Whittington i jego kotka

Za panowania słynnego króla Edwarda III żył mały chłopiec imieniem Dick Whittington, którego ojciec i matka zmarli, gdy był jeszcze bardzo mały.

In the reign of the famous King Edward III. there was a little boy called Dick Whittington, whose father and mother died when he was very young.

Ponieważ biedny Dick nie był dość dorosły, by pracować, powodziło mu się bardzo źle; na obiad dostawał niewiele, a na śniadanie czasami zupełnie nic; ludzie mieszkający we wsi byli bowiem niezwykle biedni i nie mogli dać mu wiele więcej niż obierki z ziemniaków, a od czasu do czasu twardą skórkę chleba.

As poor Dick was not old enough to work, he was very badly off; he got but little for his dinner, and sometimes nothing at all for his breakfast; for the people who lived in the village were very poor indeed, and could not spare him much more than the parings of potatoes, and now and then a hard crust of bread.

Dick słyszał zaś wiele niezwykłych rzeczy o wielkim mieście zwanym Londynem; ludzie na wsi myśleli wówczas, że mieszkańcy Londynu to sami dystyngowani panowie i wielkie damy, że przez cały dzień słychać tam śpiew i muzykę, a ulice są wybrukowane szczerym złotem.

Now Dick had heard a great many very strange things about the great city called London; for the country people at that time thought that folks in London were all fine gentlemen and ladies; and that there was singing and music there all day long; and that the streets were all paved with gold.

Pewnego dnia przez wieś przejeżdżał duży wóz zaprzężony w osiem koni, z których każdy miał dzwonki przy łbie, podczas gdy Dick stał przy drogowskazie.

One day a large waggon and eight horses, all with bells at their heads, drove through the village while Dick was standing by the sign-post.

Pomyślał, że ten wóz z pewnością jedzie do pięknego Londynu; zebrał się więc na odwagę i poprosił woźnicę, by pozwolił mu iść obok wozu.

He thought that this waggon must be going to the fine town of London; so he took courage, and asked the waggoner to let him walk with him by the side of the waggon.

Gdy tylko woźnica usłyszał, że biedny Dick nie ma ojca ani matki, i po jego podartych ubraniach zobaczył, że chłopcu nie mogło być już gorzej, powiedział mu, że może iść z nim, jeśli chce; ruszyli więc razem w drogę.

As soon as the waggoner heard that poor Dick had no father or mother, and saw by his ragged clothes that he could not be worse off than he was, he told him he might go if he would, so off they set together.

I tak Dick dotarł bezpiecznie do Londynu. Tak bardzo spieszyło mu się, by zobaczyć wspaniałe ulice całe wybrukowane złotem, że nie zaczekał nawet, by podziękować uprzejmemu woźnicy; pobiegł co sił w nogach przez wiele ulic, w każdej chwili spodziewając się trafić na te wybrukowane złotem; widział bowiem w swojej małej wiosce gwineę trzy razy i pamiętał, jak wiele reszty można było za nią dostać; pomyślał więc, że wystarczy podnieść kilka drobnych kawałków bruku, by mieć tyle pieniędzy, ile tylko zapragnie.

So Dick got safe to London, and was in such a hurry to see the fine streets paved all over with gold, that he did not even stay to thank the kind waggoner; but ran off as fast as his legs would carry him, through many of the streets, thinking every moment to come to those that were paved with gold; for Dick had seen a guinea three times in his own little village, and remembered what a deal of money it brought in change; so he thought he had nothing to do but to take up some little bits of the pavement, and should then have as much money as he could wish for.

Biedny Dick biegł, dopóki się nie zmęczył, i zupełnie zapomniał o swoim przyjacielu woźnicy; w końcu jednak, widząc, że zapada zmrok, a w którąkolwiek stronę by się nie obrócił, widzi tylko błoto zamiast złota, usiadł w ciemnym kącie i płakał, aż zasnął.

Poor Dick ran till he was tired, and had quite forgot his friend the waggoner; but at last, finding it grow dark, and that every way he turned he saw nothing but dirt instead of gold, he, sat down in a dark corner and cried himself to sleep.

Mały Dick spędził na ulicy całą noc; a następnego ranka, bardzo głodny, wstał, chodził wokół i prosił każdego napotkanego człowieka o pół pensa, by nie umrzeć z głodu; nikt jednak nie zatrzymał się, by mu odpowiedzieć, a zaledwie dwóch lub trzech dało mu pół pensa; przez co biedny chłopiec wkrótce opadł z sił i osłabł z braku jedzenia.

Little Dick was all night in the streets; and next morning, being very hungry, he got up and walked about, and asked everybody he met to give him a halfpenny to keep him from starving; but nobody stayed to answer him, and only two or three gave him a halfpenny; so that the poor boy was soon quite weak and faint for the want of victuals.

W tej niedoli prosił o jałmużnę różne osoby, a jedna z nich rzekła opryskliwie: „Idź do pracy, próżny łobuzie”. „Chętnie to zrobię” – mówi Dick – „pójdę pracować dla Pana, jeśli mi Pan pozwoli”. Lecz mężczyzna tylko zaklął na niego i poszedł dalej.

In this distress he asked charity of several people, and one of them said crossly: “Go to work, for an idle rogue.” “That I will,” says Dick, “I will to go work for you, if you will let me.” But the man only cursed at him and went on.

W końcu pewien życzliwie wyglądający pan zauważył, jak bardzo chłopiec jest głodny. „Dlaczego nie pójdziesz do pracy, mój chłopcze?” – powiedział do Dicka. „Chętnie bym poszedł, ale nie wiem, jak ją znaleźć” – odpowiedział Dick.

At last a good-natured looking gentleman saw how hungry he looked. “Why don’t you go to work my lad?” said he to Dick. “That I would, but I do not know how to get any,” answered Dick.