พายุ

ความร้อน

Heat

วันต่อมาอากาศร้อน ร้อนมาก ตอนสี่โมงเย็น ลมเหนือทะเลสาบไม่พัดเลย

The next day is hot. Very hot. At four o’clock in the afternoon, the air over the lake does not move.

เหนือภูเขา ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเทาเข้ม

Over the mountains, the sky is turning dark grey.

เอเลนาเดินจากหน้าต่างบานหนึ่งไปอีกบานหนึ่ง แล้วปิดบานหน้าต่างไม้เก่าสีเขียว

Elena goes from window to window and closes the old green shutters.

Elena: พายุกำลังจะมา พายุลูกใหญ่ ฉันรู้สึกได้

Elena: A storm is coming. A big one. I can feel it.

“เธอรู้ได้ยังไง”

“How do you know?”

Elena: โรซาสอนฉัน ถ้าพวกนกนางแอ่นบินต่ำและทะเลสาบกลายเป็นสีเขียว เราต้องปิดหน้าต่าง

Elena: Rosa taught me. When the swallows fly low and the lake turns green, you close the windows.

เธอมองขึ้นไปที่หลังคา

She looks up at the roof.

Elena: แล้วเราก็ต้องอธิษฐานให้หลังคา

Elena: And you pray for the roof.

ตอนหกโมง โซฟีสวมชุดกระโปรงยาวสีแดงเดินลงบันไดมา

At six, Sophie comes down the stairs in a long red dress.

Sophie: มาร์โกชวนเราไปกินอาหารเย็น ที่บ้านของเขาอีกฝั่งหนึ่งของทะเลสาบ รถรออยู่แล้ว

Sophie: Marco has invited us to dinner. At his house on the other side of the lake. The car is waiting.

“โซฟี พายุกำลังจะมา ผมจะอยู่ที่นี่”

“Sophie, a storm is coming. I’m staying here.”

Sophie: ที่รัก นี่แค่ฝนตกนิดหน่อยเอง แล้วเราต้องคุยเรื่องเอกสารกัน มะรืนนี้ก็วันศุกร์แล้ว

Sophie: Darling, it’s only a little rain. And we need to talk about the papers. Friday is the day after tomorrow.

“งั้นคุณก็ไปคุยกับเขาเถอะ” ผมพูด “ผมจะอยู่เฝ้าบ้าน”

“Then you talk to him,” I say. “I’m staying with the house.”