Oddany przyjaciel

Pewnego ranka stary Szczur wodny wychylił głowę ze swojej nory. Miał jasne, paciorkowate oczy i sztywne szare wąsy, a jego ogon przypominał długi kawałek czarnego kauczuku.

One morning the old Water-rat put his head out of his hole. He had bright beady eyes and stiff grey whiskers and his tail was like a long bit of black india-rubber.

Małe kaczuszki pływały po stawie, wyglądając zupełnie jak gromadka żółtych kanarków, a ich matka, czysto biała z prawdziwie czerwonymi łapkami, próbowała nauczyć je stawać na głowie w wodzie.

The little ducks were swimming about in the pond, looking just like a lot of yellow canaries, and their mother, who was pure white with real red legs, was trying to teach them how to stand on their heads in the water.

„Nigdy nie wejdziecie do najlepszego towarzystwa, jeśli nie potraficie stawać na głowie” – powtarzała im ciągle; i co chwilę pokazywała im, jak to się robi. Lecz małe kaczuszki nie zwracały na nią żadnej uwagi.

“You will never be in the best society unless you can stand on your heads,” she kept saying to them; and every now and then she showed them how it was done. But the little ducks paid no attention to her.

Były tak młode, że w ogóle nie wiedziały, jaką korzyścią jest bywanie w towarzystwie.

They were so young that they did not know what an advantage it is to be in society at all.

„Cóż za nieposłuszne dzieci!” – zawołał stary Szczur wodny. – „Doprawdy zasługują na to, by je utopić”.

“What disobedient children!” cried the old Water-rat; “they really deserve to be drowned.”

„Wcale nie” – odpowiedziała Kaczka. – „Każdy musi jakoś zacząć, a rodzice nie mogą być zbyt niecierpliwi”.

“Nothing of the kind,” answered the Duck, “every one must make a beginning, and parents cannot be too patient.”

„Ach! Nic nie wiem o uczuciach rodziców” – rzekł Szczur wodny. – „Nie jestem człowiekiem rodzinnym. Prawdę mówiąc, nigdy się nie ożeniłem i nigdy nie mam takiego zamiaru. Miłość jest całkiem dobra na swój sposób, ale przyjaźń stoi o wiele wyżej.

“Ah! I know nothing about the feelings of parents,” said the Water-rat; “I am not a family man. In fact, I have never been married, and I never intend to be. Love is all very well in its way, but friendship is much higher.

Doprawdy nie znam na świecie niczego, co byłoby szlachetniejsze lub rzadsze niż oddana przyjaźń”.

Indeed, I know of nothing in the world that is either nobler or rarer than a devoted friendship.”

„A jak Pan sobie wyobraża obowiązki oddanego przyjaciela?” – zapytała Zielona Makolągwa, która siedziała na wierzbie nieopodal i podsłuchała rozmowę.

“And what, pray, is your idea of the duties of a devoted friend?” asked a Green Linnet, who was sitting in a willow-tree hard by, and had overheard the conversation.

„Tak, właśnie to chcę wiedzieć” – powiedziała Kaczka; po czym odpłynęła na drugi koniec stawu i stanęła na głowie, aby dać swoim dzieciom dobry przykład.

“Yes, that is just what I want to know,” said the Duck; and she swam away to the end of the pond, and stood upon her head, in order to give her children a good example.

„Cóż za niemądre pytanie!” – zawołał Szczur wodny. – „Oczywiście oczekiwałbym od mojego oddanego przyjaciela, że będzie oddany mnie”.

“What a silly question!” cried the Water-rat. “I should expect my devoted friend to be devoted to me, of course.”

„A co Pan zrobiłby w zamian?” – rzekła mała ptaszyna, kołysząc się na srebrzystej gałązce i trzepocząc maleńkimi skrzydłami.

“And what would you do in return?” said the little bird, swinging upon a silver spray, and flapping his tiny wings.

„Nie rozumiem Pana” – odpowiedział Szczur wodny.

“I don’t understand you,” answered the Water-rat.

„Pozwoli Pan, że opowiem Panu historię na ten temat” – powiedziała Makolągwa.

“Let me tell you a story on the subject,” said the Linnet.