ook mocht zijn op wat er gebeurde, het voor één man onmogelijk was om voor elke handeling op het juiste moment de juiste beslissing te nemen, maar dat hij een Raad van wijze mannen moest hebben die hem zou helpen om het juiste tijdstip voor alles vast te stellen.

Others, again, said that however attentive the King might be to what was going on, it was impossible for one man to decide correctly the right time for every action, but that he should have a Council of wise men, who would help him to fix the proper time for everything.

Maar toen zeiden anderen weer dat er sommige dingen waren die niet konden wachten om aan een Raad te worden voorgelegd, maar waarover men meteen moest beslissen of men ze zou ondernemen of niet.

But then again others said there were some things which could not wait to be laid before a Council, but about which one had at once to decide whether to undertake them or not.

Maar om dat te kunnen beslissen, moest men van tevoren weten wat er ging gebeuren. Alleen tovenaars weten dat; en om de juiste tijd voor elke handeling te kennen, moet men daarom tovenaars raadplegen.

But in order to decide that, one must know beforehand what was going to happen. It is only magicians who know that; and, therefore, in order to know the right time for every action, one must consult magicians.

Net zo verschillend waren de antwoorden op de tweede vraag. Sommigen zeiden dat de mensen die de koning het hardst nodig had zijn raadslieden waren; anderen noemden de priesters; weer anderen de dokters; terwijl sommigen zeiden dat de krijgers het hardst nodig waren.

Equally various were the answers to the second question. Some said, the people the King most needed were his councillors; others, the priests; others, the doctors; while some said the warriors were the most necessary.

Op de derde vraag, over wat de belangrijkste bezigheid was: sommigen antwoordden dat het belangrijkste ter wereld de wetenschap was. Anderen zeiden dat het bekwaamheid in oorlogsvoering was; en anderen weer dat het godsdienstige verering was.

To the third question, as to what was the most important occupation: some replied that the most important thing in the world was science. Others said it was skill in warfare; and others, again, that it was religious worship.

Omdat alle antwoorden verschilden, was de koning het met geen enkel antwoord eens en gaf hij de beloning aan niemand. Maar omdat hij toch graag de juiste antwoorden op zijn vragen wilde vinden, besloot hij een kluizenaar te raadplegen die wijd en zijd bekendstond om zijn wijsheid.

All the answers being different, the King agreed with none of them, and gave the reward to none. But still wishing to find the right answers to his questions, he decided to consult a hermit, widely renowned for his wisdom.