Bir Demet Çubuk

Bir babanın, kendi aralarında sürekli kavga eden oğulları vardı.

A certain Father had a family of Sons, who were forever quarreling among themselves.

Söylediği hiçbir söz en ufak bir işe yaramıyordu. Bu yüzden, anlaşmazlığın onları felakete sürükleyeceğini görmelerini sağlayacak çok çarpıcı bir örnek düşündü.

No words he could say did the least good, so he cast about in his mind for some very striking example that should make them see that discord would lead them to misfortune.

Bir gün, kavga her zamankinden çok daha şiddetli olduğunda ve oğulların her biri asık bir suratla somurttuğunda, onlardan birinden kendisine bir demet çubuk getirmesini istedi.

One day when the quarreling had been much more violent than usual and each of the Sons was moping in a surly manner, he asked one of them to bring him a bundle of sticks.

Sonra demeti sırayla oğullarının her birine verdi ve onu kırmayı denemelerini söyledi. Fakat her biri elinden geleni yapmasına rağmen, hiçbiri bunu başaramadı.

Then handing the bundle to each of his Sons in turn he told them to try to break it. But although each one tried his best, none was able to do so.

Sonra baba demeti çözdü ve çubukları birer birer kırmaları için oğullarına verdi. Bunu çok kolay bir şekilde yaptılar.

The Father then untied the bundle and gave the sticks to his Sons to break one by one. This they did very easily.

Baba, “Oğullarım,” dedi, “birbirinizle anlaşırsanız ve birbirinize yardım ederseniz, düşmanlarınızın size zarar vermesinin imkânsız olacağını görmüyor musunuz?

“My Sons,” said the Father, “do you not see how certain it is that if you agree with each other and help each other, it will be impossible for your enemies to injure you?

Fakat kendi aranızda bölünürseniz, o demetteki tek bir çubuktan daha güçlü olamazsınız.”

But if you are divided among yourselves, you will be no stronger than a single stick in that bundle.”

Birlikten kuvvet doğar.

In unity is strength.