Marek Aureliusz

Chłopiec zwany Verissimus

The Boy Called Verissimus

Marek Aureliusz urodził się w Rzymie w 121 roku po Chrystusie. Jego rodzina była stara i bogata, a on od początku był poważnym, spokojnym dzieckiem. Nawet jako chłopiec kochał jedną rzecz bardziej niż zabawy: uczyć się, jak być dobrym.

Marcus Aurelius was born in Rome in the year 121 after Christ. His family was old and rich, and from the beginning he was a serious, calm child. Even as a boy he loved one thing more than games: to learn how to be good.

Ówczesny cesarz, Hadrian, zauważył go i nadał mu przydomek: Verissimus, co oznacza „najprawdziwszy”. Brzmi to jak żart, ale Hadrian mówił poważnie. Zobaczył w chłopcu rzadką uczciwość.

The emperor of that time, Hadrian, noticed him and gave him a nickname: Verissimus, which means “the most true”. It sounds like a joke, but Hadrian was serious. He saw in the boy a rare honesty.

W notatniku pisał później o ludziach, dzięki którym stał się tym, kim był. Od dziadka nauczył się panować nad gniewem. Z pamięci o ojcu – skromności. Od matki – szczodrości i prostego życia. Nie wierzył, że sam stworzył swój dobry charakter. Uważał, że każda dobra rzecz w nim pochodziła od kogoś innego, i był za to wdzięczny.

In the notebook he later wrote about the people who made him who he was. From his grandfather he learned to control his temper. From the memory of his father, to be modest. From his mother, to give freely and to live simply. He did not believe that he had invented his own good character. He thought that every good thing in him had come from someone else, and he was grateful.

Hadrian zaaranżował adopcję chłopca przez Antoninusa Piusa, dobrego i łagodnego człowieka, który został kolejnym cesarzem. W ten sposób Marek dorastał ze świadomością, że pewnego dnia będzie rządził całym rzymskim światem.

Hadrian arranged for the boy to be adopted by Antoninus Pius, a good and gentle man who became the next emperor. So Marcus grew up knowing that one day he would rule the whole Roman world.