Tom Tit Tot

Er was eens een vrouw, en ze bakte vijf taarten. En toen ze uit de oven kwamen, waren ze zó doorbakken dat de korsten te hard waren om te eten. Dus zegt ze tegen haar dochter:

Once upon a time there was a woman, and she baked five pies. And when they came out of the oven, they were that overbaked the crusts were too hard to eat. So she says to her daughter:

“Dochter,” zegt ze, “zet jij die taarten daar eens op de plank en laat ze daar maar even staan, dan komen ze wel weer bij.”—Ze bedoelde, weet je wel, dat de korst zacht zou worden.

“Darter,” says she, “put you them there pies on the shelf, and leave ‘em there a little, and they’ll come again.”—She meant, you know, the crust would get soft.

Maar het meisje, zij zegt tegen zichzelf: “Nou, als ze weer bijkomen, eet ik ze nu wel op.” En ze ging aan de slag en at ze allemaal op, van de eerste tot de laatste.

But the girl, she says to herself: “Well, if they’ll come again, I’ll eat ‘em now.” And she set to work and ate ‘em all, first and last.

Nou, tegen etenstijd zei de vrouw: “Ga jij eens kijken en haal een van die taarten daar. Ik durf te wedden dat ze nu wel weer zijn bijgekomen.”

Well, come supper-time the woman said: “Go you, and get one o’ them there pies. I dare say they’ve come again now.”

Het meisje ging kijken, en er was niets anders dan de schalen. Dus kwam ze terug en zegt ze: “Nee, ze zijn niet bijgekomen.”

The girl went and she looked, and there was nothing but the dishes. So back she came and says she: “Noo, they ain’t come again.”

“Niet eentje ervan?” zegt de moeder.

“Not one of ‘em?” says the mother.

“Niet eentje ervan,” zegt ze.

“Not one of ‘em,” says she.

“Nou, bijgekomen of niet bijgekomen,” zei de vrouw, “ik wil er een als avondeten.”

“Well, come again, or not come again,” said the woman “I’ll have one for supper.”

“Maar dat kan niet als ze niet zijn bijgekomen,” zei het meisje.

“But you can’t, if they ain’t come,” said the girl.

“Maar ik kan het wel,” zegt ze. “Ga jij maar, en breng de beste ervan mee.”

“But I can,” says she. “Go you, and bring the best of ‘em.”

“Beste of slechtste,” zegt het meisje, “ik heb ze allemaal opgegeten, en je kunt er geen krijgen totdat die weer is bijgekomen.”

“Best or worst,” says the girl, “I’ve ate ‘em all, and you can’t have one till that’s come again.”

Nou, de vrouw wist het ook niet meer, en ze nam haar spinnewiel mee naar de deur om te spinnen, en terwijl ze spon, zong ze:

Well, the woman she was done, and she took her spinning to the door to spin, and as she span she sang:

“Mijn dochter heeft vijf, vijf taarten op vandaag. Mijn dochter heeft vijf, vijf taarten op vandaag.”

“My darter ha’ ate five, five pies to-day. My darter ha’ ate five, five pies to-day.”

De koning kwam door de straat gelopen, en hij hoorde haar zingen, maar wat ze zong kon hij niet horen, dus hij bleef staan en zei:

The king was coming down the street, and he heard her sing, but what she sang he couldn’t hear, so he stopped and said: